อาเดริก?
เขาธรรมดารึไง? ไม่ธรรมดาหรอก คนอื่นไปแคมป์กระท่อมก็เพื่อปล่อยตัณหา แต่เขาไปแคมป์กระท่อมทั้งทีคือขโมยเงินกันจริง ๆ
คนงานเหมืองคนหนึ่งที่ระดับการใช้ชีวิตยังต่ำกว่าเส้นธรรมดาซะขนาดนี้ มันจะมีสิทธิ์อะไรไปขอโควตามุ่งสู่ผิวดินจากนายได้?
อาศัยเงินที่ขโมยมารึไง?
เฉิงสือรู้สึกขำไม่ออกเต็มประดา เขารู้สึกเหมือนทุกคนในประตูตกถล่มกำลังเหยียบย่ำสติปัญญาของเขาอยู่ แต่โชคดีที่อาเดริกอยู่ในมือของพวกผู้เล่น เพียงแค่ให้สองฝ่ายเผชิญหน้ากัน ก็จะรู้ได้ว่าผู้ชายคนนี้มาที่นี่เพื่ออะไรกันแน่
เฉิงสือจึงส่ายหัวหัวเราะ ลากเกอร์สที่นอนแผ่อยู่พื้นขึ้น แล้วเดินตรงไปยังห้องที่ขังอาเดริก
"ไปกันเถอะ ก่อนจะจัดการอารัด เราไปดูก่อนว่าคุณผู้ลักลอบเข้าเมืองคนนี้ยังมีความลับเล็ก ๆ ติดตัวอีกแค่ไหน"
หลี่อู๋ฟางไม่มีทีท่าคัดค้านอะไร เขาฮึดหัวเราะในลำคอแล้วเดินตามหลังเฉิงสือไปอย่างว่าง่าย แม้กระนั้นก็ยังไม่เลือกจะเดินเคียงไหล่ไปด้วย เห็นท่าทีแบบนี้ เฉิงสือรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายกำลังเปิดทางให้ตัวเอง ผู้ตรวจการคนนี้ดูเหมือนจะตั้งใจเดินตามหลังอย่างมีนัยสำคัญ ความสุภาพเกินหน้าเกินตาแบบนี้มันมาจากไหนกัน?
เฉิงสือขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่เอ่ยปาก แต่ในใจกลับระมัดระวังขึ้นอีกเป็นเท่าตัว
ห้องที่ขังอาเดริกอยู่ติดกับห้องของอารัดพอดี ไม่ช้า เฉิงสือก็โยนเกอร์สลงตรงหน้าอาเดริกที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวเช่นกัน ทว่าเมื่อผู้เล่นทั้งสองเห็นความงุนงงและสับสนที่ผุดขึ้นในดวงตาของคนงานเหมืองคนนี้ ใบหน้าของทั้งคู่ก็มืดครึ้มลงทันที