เลือดกระเซ็นทั่ว เศียรร่วงหลุดปลิวไกล
แสงในตาของผู้เผาสูญนับได้ดับวูบไป แต่ยังไม่จบเพียงเท่านี้ ทันใดนั้นก็มีเสียง "บึ้ม" ดังขึ้นอีกครั้ง ฉินซินที่สวมชุดเกราะหนักทั้งตัวไม่ได้เสียหลัก แต่กลับใช้เท้ายันบนศพไร้เศียรของศัตรูโดยตรง แล้วถล่มลงกระแทกพื้น!
ฝุ่นฟุ้งกระจายทั่ว กับดักฆ่าปิดฉากลง
ร้อยก้าวออกไปโดยใช้ตัวเองเป็นธนู และภายในชั่วพริบตาก็ตัดเศียรศัตรูลงได้
พูดตามตรง แม้จังหวะทั้งหมดจะเป็นฝีมือที่หลี่อู๋ฟางสร้างขึ้นก็จริง แต่ในสายตาของผู้ตรวจการคนนี้ ฉินซินก้าวนี้ช่างเท่เอาเรื่องจริง ๆ
ร่างกายสูงใหญ่บวกกับความเร็วราวลูกธนูพุ่ง, การเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วและสัญชาตญาณอันแหลมคม — ชายในกระจกผู้นี้แทบเปลี่ยนการต่อสู้ให้กลายเป็นงานศิลปะ แม้แต่วินาทีที่การต่อสู้ปิดฉาก เขาก็ยังใช้เลือดที่พุ่งกระเซ็นและฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นวาดภาพ "หน้าจอสรุปผล" ที่สะเทือนใจได้อย่างน่าทึ่ง นักรบผู้สวมชุดเกราะหนักในยามนี้ราวกับเทพแห่งสงคราม ที่นำเสนอสุนทรียศาสตร์แห่งความรุนแรงอย่างแปลกใหม่ต่อหน้าหลี่อู๋ฟาง
"ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ—"
หลี่อู๋ฟางปรบมือให้โดยไม่รอช้า เขาเอ่ยชมด้วยสีหน้าชื่นชม: "เยี่ยม เยี่ยมจริง ๆ ฉินซิน ถ้ามีใครบอกว่านายเป็นสาวกของ[สงคราม] ฉันก็ไม่แปลกใจเลย ทุกการเคลื่อนไหวของนายช่างเป็นเครื่องสักการะที่ดีที่สุดที่มีต่อพระองค์"
กลางฝุ่นควันที่แผ่ไปทั่วฟ้าไม่มีการตอบรับใด ๆ แต่ไม่นานดาบปลายเล็กที่สะท้อนแสงจากภูเขาไฟก็พุ่งออกมาจากกองเถ้าฝุ่นที่ยังไม่ทันร่วงลง เสียบลงเหมือนลูกธนูที่...พื้นดินว่างเปล่า
ทันทีที่หลี่อู๋ฟางชื่นชมจบ ร่างของเขาก็หายไป การสืบเสาะของฉินซินไม่ได้รับการตอบสนองใด ๆ
ชายในกระจกขมวดคิ้วเดินออกมาจากฝุ่นควัน ทุกก้าวที่ย่าง เลือดและเนื้อบดใต้ฝ่าเท้าก็พิมพ์รอยเท้าเกราะหนักอันบิดเบี้ยวไว้บนพื้น เขาดึงดาบยาวกลับจากพื้น สำรวจด้วยประสาทสัมผัสสักครู่ แล้วจึงพบว่าพรานคนนั้นหายไปจริง ๆ