สีหน้าของหลี่เจิ้นเปลี่ยนไป
ไม่ใช่เพราะเฉิงสือลืมตาขึ้น แต่เพราะผู้ถักทอโชคชะตาที่นั่งอยู่กับพื้น...หายไปแล้ว
ทันทีที่เฉิงสือลืมตา เขาก็หายตัวไปจากสายตาของหลี่เจิ้นในทันที ใช้ลูกเต๋าที่กระจายเต็มพื้น อาศัยอุปกรณ์การพนันที่ไม่เคยหลุดมือนี้สวิงตัวไปอยู่ด้านหลังคู่ต่อสู้ แม้หลี่เจิ้นจะระแวงลูกเต๋าบนพื้นมาตลอด แต่จะทำอะไรได้ ในเมื่อเฉิงสือเร็วเกินไป
ผู้ถักทอโชคชะตาไม่เคยคิดจะเจรจา ต่อรอง หรือทดสอบอะไรทั้งสิ้น สิ่งเดียวที่เขาคิดคือลงมือ!
การโจมตีที่แฝงมาพร้อมเสียงหัวเราะเยาะพุ่งเข้าใกล้แผ่นหลังของหลี่เจิ้นในชั่ววูบ ก่อนอีกฝ่ายจะทันตั้งตัว มันก็เหมือนกับการทดสอบในตอนแรก มีดผ่าตัดถูกส่งตรงเข้าหาท้ายทอยของอีกฝ่าย
หลี่เจิ้นโดนเต็ม ๆ ศีรษะของเขาระเบิดออกด้วยเสียง "โบ้ม" แล้วหน้าเต็มไปด้วยความสยดสยองล้มลงไปข้างหน้า
แต่เฉิงสือไม่ได้คิดว่างานสำเร็จเพียงเพราะโจมตีโดนครั้งเดียว เพราะสัมผัสของท้ายทอยนี่...มันผิดไป
ของปลอม ไม่ ก็ไม่ถึงกับปลอม ความรู้สึกนี้ไม่เหมือนภาพลวงตาของ[ความว่างเปล่า] กลับคล้ายกับอดีตของ[การดำรงอยู่]มากกว่า
เหมือนว่าเขาเพิ่งสังหารหลี่เจิ้นจากอดีตไปคนหนึ่ง
เห็นฉากนี้ พร้อมกับนึกถึงคำพูดแปลก ๆ ที่เพิ่งได้ยินจากลีเดียลา เฉิงสือมองแข็งทันที และรู้ทันทีว่าคู่ต่อสู้ตรงหน้าไม่ใช่สาวกของ[ระเบียบ]อย่างที่คิด หากแต่เป็นสาวิกของ[การดำรงอยู่] ผู้ศรัทธาใน[ความทรงจำ] คู่ปรับตรงข้าม!
หลี่เจิ้นที่เพิ่งตายไปนั้นชัดเจนว่าคือเงาสะท้อนของเขาในทะเลความทรงจำ!
[ความทรงจำ] นามสกุลหลี่ แถมยังรู้เรื่อง "ลวงตา"...
พอคำสำคัญทั้งหมดนี้ถูกมัดรวมกัน เฉิงสือก็นึกชื่อหนึ่งขึ้นได้ทันที
?
หรือว่าจะเป็นเขา!?
พอนึกถึงชื่อนี้ เฉิงสือยิ่งตื่นเต้น
แต่ที่ตามมาพร้อมความตื่นเต้นคือเสียงลมที่พุ่งเข้าโจมตีจากด้านหลัง!
อีกฝ่ายโต้กลับแล้ว แถมไวมาก
เฉิงสือขมวดคิ้ว ก้มตัวหลบการลอบโจมตีจากด้านหลัง แล้วดีดนิ้วเบา ๆ ทั้งคนหายวับไปอีกครั้ง