ทุกคนเงียบงัน ด็อกเตอร์จ้องมองหลี่อู๋ฟางด้วยความสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามด้วยความงงงวย
"เธอในฐานะสาวกของ[ระเบียบ]ที่ 'ตายตัว' นี่นา กลับคิดจะสมรภาคกับ[โชคชะตา]ที่เปลี่ยนแปลงมากที่สุด
ฉันเห็นความศรัทธาแท้จริงในตัวเธอ ยิ่งกว่าสาวก[โชคชะตา]ทั้งสองคนตรงหน้านี้เสียอีก น่าสนใจจริง ๆ นายตรวจ บอกฉันหน่อยได้ไหมว่าทำไมถึงเลือกเสียสละตัวเอง"
หลี่อู๋ฟางอึ้งไปชั่วครู่ แล้วก็รู้ทันเสียได้เร็ว ลุกขึ้นยืนพร้อมยิ้ม
"เรื่องแบบนี้ยังต้องถามอีกเหรอ พอดีฉันเป็นสาวกของ[ระเบียบ] ฉันเลยเชื่ออย่างไม่สั่นคลอนว่าระเบียบยังคงดำรงอยู่
เมื่อความโสโครกไม่ถูกลากออกมาวางบนโต๊ะ สุญญากาศของความไว้ใจก็จะไม่เอียงคลอน ฉันเชื่อใจเพื่อนร่วมทีมของฉัน ดั่งที่เพื่อนร่วมทีมเชื่อใจฉัน
สรรเสริญ[ระเบียบ] พระองค์คือผู้ช่วยเธอกับฉันไว้"
"......"
ถึงคำพูดจะเต็มไปด้วยความศรัทธา แต่เฉิงสือมองนายตรวจคนนี้แล้วรู้สึกได้เลยว่าประโยคต่อไปเขาคงจะแนะนำ[โชคชะตา]ให้ด็อกเตอร์ฟังแล้ว
ความศรัทธาที่เขามีต่อ[โชคชะตา]ล้ำลึกกว่าที่มีต่อ[ระเบียบ]ต่างกันลิบลับ
คำประกาศจากใจจริงของหลี่อู๋ฟางทำเอาด็อกเตอร์งงเป็นไก่ตาแตก วังมูลคนนี้พยักหน้าด้วยสีหน้าประหลาด แล้วไม่พูดอะไรต่อ
แต่คนตาบอดกลับยิ้มเบา ๆ "มอง" ไปยังชายหนุ่มผู้เป็นผู้ถูกกำหนดแทบจะชัวร์เป๊ะคนนั้น ราวกำลังไตร่ตรองถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับ[โชคชะตา]
หล่อนไม่คิดว่าเฉิงสือจะรับสาวก[ระเบียบ]เข้ามาเป็นผู้ถูกกำหนดโดยไม่มีเหตุผล ยิ่งพอเห็นว่านิสัยของหลี่อู๋ฟางคล้ายเฉิงสืออยู่เล็กน้อย หล่อนก็ยิ่งสงสัยหนักขึ้น
ผู้ถักทอโชคชะตาเห็นคุณสมบัติอะไรในตัวเขากันแน่? หรือว่า...การนำทางของ[โชคชะตา]ครั้งถัดไปจะตกอยู่กับนายตรวจคนนี้?