ตูม!
ปราณกระบี่สีทองปะทะกับลำแสงสีดำสนิทอย่างรุนแรง
แสงเจิดจ้าสุดขอบฟ้าระเบิดออก
ส่องให้ทั่วทั้งฟ้าดินมืดหม่นลง
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงแผ่กระจายออกไป กวาดทำลายทั่วทั้งป่าชางหมาง
ต้นไม้โบราณสูงตระหง่านทยอยโค่นล้ม กิ่งใบปลิวว่อนราวกับสายฝน
พื้นดินแตกร้าว เศษหินพุ่งทะลุอากาศ
ฝุ่นควันทะยานสู่ท้องฟ้า
เจียงเทียนปกป้องไป๋อวี่เหยาไว้ด้านหลัง รอบกายของเธอมีม่านพลังมิติปกคลุมอยู่ชั้นหนึ่ง
เธอรู้สึกเพียงว่าแก้วหูอื้ออึง แต่ไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย
ส่วนแขกกิตติมศักดิ์นามที่อยู่รอบข้างกลับโชคร้ายเช่นนั้น
คลื่นพลังจากการต่อสู้ของยอดฝีมือขั้นเก้าสองคนราวกับคลื่นยักษ์กลางทะเล
ร่างของพวกเขาถูกซัดกระเด็นออกไปทันที
ไม่ต่างจากใบไม้ลอยน้ำ
หมุนคว้างอยู่กลางอากาศ ลอยไปตามกระแส ไม่มีแรงต้านทานแม้แต่น้อย
จนคลื่นพลังค่อย ๆ สงบลง พวกเขาถึงพอประคองร่างให้ทรงตัวได้อย่างทุลักทุเล
ในเวลานี้ ป่าชางหมางพังพินาศไปทั่วทุกแห่ง
ต้นไม้โบราณในรัศมีหลายลี้ล้มระเนระนาด ใบไม้ที่ร่วงหล่นปกคลุมพื้นดิน
ราชางูเกล็ดดำยังคงยืนตระหง่านกลางอากาศ ดวงตาเรียวตั้งจ้องเจียงเทียนเขม็ง
เจียงเทียนเองก็จ้องกลับอย่างไม่ยอมแพ้
ลมหายใจของยอดฝีมือขั้นเก้าทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือดกลางอากาศ
ทั่วทั้งฟ้าดินถูกปกคลุมด้วยแรงกดดันหนักอึ้ง
อากาศราวกับหยุดนิ่ง
อีกด้านหนึ่ง
มู่ชิงหานและคนอื่น ๆ ที่เพิ่งมาถึง ต่างเผยสีหน้าเหลือเชื่อเมื่อเห็นภาพตรงหน้า
โดยเฉพาะเหล่าผู้อาวุโสแขกกิตติมศักดิ์ ต่างเบิกตากว้าง