หลินเย่ขมวดคิ้ว “โจมตีทางจิต? ความสามารถนี่รับมือยากอยู่เหมือนกัน”
เขาหันไปมองหลี่อวิ๋น
“ไปช่วยเฉินเฟิง”
“ค่ะ นายท่าน”
หลี่อวิ๋นเรียกดาบโลหิตให้ปรากฏ ก่อนผลักประตูรถแล้วพุ่งฝ่าสายฝนออกไป
หลินเย่ลุกขึ้นยืน ขยับแข้งขยับขาเล็กน้อย
“เสี่ยวอ้าย เปิดโหมดต่อสู้”
“รับทราบค่ะ นายท่าน”
“เริ่มโหมดต่อสู้ ขาค้ำไฮดรอลิกกางออก ชุดเก็บพลังงานพัลส์เริ่มชาร์จ ระบบอาวุธเริ่มเตรียมพร้อม ปืนกลหนักหัวรถ เครื่องยิงระเบิดปีกข้าง ปืนกลอเนกประสงค์ท้ายรถ ป้อมปืนลู่ตุ้น 3000 เปิดใช้งานตาข่ายไฟฟ้าแรงสูง สถานะระบบทั้งหมดปกติ”
ป้อมปืนบนหลังคารถค่อย ๆ หมุน ลำกล้องทั้ง 11 กระบอกเล็งไปยังจุดสีเขียวที่เรียงรายแน่นขนัดในม่านฝน
เครื่องยิงระเบิดทั้งสองข้างรถเด้งออกมา ปืนกลหนักหัวรถยกสูงขึ้น ส่วนปืนกลแฝดท้ายรถยื่นออกจากช่องประตู
หลินเย่ยกมือขึ้น เลือดไหลทะลักออกจากฝ่ามือ แปรเปลี่ยนเป็นเส้นไหมสีแดงคล้ำพุ่งไปหาอาวุธแต่ละชิ้น
เส้นไหมพันรอบลำกล้อง สายกระสุน และชุดลูกเลื่อน ลวดลายสีแดงคล้ำเลื้อยปกคลุมทั่วพื้นผิวอาวุธ
“กระสุนโลหิตลงอาคม บรรจุพร้อมแล้ว” เขายกมุมปาก “พลังยิงไม่จำกัด เปิดเต็มกำลัง”
ตะตะตะตะตะ—!
ปืนกลหนักพ่นเปลวไฟออกมา ห่ากระสุนสีเลือดสาดเทลงมาราวกับฝนกระหน่ำ
ผีวิญญาณล้มลงเป็นแถบกลางห่ากระสุน ตัวไหนถูกยิงเข้าหัวก็ระเบิดกระจุยทันที
เครื่องยิงระเบิดคำรามสนั่น ระเบิดสีเลือดตกถึงพื้นแล้วระเบิดกวาดล้างเป็นวงกว้างทีละระลอก