มองดูมู่ซานเหอที่พุ่งเข้ามาด้วยพลังอันเกรี้ยวกราด เซี่ยเฟิงกลับแสดงสีหน้าไม่แยแสเลยแม้แต่น้อย!
แม้อีกฝ่ายจะเป็นถึงราชานักรบ แต่เมื่อสามปีก่อน ราชานักรบที่เขาฆ่ามานั้น ศพกองสูงเท่าภูเขาได้เลย
"หมัดอำนาจราชัน!"
มู่ซานเหอพุ่งมาถึงตรงหน้าเซี่ยเฟิง พลางหยุดกึกตะโกนก้องด้วยความโกรธ กำหมัดขวา พลังอันแข็งแกร่งพลันแผ่ออกมาจากกำปั้น ก่อนจะกระทืบเท้าลงกับพื้นแล้วกระโดดขึ้น ฟาดหมัดลงไปที่หัวของเซี่ยเฟิง
เซี่ยเฟิงยังคงยืนนิ่งเฉย มือทั้งสองยังคงไขว้อยู่ด้านหลัง
"อวดดีนัก ตายซะ!" ดวงตามู่ซานเหอเยาะเย้ย ชายคนนี้ช่างหยิ่งทะนงนัก ที่แท้ก็ไม่หลบไม่ปัด ถ้างั้น ข้าจะชกให้หัวระเบิดไปเลย
เกือบจะถึงเวลาที่หมัดของเขาจะกระแทกเข้าที่หัวเซี่ยเฟิงแล้ว แต่ในวินาทีนั้นเอง กระแสปราณอันน่าสะพรึงกลัวพลันพุ่งออกมาจากตัวเซี่ยเฟิง หมัดของมู่ซานเหอโจมตีโดนกระแสปราณเข้าอย่างจัง แขนของเขากระดูกหักทันที ร่างทั้งร่างของเขาร่วงหล่นไปอย่างแรงเหมือนว่าวที่สายขาด
เขามาจากทางไหน ก็ถูกเหวี่ยงกลับไปทางนั้น
ภาพนี้ทำให้ทุกคนตะลึง ทั้งหมดในตระกูลมู่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ นี่มันมู่ซานเหอนะ ราชานักรบขั้นปลายแท้ ๆ กลับถูกเหวี่ยงกระเด็นออกมา แขนก็พังอีก!
ไม่น่าเชื่อ ชายคนนี้น่ากลัวเกินไป! น่ากลัวจริง ๆ!
ผู้คนที่สัญจรไปมาหลายคนถึงกับตะลึงงันกับภาพที่เห็น ราชานักรบของตระกูลมู่กลับพ่ายแพ้ในพริบตา ชายหน้ากากคนนั้นแท้จริงแล้วเป็นใครกันแน่?
พวกเขารีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายภาพเหตุการณ์นี้ไว้ และอัปโหลดขึ้นอินเทอร์เน็ตทันที การต่อสู้ระหว่างนักบำเพ็ญบนโลกออนไลน์เป็นที่นิยมอย่างมาก
"อ๊ากกก!"
มู่ซานเหอที่ลอยร่วงลงมาส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขาตกตะลึงสุดขีด พลังของอีกฝ่ายช่างน่ากลัวจริง ๆ ไม่แปลกใจที่เขากล้าทำตัวเย่อหยิ่งได้ขนาดนี้
"จ้าวยุทธ์!"
มู่ป้าถิงเห็นภาพนั้นก็พลันนั่งตัวตรง จนหยุดหายใจไปครู่หนึ่ง เขามองออกแล้วว่าพลังต่อสู้ของอีกฝ่ายไม่ได้ด้อยไปกว่าตัวเขาที่เป็นจ้าวยุทธ์ขั้นกลางเลยสักนิด
มิน่าล่ะถึงกล้าทีมางี่เง่าแบบนี้!
เวลานี้เมื่อเห็นว่ามู่ซานเหอกำลังจะร่วงลงมาทับรถเจ้าสาว ดวงตามู่ป้าถิงพลันเปล่งประกายวาบ ร่างเคลื่อนไหวในพริบตา ประตูรถพลันเปิดออกเสียงดังปัง
เขากลายเป็นเงาราง ๆ พุ่งออกไป แล้วเลี้ยวโค้งกลางอากาศ ไปปรากฏเหนือหลังคารถ พลางรับตัวมู่ซานเหอเอาไว้ แล้วค่อย ๆ ลงสู่พื้นอย่างเบามือ
"แค่ก!"
พอเท้าแตะพื้น มู่ซานเหอก็อ้าปากพ่นเลือดสีเข้มออกมาเป็นสาย ใบหน้าซีดขาวไร้เลือด
ทั้งปากเต็มไปด้วยเลือด พูดด้วยความยากลำบากว่า "ท่านประธานตระกูล ข้าน... ข้านั้นไร้ความสามารถ ทำให้ท่านเสียหน้าละ ทำให้ตระกูลมู่เสียหน้าด้วย แต่ทว่า เขาแข็งแกร่งจริง ๆ! แข็งแกร่งเหลือเกิน!"
มู่ป้าถิงสีหน้าหม่นหมอง พยักหน้าพูดว่า "เขาก็แข็งแกร่งจริง แพ้ให้กับผู้ที่แข็งแกร่งกว่า ไม่ถือว่าเสียหน้า! อย่าพูดมาก เจ้าบาดเจ็บสาหัส"
"ท่านประธานตระกูล เขา... แค่ก..." พูดถึงตรงนี้ มู่ซานเหอก็พ่นเลือดออกมาอีกครั้ง ร่างกายทั้งร่างเริ่มยืนไม่อยู่แล้ว ราวกับเรี่ยวแรงสุดท้ายหมดสิ้นลง
เขาล้มตัวลงอย่างอ่อนแรง
มู่ป้าถิงรีบฉุดเขาไว้แล้ววางลงกับพื้นอย่างช้า ๆ มู่ซานเหอใช้แขนซ้ายที่ยังไม่บาดเจ็บกำแขนของมู่ป้าถิงแน่น ดวงตาหม่นแสง ริมฝีปากขยับอยู่หลายครั้งถึงจะพูดออกมาได้
"เขา... เขาทำให้อวัยวะภายในของข้าแหลกสลาย ข้า... แค่ก... คงอยู่ไม่รอดแล้ว ท่านประธานตระกูล บอกมิ้วเมี้ยวด้วย ให้... ให้เขาอย่าแก้แค้น... แก้แค้น..."
ยังพูดคำสั่งเสียไม่ทันจบ มู่ซานเหอก็คอพับ ตาหลับ ตาย!
"ซานเหอ ซานเหอ!"
มู่ป้าถิงเรียกชื่อมู่ซานเหอ แล้วเอามือแนบที่หน้าอกของเขาส่งพลังปราณเข้าไปพยายามยื้อชีวิตไว้ แต่ก็ดังที่มู่ซานเหอพูด อวัยวะภายในแหลกสลาย ไม่อาจรอดชีวิตได้!
กระจุกรุ่ม!
คนในตระกูลมู่และลูกน้องจากรถหลายสิบคันต่างรีบลงจากรถแล้ววิ่งมารวมตัวกันอยู่ข้าง ๆ มู่ป้าถิง เตรียมป้องกันเซี่ยเฟิง คอยฟังคำสั่งเท่านั้น พวกเขาก็จะกรูกันเข้าไป
"ลุงรอง!"
"ซานเหอ! ซานเหอ!"
คนหลายสิบคนโอบล้อมศพมู่ซานเหอส่งเสียงร้องไห้ด้วยความโศกเศร้า น้ำตาคลอเบ้า แต่ทว่ามู่ซานเหอได้หลับตาลงไปตลอดกาลแล้ว ไม่สามารถมองพวกเขาได้อีก
"ฆ่ามัน ทั้งหมดขึ้นไปฆ่ามัน! แก้แค้นให้ซานเหอ! แก้แค้น!"
มู่ซานชวนเมื่อเห็นมู่ซานเหอลูกพี่ลูกน้องรุ่นที่สี่ตายอย่างน่าเวทนา ก็ชี้ไปที่เซี่ยเฟิงพร้อมกับตะโกนด้วยความเจ็บปวดสุดหัวใจ
นานเท่าไหร่แล้ว ในเมืองหนานเจียง ไม่มีใครกล้าฆ่าคนตระกูลมู่ของพวกเขา! ฉะนั้น เขาต้องการให้เซี่ยเฟิงตาย!
"ฆ่า! ฆ่า!"
นักบำเพ็ญตระกูลมู่หลายร้อยคนพุ่งเข้าใส่เซี่ยเฟิง โดยมีราชานักรบหลายสิบคนอยู่แถวหน้า ต่างเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันน่าสะพรึง
มู่ป้าถิงพลันกลายเป็นเงาราง ๆ พุ่งออกไปราวสายฟ้า แย่งมาถึงเบื้องหน้าเซี่ยเฟิงก่อน กำหมัดฟาดลงมา พลังหมัดนี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก
ปัง! เซี่ยเฟิงยกหมัดขึ้นปัดกลับ พลังปะทะกันจนมู่ป้าถิงกระเด็นกลับไป หลังจากลงพื้น มู่ป้าถิงก็ถอยหลังไปหลายก้าว อกเริ่มเจ็บแปลบ ๆ ใบหน้าบูดบึ้งถึงขีดสุด
แข็งแกร่งจริง ๆ!
"ท่านปู่!" มู่ซานชวนสีหน้าเปลี่ยนไปทันที รีบเข้ามาพยุงมู่ป้าถิงไว้
"ซานชวน โทรหาปู่ทั้งสี่ของเจ้าให้รีบมานี่ เขาเก่งเกินไป" มู่ป้าถิงพูดด้วยเสียงอึ้มอัด พออ้าปากก็อยากจะพ่นเลือด
คนทั้งสี่นั้นคือลูกพี่ลูกน้องทั้งสี่ของเขา ล้วนเป็นจ้าวยุทธ์ขั้นสูง ไม่เคยเปิดเผยตัวตนต่อสาธารณะ ดังนั้นทั้งสี่จึงเป็นต้นทุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตระกูลมู่
มู่ซานชวนรีบวิ่งกลับไปที่รถหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออก...
เซี่ยเฟิงในเวลานี้ชกหมัดมหาประลัยออกไป ราชานักรบทั้งสิบกว่าคนก็ใช้หมัดอำนาจราชันพุ่งเข้าใส่เช่นกัน กระแสปราณอันแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายปะทะกัน เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย
ราชานักรบทั้งสิบกว่าคนถูกเหวี่ยงกระเด็นกลับไป ชนนักบำเพ็ญระดับนายพลและทหารที่อยู่ด้านหลังล้มระเนระนาดไปกว่าครึ่ง
"โอยยย!"
ผู้คนนับไม่ถ้วนถูกชนจนซี่โครงหัก นอนครวญครางอยู่กับพื้น ในชั่วขณะนี้พวกเขารู้สึกกลัวและหวาดหวั่น พลังช่างแข็งแกร่งเกินไป!
"ขึ้นไป ทั้งหมดขึ้นไป! อย่ากลัว! พวกผู้แข็งแกร่งของพวกเรากำลังจะมา ถ้าใครกล้าถอยหนีในเวลานี้ จะถูกฆ่าทิ้ง!" มู่ป้าถิงตะโกนขึ้น
เขากลัวว่าเซี่ยเฟิงจะบุกเข้ามา เขาจำเป็นต้องใช้คนพวกนี้ถ่วงเวลาเพื่อรอการสนับสนุน