ตอนที่ 619 จางตาบี๋ อย่าบังคับให้ฉันต้องไปนินทาลับหลังนายในตอนที่กำลังมีความสุขขนาดนี้
มีจริงด้วย!
เมื่อจางจี้จู่พาเฉิงสือมาถึงศิลาจารึกที่สลักคำว่า[ลวงตา]เอาไว้ เฉิงสือก็ตั้งสติไม่อยู่จนสนิท
"จาง นาย......นายไม่ควรเพราะตัวเองได้รับความคุ้มครองจากท่านผู้นั้น แล้วกล้าไม่กลัวว่าพระองค์ท่านจะตัดสินโทษฐานหมิ่นประมาทพระเจ้าจนต้องถึงแก่ความตายนะ
นี่มันกลับหัวกลับหางไม่ใช่เหรอ?
เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ระวังถึงขีดสุด แต่พอเป็นเรื่องใหญ่กลับเอาตัวเองไปฝังตรง ๆ?
ฝีมือการนินทาลับหลังของนายนี่ มันเก่งกว่าคนบางคนที่กล้าหมิ่นประมาทพระเจ้าหน้าต่อหน้าเสียอีก"
จางจี้จู่ยิ้ม ไม่ได้สืบเสาะว่าคนที่เฉิงสือพูดถึงที่กล้าหมิ่นประมาทหน้าต่อหน้าเป็นใคร หากพาอีกฝ่ายเดินต่อไปยังสำนักงานรักษาความปลอดภัยของสุสานไปพร้อมกัน ระหว่างทางก็พูดไปด้วยว่า
"นี่คือสัจธรรมที่ฉันเพิ่งเข้าใจได้ไม่นานมานี้"
"?" เฉิงสือมองไปที่เขาอย่างงงงวย "สัจธรรมอะไร?"
"สัจธรรมของ[ลวงตา] บางครั้ง ความจริงที่พูดไปเพียงครึ่งเดียว ก็นับเป็นการโกหกได้เหมือนกัน
อย่างเมื่อกี้สิบหกหลุมศิลาจารึกที่สลักชื่อของพระองค์ท่านนั่น มันไม่ได้เตรียมไว้ให้พระองค์ท่าน แต่เตรียมไว้ให้ผู้ถูกเลือกของพระองค์ท่านต่างหาก
ฉันแค่ไม่ทันจะสลักตัวอักษรจบ นายเลยได้เห็นของครึ่ง ๆ กลาง ๆ
แต่นายก็ยังเข้าใจผิดอยู่ดี คิดว่าฉันว่า อันนี้แหละ ที่เรียกว่า[ลวงตา]"
"......"
พังแล้ว คนซื่อตรงไม่ซื่อตรงแล้ว
เฉิงสือมองจางจี้จู่ด้วยสายตาซับซ้อน ถอนใจอยู่ครึ่งวันกว่าจะเอ่ยคำเดียวออกมาได้ว่า "ฉันว่าตาบี๋แบบเมื่อก่อนที่ซื่อ ๆ นั่นแหละถูกตากว่า"
จางจี้จู่หรี่ตายิ้มอย่างมีความสุข "อย่าลืมนะว่าเป็นนายที่ชักพาฉันเข้ามาสู่เส้นทางนี้ ฉันแค่ใช้ของให้คุ้มค่า ไม่อยากให้ศรัทธาต้องจมปลักอยู่ใต้ฝุ่น ส่วนนาย เพื่อนของฉัน นายต่างหากที่เป็นนักต้มตัวตัวจริง"