ผม ลุงวัยเก๋า ผู้เหนือกว่าดาวมหาวิทยาลัยสี่ขั้นเสมอ

ตอนที่ 97 กลับเขตทหารตะวันออกเฉียงใต้! ผู้คนอึดอัด!

7 นาที· 1.6K คำ

จิตต่อสู้อันพลุ่งพล่านและเร่าร้อนทะลักออกมาจากร่างของหลี่ฮ่าว

ราวกับสัตว์ร้ายโบราณที่ตื่นขึ้นมาอย่างฉับพลัน

จิตต่อสู้นั้นรวมตัวโดยไม่สลาย กลายเป็นปรากฏการณ์เจตจำนงกระบี่สีแดงฉานอยู่เบื้องหลังเขา

ภาพปรากฏนั้นพลุ่งพล่านดุจเปลวเพลิง แผ่แรงกดดันมหาศาลออกมา

ก่อนซัดเข้าใส่เจียงเทียน

อากาศทั่วสนามฝึกยุทธ์บิดเบี้ยวราวกับถูกแผดเผา

เจียงเทียนหรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่กล้าประมาท

เขาขยับความคิด เจตจำนงกระบี่เก้าสวรรค์ก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้า

แปรเปลี่ยนเป็นผืนฟ้ากว้างใหญ่เหนือศีรษะ

ผืนฟ้านั้นไพศาล แสงกระบี่หมุนเวียนอยู่ภายในดุจดวงดาว คมกริบและทรงอำนาจ

ปรากฏการณ์เจตจำนงกระบี่ทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรงกลางอากาศ

ไร้เสียง ทว่ากลับน่าสะพรึงยิ่งกว่าเสียงใด

แม้แต่คลื่นคมกริบที่แผ่ออกมา

ก็ยังทำให้ห้วงอากาศโดยรอบแตกสลายเป็นริ้ว ๆ

เผยรอยแยกสีดำสนิทเป็นเส้นสาย

“มาดี!”

“ผ่าฟ้า!”

หลี่ฮ่าวสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งจากเจตจำนงกระบี่ของเจียงเทียน กลับไม่หวาดกลัว แต่ยิ่งยินดี

ดวงตาทั้งสองของเขาเป็นประกาย ก่อนตะโกนก้องแล้วฟันกระบี่ลงมา

เขาเร่งเร้าร่างกระบี่ศึกจนถึงขีดสุด

จิตต่อสู้อันเข้มข้นถึงขีดสุดถูกอัดแน่นลงในกระบี่

แปรเปลี่ยนเป็นปราณกระบี่สีแดงฉานสายหนึ่ง

หมายทะลวงฟ้าดิน พุ่งตรงเข้าเข่นฆ่าเจียงเทียน

มิติถูกฉีกกระชากเป็นทางตลอดเส้นทางที่สายรุ้งกระบี่พาดผ่าน

ทิ้งรอยไหม้เกรียมเอาไว้ เนิ่นนานก็ไม่อาจสมานกลับ

“เคล็ดกระบี่เก้าสวรรค์!”

เจียงเทียนสัมผัสได้เช่นกันว่าหลี่ฮ่าวเอาจริง

เขากุมกระบี่มังกรคราม แล้วเร่งเร้ากายกระบี่สูงสุดอย่างเรียบง่าย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป