สัญชาตญาณเอาตัวรอดของเฉิงสือระเบิดพุ่งออกมาในทันที
เขารีบกลั้นหายใจ หลับตาลงทันทีที่รู้ตัว ถึงกับปิดหูด้วยมือทั้งสอง และในจังหวะที่ยกมือนั้นก็โยนตะเกียงกับลูกเต๋าออกไป สลับศรัทธาไปยังเงาสะท้อนใน "ทะเล" นั้น เปิดใช้ของพนันที่ไม่มีวันสูญสลาย
ชุดท่าเหล่านี้คล่องแคล่วราวกับฝึกมานับพันครั้ง แม้แต่พรานผู้โด่งดังด้านความว่องไวเห็นเข้าไป คงต้องชมเฉิงสือสั้น ๆ ว่า "เล่นสวย"
แต่บางครั้ง ท่าทางสวยงามก็ไร้ค่า โดยเฉพาะในทะเลแห่งตัณหานี้ การปกป้องของ[โชคชะตา]ดูเหมือนจะไร้ผลสิ้นเชิง
เฉิงสือสลับตำแหน่งกับลูกเต๋าไม่สำเร็จ แรงดูดเหนียวข้นรอบด้านยังคงรั้งดึงเขาต่อเนื่อง ราวกับต้องการลากร่างผู้ถักทอโชคชะตาที่บังเอิญหลงเข้ามาจมลงสู่ก้นห้วงแห่งตัณหาให้สิ้นซาก จนเขาจำใจต้องสลับกลับเป็นตัวตลกอีกครั้ง หวังหลอมรวมกับควันเพื่อแลกเสรีภาพเพียงชั่วครู่ แต่ครั้งนี้ก็ล้มเหลวเช่นกัน
ใบหน้าของเฉิงสือซีดเผือด เขารู้สึกได้เพียงว่าความกลัว ความสับสน ความตื่นตระหนก และความสิ้นหวังไหลบ่าท่วมหัวใจออกมาไม่หยุดหย่อน สัญชาตญาณผลักดันให้ฟาดแขนขาตบ "น้ำ" รอบกาย พุ่ง "ว่าย" สุดชีวิตไปยังทิศทางหนึ่ง
เขาไม่รู้ว่ากำลัง "ว่าย" ไปทางไหน รู้เพียงว่าไม่อยากตายอยู่ตรงนี้
บางทีอาจเพราะเจตจำนงเอาตัวรอดของเฉิงสือรุนแรงเกินไป หรือบางทีการปกป้องของ[โชคชะตา]ก็เพิ่งระเหยน้ำในทะเลตัณหาจนแห้งและกลับมาพบเขาอีกครั้ง ไม่ว่าจะด้วยเหตุใด ระหว่างที่ว่ายไปเรื่อย ๆ เขาก็จู่ ๆ รู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมรอบตัว