【จุดเช็กอิน: 10 ซม. มอบให้พวกคุณแล้ว~ อยากใส่ตรงไหนก็ใส่เลย~】
“อื้อ~ เจ็บจัง...”
เสียงหวานของผู้หญิงดังมาจากในรถบ้าน ชวนให้คนคิดไปไกล ปลายเสียงสั่นเครือเจือสะอื้น
“หลินเย่ ขอร้อง อย่าดึงออกเลย ถ้าดึงอีกฉันต้องตายจริง ๆ แน่...”
“อย่าเพิ่งรีบ” เสียงชายหนุ่มเย็นชาดังขึ้น “ฉันยังไม่ได้สอดเข้าไปจนสุด ทนอีกหน่อย”
ไม่กี่นาทีต่อมา
ประตูรถเปิดออก หญิงสาวคนหนึ่งถือขนมปังเดินกะเผลกลงมา
รูปร่างเย้ายวน หน้าตาสะสวย แต่ตอนนี้ใบหน้าซีดเผือด อ่อนแรงจนดูเหมือนจะล้มได้ทุกเมื่อ
เธอฉีกขนมปังในมือ แล้วรีบยัดเข้าปากอย่างตะกละตะกลาม
คนรอบข้างมองจนตาเป็นประกาย ลูกกระเดือกขยับกลืนน้ำลาย เสียงดังขึ้นระงม แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปแย่ง
ย้อนกลับไปไม่กี่นาทีก่อน
ภายในรถบ้าน หลินเย่กับสวี่ฉิงนั่งประจันหน้ากัน
หลินเย่อายุยี่สิบต้น ๆ ใบหน้าคมคายชวนพิศวง คิ้วตาคมกริบ ลึกเข้าไปในดวงตามีแววแดงคล้ำจาง ๆ
เขาสวมเสื้อแจ็กเก็ตสีดำ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน
สวี่ฉิงยันตัวโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย คอเสื้อหลวมโพรก เผยให้เห็นเนินอกวับแวม เธอฝืนยิ้มเอาใจ “รุ่นน้องหลินเย่ รุ่นพี่หิวจนไม่ไหวแล้วจริง ๆ...ช่วยหน่อยได้ไหม เห็นแก่ที่เราเรียนสถาบันเดียวกัน สงสารกันสักครั้ง แบ่งของกินให้หน่อยได้หรือเปล่า? แค่น้ำสักอึกก็ยังดี!”
ครึ่งเดือนก่อน วันสิ้นโลกมาเยือนทั่วโลก
สัตว์ประหลาด สิ่งประหลาด และสิ่งกลายพันธุ์นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ไล่เข่นฆ่ามนุษย์อย่างบ้าคลั่ง
ไม่กี่วันก่อน เมืองซ่างไห่ถูกยึดครองโดยสมบูรณ์ พวกเขาหนีออกจากเมืองพร้อมขบวนรถนับพันคันที่ชื่อว่า “เนี่ยผาน” แล้วมุ่งหน้าอพยพขึ้นเหนือ
“เลิกทำแบบนี้ได้แล้ว” หลินเย่พูดหน้าตาย “อยากได้ของกินก็ได้”
“กฎเดิม ขนมปังหนึ่งชิ้นแลกเลือดสด 100 มิลลิลิตร น้ำหนึ่งขวดแลก 200 มิลลิลิตร อยากได้แบบไหน?”
ถ้าคนอื่นได้ยินคำพูดนี้ คงคิดว่าเขาเป็นไอ้โรคจิตวิปริตแน่
ในวันสิ้นโลก ขบวนรถซื้อขายแลกเปลี่ยนทุกอย่าง มีทั้งคนยอมขายตัว คนเอาชีวิตไปแลกกับเสบียง พวกนั้นเห็นจนชินแล้ว
แต่เลือดล่ะ? แถมยังตั้งราคาไว้ชัดเจน? ถ้าไม่รู้คงนึกว่าเขาเป็นสิ่งประหลาดดูดเลือดที่สวมหนังมนุษย์มาเสียอีก
แต่สวี่ฉิงได้ยินแล้วสีหน้าแทบไม่เปลี่ยน เห็นชัดว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำข้อตกลงแบบนี้
ทว่าครั้งนี้เธอไม่ได้ตอบทันที กลับลุกขึ้นยืน ยิ้มบ้างทำหน้าบึ้งบ้าง ขยับเอวอ่อนช้อย ก่อนจะนั่งลงบนตักหลินเย่ โอบแขนรอบคอเขา แล้วขยับเข้าไปใกล้หู เป่าลมหายใจหอมกรุ่น
“รุ่นน้อง รุ่นพี่โดนเธอรีดจนแห้งหมดแล้วจริง ๆ ไม่มีเหลือสักหยด...” น้ำเสียงเธอออดอ้อน ดวงตาหวานเยิ้ม “แต่ถ้าเป็นอย่างอื่นยังพอมีอยู่อีกไม่น้อย ไม่งั้น...”
แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ หลินเย่ก็ผลักเธอออกไปทันที แล้วเอ่ยคำเดียว
“ไสหัวไป”
สวี่ฉิงล้มลงกับพื้น สีหน้าบูดบึ้ง
ก่อนวันสิ้นโลก ใบหน้านี้ของเธอเดินไปตามถนนทีไร คนต้องหันมองอย่างน้อยแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ไม่สิ เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ
แม้วันสิ้นโลกจะมาถึง เธอก็ยังอาศัยหน้าตาและรูปร่างนี้ใช้ชีวิตได้สุขสบายกว่าคนส่วนใหญ่
แต่ชายหนุ่มตรงหน้ากลับปฏิเสธอย่างเด็ดขาด ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เธอกัดริมฝีปากแน่น “หลินเย่ เธอ...”
หลินเย่โบกมือ สีหน้ารังเกียจ ขมวดคิ้วพูดเสียงเย็น
“สวี่ฉิง เธอไม่รู้หรือไงว่าตัวเองเหม็นแค่ไหน?”
สิ้นเสียง สวี่ฉิงพลันตัวแข็งทื่อ
เธอคิดถึงเหตุผลที่อาจถูกปฏิเสธไว้ไม่รู้กี่แบบ แต่ไม่เคยนึกเลยว่าจะเป็นเหตุผลนี้
แต่เพื่อของกิน เธอไม่ยอมเดินคอตกกลับไปแบบนี้ อ้าปากเตรียมจะพูดอะไรอีก หลินเย่ก็พูดต่อแล้ว
“พอเถอะ เลิกเสียแรงเปล่าได้แล้ว”
“ฉัน หลินเย่ เป็นคนมีหลักการ”
“ข้อหนึ่ง ฉันชอบผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว”
“ข้อสอง ผู้หญิงแบบอื่นก็ใช่ว่าจะไม่ได้ แต่ฉันเป็นคนรักความสะอาดอยู่บ้าง สกปรกเกินไปไม่เอา”
“สองข้อนี้ เธอคิดว่าตัวเองเข้าข้อไหน?”
เขารู้ดีว่าตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา สวี่ฉิงแอบเล่นผ้าห่มกับผู้ชายมากี่คนแล้ว ถ้าเลือดไม่มีประโยชน์กับเขา ผู้หญิงเหลวแหลกแบบนี้เขาคงไม่เสียเวลาสนใจด้วยซ้ำ
ถูกเหยียดหยามถึงขนาดนี้ สีหน้าของสวี่ฉิงค่อย ๆ บิดเบี้ยว เธอเงยหน้าตะโกนลั่น “ฉันแค่อยากมีชีวิตอยู่ มันผิดตรงไหน?! เธอมีสิทธิ์อะไรมาดูถูกฉันแบบนี้!”
“จะขายตัวหรือขายเลือด ฉันก็แค่อยากมีชีวิตต่อไป! ฉันยังหาพ่อแม่ไม่เจอ น้องชายก็ยังหาไม่เจอ! พวกเขาอาจกำลังรอฉันอยู่ที่ไหนสักแห่งก็ได้! ฉันไม่อยากหิวตายข้างถนนเหมือนหมาจรจัด!”
“เธอคิดว่าฉันเต็มใจทำแบบนี้หรือไง? คิดว่าฉันไม่รู้จักอายหรือ? แล้วฉันจะทำยังไงได้! ฉันไม่ได้ปลุกพลังลำดับขั้น ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดก็ไม่ไหว วิ่งหนีสิ่งกลายพันธุ์ก็ไม่ทัน ไม่มีเสบียง ฉันมีแค่ร่างกายนี้! ฉันทำได้แค่นี้! ฉันไม่อยากตาย!”
หลังตะโกนจบ หน้าอกของเธอกระเพื่อมแรง ดวงตาแดงก่ำ แต่ยังฝืนไม่ให้น้ำตาไหล
หลินเย่เงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยขึ้นหลังผ่านไปเนิ่นนาน
“สรุปแล้ว จะแลกไหม?”
สวี่ฉิงกัดฟันแน่น “แลก! ดูดเลือดฉันไปอีก 100 มิลลิลิตร!”
“ได้”
หลินเย่ไม่รีรอ หยิบอุปกรณ์เจาะเลือดออกมา ใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์ หาเส้นเลือดให้เจอ แล้วแทงเข็มลงไป
“อื้อ...”
สวี่ฉิงครางในลำคอเบา ๆ แล้วเบือนหน้าหนี
ไม่กี่นาทีต่อมา เธอก็กอดขนมปังลงจากรถ
หลินเย่มองแผ่นหลังที่จากไป แล้วถอนหายใจ
เธอไม่ผิด
คนที่ผิดมีเพียงวันสิ้นโลกบัดซบนี่เท่านั้น
ส่วนเขาก็รับทอดแนวทางของเว่ยอู่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ แค่นั้นเอง
จากนั้นเขาค่อย ๆ เลื่อนสายตาไปยังถุงเลือดในมือ สีหน้าค่อย ๆ เผยความโลภกระหาย ลมหายใจถี่กระชั้นขึ้นตามไปด้วย
วินาทีต่อมา!
เขาทนต่อสิ่งยั่วยวนไม่ไหว ฉีกถุงเลือดออกอย่างแรง แล้วแหงนหน้ากระดกดื่มรวดเดียว
เลือดไหลลงคอ แปรเปลี่ยนเป็นกระแสร้อนระอุ แล่นพล่านไปทั่วร่างในพริบตา
เส้นเลือดใต้ผิวหนังผุดขึ้นทีละเส้น แผ่กระจายราวกับใยแมงมุม แสงสีแดงคล้ำไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือด
ครู่ต่อมา เขาลืมตาขึ้น
ม่านตาสีเลือดหดเป็นเส้นตั้ง ปรากฏขึ้นอย่างประหลาดน่าสะพรึง
ข้อความโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้า
【พลังเทวะ +0.1%】
【พลังเทวะปัจจุบัน: 10%】
【ปลดล็อกพลังลำดับอำนาจเทพสำเร็จ: กายาอมตะ】
……