เวลาถอยหลังไปเล็กน้อย ย้อนกลับไปช่วงจุดสูงสุดของการรบภายใน[ความว่างเปล่า]
[ลวงตา]และ[โชคชะตา]ต่างลงมือด้วยความเดือดดาลของแท้ ส่วน[โกลาหล]ก็เป็นมือปราบการก่อกวนสร้างความปั่นป่วนโดยกำเนิด เมื่อ "ความพยายาม" ของเหล่าเทพทั้งสามรวมกัน สุญตาจึงถล่มทลายลงอย่างสิ้นเชิง
ด้านกลับซึ่งสวนทางกับความจริงถูกแข็งตัว แตกสลาย แล้วร่วงตกลงสู่[ความว่างเปล่า]อันไม่สิ้นสุด หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ทั้งจักรวาลจะแตกสลายเพราะความไม่สมดุลระหว่างความจริงกับสุญตา ความจริงเองก็จะถูกบีบให้ยุบตัวลงสู่[การดำรงอยู่]บริสุทธิ์ฉันใดฉันนั้น
เมื่อถึงคราวนั้น นอกจาก[พวกเขา]ผู้สูงส่งเหนือทุกสิ่งแล้ว จักรวาลจะถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงสอง "สี" ดำกับขาว
และผลลัพธ์เช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาปรารถนาแม้แต่น้อย
เหตุการณ์ครั้งนี้ใหญ่โตเกินไปจริง ๆ ระดับของมันเทียบเคียงสงครามเทพได้ ทวยเทพที่มาดูเกมก็ไม่คิดว่าฝ่าย[ความว่างเปล่า]จะลงมือกันจริง ๆ คราวนี้ทุกเทพจึงนั่งเฉยไม่ได้อีกต่อไป
พวกเขาต่างต่างลงมาโอบล้อมสมรภูมิ ปลุกพลังศักดิ์สิทธิ์ ดึงการสลายตัวของสุญตาเอาไว้แน่นหนา
แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกเทพต่างพยายามแก้ไขสถานการณ์ อย่างน้อยก็มีหนึ่งองค์ ที่ฉวยโอกาสความวุ่นวายแทรกตัวเข้าไปในสมรภูมิ พยายามเร่ง "การทำลายล้าง" ของจักรวาลนี้!
แต่สิ่งที่เทพองค์นั้นไม่คาดคิดคือ สอง[ความว่างเปล่า]ที่เมื่อครู่ยังฟัดกันไม่เลิก กลับถอนมือพร้อมกันในทันทีที่เขาบุกเข้ามา แล้วหันปลายเป้าหมายมาที่เขาทั้งสอง!
เมื่อเผชิญหน้ากับสองผู้ครองยุค เทพองค์นั้นไม่กล้าประมาท จ่ายราคาเป็นราคาแล้วหนีไปอย่างรวดเร็ว
แต่เพื่อกันเขากลับมาก่อเรื่องอีก [ความตาย]ผู้อยู่นอกสมรภูมิต้องถอดใจถอดหายใจยาว หยิบเคียวที่ผสมผสานเทวภาวะนับไม่ถ้วนของตนออกมา ยืนเฝ้ารักษาแนวรอบนอกสุด
และในช่วงนี้เอง คู่ตาคู่หนึ่งที่แช่อยู่ในหมอกขาวแห่งโกลาหลของเหล่าเทพ ส่งเสียงหัวเราะเยาะไปยังทั้งสามใจกลางสมรภูมิ
"[ความว่างเปล่า]ก็คิดการณ์ลึกชะมัด แต่ที่พวกเธอปฏิเสธไม่ให้[การทำลายล้าง]เข้าใกล้[ความว่างเปล่า]นี่ มันต่ำช้าเกินไปหรือเปล่า?