“เป็นป้ายของสำนักกระบี่สวรรค์จริง ๆ ด้วย!”
ไป๋อวี่เหยาเองก็เป็นคนรู้จักของดี เพียงมองแวบเดียวก็แยกออกว่าเป็นของจริงหรือของปลอม
ดวงตาคู่งามกระจ่างใสของเธอเต็มไปด้วยความยินดี
“แถมยังเป็นป้ายของผู้อาวุโสแขกกิตติมศักดิ์อีกด้วย!”
ไป๋อวี่เหยาพินิจลวดลายบนป้ายอย่างละเอียด
ในฐานะคนที่รู้เรื่องขุมกำลังระดับจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างดี
เธอย่อมรู้ถึงความแตกต่างระหว่างผู้อาวุโสแขกกิตติมศักดิ์กับแขกกิตติมศักดิ์นาม
“คุณปู่เจียง เก่งมากเลยค่ะ!”
แววตาของไป๋อวี่เหยาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส
หลังจากหายตื่นเต้น เธอก็รีบพูดขึ้นว่า
“คุณปู่เจียง ถ้าไปได้จริง ๆ”
“คืนนี้หนูเก็บของเตรียมตัวได้เลยค่ะ!”
เธอแทบรอไม่ไหวที่จะคว้าโอกาสพัฒนาฝีมือนี้ไว้
นับตั้งแต่ทะลวงถึงขั้นสี่สมบูรณ์
เธอก็ติดอยู่ในขั้นนี้มาตลอด ไม่อาจก้าวหน้าได้อีก
ไม่ว่าจะฝึกฝนอย่างไร กำแพงที่ขวางทางสู่ขั้นห้าก็ยังไม่ขยับแม้แต่น้อย
การได้ไปฝึกฝนเพิ่มเติมที่สำนักกระบี่สวรรค์
ย่อมช่วยให้เธอก้าวหน้าได้เร็วยิ่งขึ้น
“ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้”
เห็นท่าทีร้อนใจของไป๋อวี่เหยา เจียงเทียนก็อดยิ้มไม่ได้
“คราวนี้กลับมา นอกจากจะมาบอกข่าวดีแล้ว”
“ยังเตรียมของดีอีกอย่างมาให้เธอด้วย”
“ของดีเหรอคะ?”
ไป๋อวี่เหยาถามอย่างสงสัย
ดวงตากระจ่างใสคู่นั้นเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เจียงเทียนไม่ปล่อยให้เธอคาใจ
เขาพลิกมือ ผลสีแดงชาดราวโลหิตผลหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือทันที
ผลนั้นมีขนาดประมาณกำปั้น ผิวเปล่งประกายแวววาวนุ่มนวล
คลื่นพลังวิญญาณเข้มข้นแผ่ออกมาจากภายใน