สิ่งที่ตอบสนองเฉิงสือไม่ใช่องค์ผู้อุปถัมภ์สักองค์ของพระองค์ ไม่ใช่เท้ามารักษาโกลาหลที่แลบออกจากบนที่ประทับเทพเจ้า ฉีกผ่านหมู่หมอกลงมาเมื่อครู่ หากแต่เป็นคนรู้จัก — คนรู้จักที่คุ้นเคยยิ่งกว่าใคร คุ้นจนแทบไม่ต่างจากตัวเขาเอง
เค่อถาหลัว!
ชายผู้รับบทเป็นอุลตร้าแมนคนนี้กำลังยิ้มแฉ่งเดินเข้ามาหาเฉิงสือ
เมื่อเห็นคนธรรมดาปรากฏอยู่ข้างกาย เฉิงสือรู้สึกเหมือนภาระในใจถูกยกลงอย่างฉับพลัน
ดีแล้ว มีคนที่คุยกันได้อย่างปกติสักคนก็ยังดี
เขาสะบัดตัวลุกขึ้นจากพื้น มองเค่อถาหลัวที่ยิ้มทักทาย แล้วถามความสงสัยในใจออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเล็กน้อย
"เค่อถาหลัว ผมเห็น... ผมเห็น..."
เขาตั้งใจจะเล่าทุกอย่างที่ประสบมาให้เค่อถาหลัวฟังเพื่อขอคำยืนยัน แต่คำพูดถึงปลายลิ้นก็กลืนกลับลงไปอย่างระมัดระวัง
เขาตระหนักว่าตนไม่มีฐานะจะตั้งข้อสงสัยอะไร แม้เขาจะเป็นอุลตร้าแมนผู้บัญชาการแห่ง[โกลาหล]ที่แท้จริง เขาก็ไม่มีสิทธิ์ไปถามว่าเทพเจ้าที่แท้จริงกำลังทำอะไรอยู่
แต่ทุกอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นทำให้เขาสงสัยจนทานไม่ไหว ความอยากรู้ควบคุมตัวเองไม่ได้ คิดได้ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนคำพูดทันทีว่า
"ผมเหมือนเห็นพระองค์ในความฝัน...
อาจเพราะผมคิดถึงพระองค์มากเกินไป เอาเถอะ ผมก็เคร่งศรัทธาอยู่ทุกที
เค่อถาหลัว ตอนนี้พระองค์อยู่ที่นี่หรือเปล่า?"
ได้ยินดังนั้น สีหน้าของเค่อถาหลัวแทบไม่คุมอยู่ในจังหวะหนึ่ง
ในโลกนี้ ถ้าว่ากันเรื่องความเข้าใจเฉิงสือ เค่อถาหลัวมั่นใจว่าตนต้องติดอันดับสามแรกอย่างแน่นอน ยิ่งเขาเลียนแบบผู้เป็นนายตรงหน้ามาตลอด เมื่ออีกฝ่ายพูดคำเหล่านี้ออกมา เขาแทบมองทะลุได้ว่าท่านอุลตร้าแมนกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ หรือจะพูดอีกก็คือเดาได้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังหมิ่นประมาทเทพเจ้าอยู่ด้วยวิธีใด
แต่เขาไม่กล้าแหกโปง จึงได้แต่ส่ายหน้าอย่างมีรอยยิ้ม "ผมไม่รู้ครับ"