ครั้งนี้ ความจงรักภักดีของเฉิงสือเป็นความจริงใจแท้
แม้ตอนนี้เขาจะสลับตัวตนกลับมาเป็นตัวตลกแห่ง[ลวงตา] แต่ขณะนี้ร่างของเขาล้นไปด้วยความศรัทธาต่อ[โชคชะตา]ที่ไม่เคยมีมาก่อน เขาหวังอย่างแท้จริงว่าบทสวด “เส้นทางมาและทางไป ล้วนถูกกำหนดไว้แล้ว” จะนำทางให้เขากลับไปพบหนทางกลับบ้าน
ทว่าอารมณ์ศรัทธานั้นก็คงอยู่เพียงแวบเดียว วินาทีถัดมาความจริงใจในดวงตาของเฉิงสือก็กลายเป็นความบ้าคลั่งแบบอื่น เขาเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ยิ้มฉ่ำมองไปที่คนตาบอด แล้วเปิดปากถามอีกครั้ง
“ไง สนใจไหมล่ะ”
คนตาบอด......สีหน้าเจริญตา
เธอไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกตอนนี้อย่างไร เธอเห็นเพียงโพรงใยแมงมุมตรงหน้ากำลังขยายตัวอย่างคลั่งไคล้ เส้นใยนับไม่ถ้วนถักทอเป็นแผ่นตาข่ายพุ่งกระจายไปทุกทิศอย่างรวดเร็ว ชั่วขณะเดียวราวกับเมฆหมอกบังฟ้าปิดแดดกำลังซัดเข้าใส่เธอ
เธอรู้สึกราวกับเหยื่อที่กำลังจะถูกใยแมงมุมมัดตรึง หนีไม่พ้น และทำอะไรไม่ได้ เพราะในนั้นไม่เพียงมีแรงกดดันของตาข่ายที่ปกคลุมฟ้าเหนือหัว หากแต่ยังมีเสียงเรียกบาง ๆ ของ[โชคชะตา]ที่แผ่วเบาราวจะมีจะไม่มี
โชคชะตาเป็นสิ่งที่วิเศษมาก แม้อันหมิงอวี๋มักอ้างว่ามองทะลุโชคชะตาได้ แต่ในโชคชะตาที่เธอมองทะลุได้......ไม่เคยมีการดำรงอยู่ของเฉิงสือเลย
ผู้ถักทอโชคชะตาคนนี้แปลกจนหาที่เปรียบไม่ได้ ตลอดการทดสอบครั้งนี้ เธอเชื้อเชิญเขาเข้าร่วมผู้ส่งผ่านไฟมาแล้วครั้งแล้วครั้งเล่า เขาปฏิเสธตลอด แต่พอมาถึงยามค่ำ กลับหันมาเชิญเธอเสียเอง
นี่มันคืออะไรกัน
ฉันไม่อยากส่งผ่านไฟ แถมยังจะขุดฐานผู้ส่งผ่านไฟอีกเหรอ
คนที่ถูกชะตากำหนดคนนี้ จะไม่ใช่ศัตรูของผู้ส่งผ่านไฟอย่างนั้นรึเปล่านะ