คำพูดฟังดูอบอุ่น แต่ความจริงกลับโหดร้าย
ช่วงที่คนตาบอดผลักประตูเข้ามานั้นเอง สายตาของเฉิงสือกวาดผ่านช่อดอกรุ้หลันบนพื้น แล้วก็พบว่าดอกทรงกลมสีแดงเมื่อครู่ตอนนี้ได้กลายเป็นสีส้มอมเหลืองไปแล้ว
เมื่อความไม่สม่ำเสมอปรากฏขึ้น โลกก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้ง!
คนดูเหมือนกลับมาแล้ว แต่ "บ้าน" กลับไม่ค่อยถูกซะเท่าไหร่
ทว่าจะว่าไปคนกลับมาจริงหรือยังก็ยังต้องถกกันอีกที เฉิงสือแม้ปากรับรองตัวตนฝ่ายนั้นไปแล้ว แต่การให้เฉิงเหวินเจี้ยนเชื่อเพียงแค่รอยยิ้มเดียวว่าคนที่กลับมาคือคนตาบอดคนแรกสุด นั่นช่างเป็นความฝันลมๆ แล้งๆ เหลือเกิน
ดังนั้นทันทีที่เลยกำหนดเวลา สิ่งแรกที่เฉิงสือทำคือ "ริบ" ไพ่จอมหลอกลวงของอีกฝ่าย บังคับให้เธอบอกคำตัดสินต่อตัวตนของเขา และพูดคำโกหกออกมานับไม่ถ้วน
ผลปรากฏว่าคนตาบอดคนแรกสุดมีนิสัยอบอุ่นกว่าจริง ๆ เธออดทนให้ความร่วมมือกับเฉิงสืออย่างไม่รำคาญ จวบจนที่หัวข้อของเฉิงสือเริ่มเลยเถิดเกินไป เมื่อเขาเริ่มถามว่าจะรับมือกับเจินอี้อย่างไร เธอถึงได้คืนไพ่กลับคืนมาด้วยรอยยิ้มกึกึกกึก แล้วเยาะเย้ยตัวตลกว่า
"ต้องเอาชนะเธอได้ ไม่งั้นเจ้าก็มีแต่ถูกเธอหลอก"
เพราะอีกฝ่าย "ติดตั้ง" จอมหลอกลวงอยู่ ชั่วขณะหนึ่งเฉิงสือจึงไม่แน่ใจว่าคำนี้มีค่าอ้างอิงหรือไม่
เขาจ้องสังเกตสีหน้าของคนตาบอด หวังจะมองหาเบาะแสอะไรสักอย่างจากใบหน้าเธอ แต่อีกฝ่ายแสดงออกอย่างแน่นหนาราวกันน้ำซึม เขาจึงไม่ได้อะไรกลับมาเลย
เฉิงสือจึงเม้มปาก แล้วเผยคาดเดาของตัวเองให้คนตาบอดฟังเพียงเล็กน้อย