ดีดีดี มันไม่ได้ดีเลยจริง ๆ !
เฉิงสือถึงกับขำออกมา เพราะจู่ ๆ เขารู้สึกว่าคู่หูฉินซินกับคนตาบอดนี่เข้ากันดีไม่เลว คนหนึ่ง "โง่เขลา" พุ่งชนมั่วซัมผู้ อีกคนคำนวณทุกขั้นตอนก่อนลงมือ แม้การแสดงออกจะต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ก็สอดคล้องกับภาพของผู้เล่นระดับสูงสุดในความเข้าใจของเขา นั่นคือพวกผู้เล่นคะแนนสูงกลุ่มนี้มักมีความพิเศษที่ทำให้คนต้องแลบลิ้นสะทึนใจ
รวมถึงหวางที่ตั้งต้นด้วยการโกหกปิดบังอาชีพของตัวเอง แต่กลับเปิดโปงตัวเองเมื่อถึงจังหวะสำคัญ และหลี่อู๋ฟางที่ฝีมือรบไม่เลว สายตาแหลมคม แต่ก็ยังพลาดท่าได้
มองแบบนี้แล้ว กระดานนี้ช่างดูเหมือนจะไม่มีมือประเภณีเลยจริง ๆ แต่ถ้าไม่มีมือประเภณี แล้วอู๋ฉุนที่พยายามทำลายล้างทุกสิ่ง แม้กระทั่งทำลายตัวเอง คนคนนั้นจะเป็นแค่คนขี้หงุดหงิดง่าย ๆ ธรรมดาเช่นนั้นจริงหรือ?
คงไม่หรอก
เฉิงสือคิดถึงจุดนี้ได้ คนอื่นก็ย่อมคิดได้เช่นกัน หลี่อู๋ฟางขมวดคิ้วแล้วหันไปมองมุมถนนที่อู๋ฉุนเคยยืนอยู่ เขารู้สึกได้ถึงร่องรอยพลัง[การทำลายล้าง]ที่ยังไม่จางหาย ณ ที่นั้น แต่พลัง[การทำลายล้าง]นี้ต่างจากอำนาจเทวะที่ทุกคนเคยเห็น มันไม่ได้กำลังทำลายอะไร ตรงกันข้าม มันกลับกำลังก่อกำเนิดบางสิ่ง!
เมื่อเจ้าหน้าที่สืบสวนพูดปรากฏการณ์นี้ออกมา เฉิงสือกับหวางต่างอึ้งพร้อมกัน แล้วพูดทั้งปากทั้งคำขึ้นมาพร้อมกัน
"กำเนิดใหม่!"
ทันทีนั้นอีกสองคนถูกคำพูดของพวกเขาดึงดูดให้หันมามอง เฉิงสือสบตากับด็อกเตอร์ ในดวงตาของกันและกันล้วนมีความตกใจที่อีกฝ่ายก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน
เฉิงสือยิ้ม ไม่อธิบายอะไรเพิ่ม ยก "ช่วงเวลาแห่งแสงสูรย์" ตรงหน้าให้กับสาวก[สัจธรรม]ผู้รอบรู้ไปเต็ม ๆ
หวางก็เข้าใจเรื่องเกี่ยวกับ[การทำลายล้าง]อยู่บ้างจริง ๆ เขาจึงเปิดปากขึ้นทันควัน "เหวยมู่เคยกล่าวไว้ว่า......"
"?"
เดี๋ยวนะ คุณรอก่อน!
เฉิงสืออึ้งไปชั่วขณะ ทนไม่ได้จึงหัวเราะเยาะออกมา
"ด็อกเตอร์ คุณแน่ใจนะว่าคุณเป็นผู้ติดตาม[สัจธรรม] ไม่ใช่ผู้ติดตาม[ความโง่เขลา]?
หรือจะเจาะจงกว่านั้น... คุณไม่ได้เป็นผู้ติดตามของเหวยมู่ใช่ไหม?"