นี่อาจเป็นครั้งที่พวกเขากินข้าวเร็วที่สุดในชีวิต
ไม่ถึง 20 นาที พวกเขาก็กินข้าวเสร็จ แถมยังเตรียมผลไม้หลังอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว
เรื่องนี้ทำให้ฉืออินกับผู้หญิงอีกคนตกตะลึงอีกครั้ง
กินข้าวเสร็จแล้วยังมีผลไม้อีกเหรอ
นี่พวกคุณกำลังเอาชีวิตรอดหรือมาพักร้อนกันแน่
เกือบลืมไปแล้วว่า พวกเธอก็เป็นสมาชิกที่นี่เหมือนกัน
ฉืออินหยิบองุ่นลูกหนึ่งใส่ปาก
หวานจัง!
เฉิงเย่เคาะโต๊ะ เรียกความสนใจจากทุกคน
“อย่างแรก แบ่งแต้มคุณสมบัติอิสระกันก่อน แต้มทั้งหมดนี้ยกให้หลงซินเหมือนเดิม”
หลงซินชะงัก “นี่...ไม่ต้องก็ได้มั้ง ตอนนี้ค่าสถานะของฉันสูงมากแล้ว”
ค่าสถานะเฉลี่ยของเธอเกิน 20 ไปแล้ว นับว่าสูงมาก
“ต่อไปสิ่งมีชีวิตจะยิ่งมีระดับสูงขึ้น เธอต้องแข็งแกร่งขึ้นถึงจะเป็นกำลังหลักได้”
ถ้าไม่ใช้พรสวรรค์นี้ให้คุ้ม จะเสียของเปล่า ๆ
เฉิงเย่ไม่พูดพร่ำทำเพลง ผลักแต้มคุณสมบัติอิสระ 16 แต้มไปให้เธอ
ต่อจากนี้ต่างหากที่เป็นเรื่องสำคัญ
ซ่า!
ยาหลายขวดปรากฏขึ้นบนโต๊ะ
“เอาตามจำนวนที่เขียนไว้ แต่ละชนิดคนละ 3 ขวด”
เฉิงเย่หยิบยาที่ตัวเองต้องใช้มาวางไว้ข้างตัว
เขามองยาเพิ่มพละกำลัง
สีของยาขวดนี้เข้มและแดงกว่าตัวทดลอง แถมยังข้นเล็กน้อย
บนหน้าต่างข้อมูลยังระบุด้วยว่า ความเจ็บปวดรุนแรงขึ้นเล็กน้อย และออกฤทธิ์นานกว่าเดิม
“ทุกคนหาที่นั่งสบาย ๆ แล้วค่อยกินยา”
พวกผู้หญิงเก็บยาใส่กระเป๋า ก่อนมานั่งเรียงกันบนโซฟา แล้วหยิบยาออกมาดื่มคนละขวด
สวีเหมิงดื่มหมดเป็นคนแรก เธอครางเสียงอู้อี้ ริ้วหน้าบิดเบี้ยวไปหมด