โลกความจริง ใจกลางย่านหนึ่งในมณฑลที่ไม่ทราบชื่อ
พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นย่านการค้าที่รุ่งเรือง มีผู้เล่นอาศัยอยู่มากมาย แต่ค่อย ๆ ไม่รู้ด้วยเหตุใด ผู้เล่นในที่นี้ก็ตายลงทีละคน พวกเขาจากไปอย่างเงียบงัน ราวกับสูดดมแก๊สพิษบางชนิดที่ร้ายกาจและตรวจจับได้ยาก
ไม่ช้าทั้งย่านก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบ และในช่วงที่ไม่มีใครสังเกตเห็น การควบรวมมิติอันยิ่งใหญ่ก็ค่อย ๆ เปิดฉากขึ้น เมื่อมิติทั้งหมดหลอมรวมเป็นหนึ่ง ย่านนี้ก็คืนความครึกครื้นขึ้นมาอีกครั้ง
หากแต่สิ่งที่นำความครึกครื้นกลับมาไม่ใช่ผู้เล่นจาก[เกมแห่งศรัทธา]อีกต่อไป หากแต่เป็นมัน... ทั้งเป็นสาย เป็นต้น เป็นกอ
อย่างตึกสูงระฟ้าหลังหนึ่งในซอกมุมของย่านนี้ที่ถูก "ตัวไม้เลื้อย" พันรัดแน่นจนมิด มองจากระยะไกล ตึกร้างนั้นดูเหมือนถูกพืชยึดครอง กลายเป็นสวรรค์ที่มันเติบโตแผ่ขยายอย่างไร้ขอบเขต แต่เมื่อสังเกตจากระยะใกล้จึงจะพบว่าสิ่งที่พันรัดผิวตึกอย่างแน่นหนานั้นมิใช่พืช หากแต่เป็นก้อนกลม ๆ ที่ขดข้องประสานซ้อนเกี่ยวกัน... หนวด!
มันมีชีวิต และกำลังบิดตัวอยู่!
ไม่เพียงเท่านั้น จากกองหนวดนั้นยังค่อย ๆ ดังเสียงบิดเบี้ยวและแหบแห้งดังขึ้นเป็นระยะ ส่วนใหญ่ฟังดูเหมือนคำพึมพำไร้สติ แต่เมื่อตกเข้าหูคน มันกลับชัดเจนราวกับเสียงพึมพำที่หลุดลอดมาจากเบื้องลึกแห่งห้วงนรก!
เสียงพึมพำเหล่านี้ควรทำให้ผู้คนเกรงกลัว ใช่ ก็คือคน ภายในตึกนี้มีคนอยู่ แต่ขณะนี้ ผู้คนที่กอดรัดกันเป็นกลุ่มก้อนเหล่านั้นกลับไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกเกินไป เพียงแต่จ้องมองรอบด้านอย่างหนักใจ เฝ้าระวังไม่ให้หนวดพวกนั้นเข้าใกล้
เมื่อไหร่ที่ "กิ่งก้าน" เลื้อยเข้ามา ก็จะมีใครสักคนกัดฟันก้าวออกไปหนึ่งก้าว ทนต่อเสียงพึมพำและเสียงหลอนที่ไม่รู้จบเพื่อเปิดฉากโจมตี ระเบิดหนวดเส้นเล็ก ๆ เหล่านั้นกระเด็นกลับไปจากระยะไกล