กลางไหล่เขา ถ้ำเมฆาทมิฬ
ยามนี้ ภายในถ้ำประดับแพรแดงไว้เต็มไปหมด
กลางถ้ำมีแท่นศิลาทรงกลมขนาดมหึมาตั้งอยู่ บันไดปูพรมแดง ด้านหลังแท่นมีตัวอักษรมงคลสีแดงขนาดใหญ่กว่าคนแขวนอยู่บนผนังหิน
กลางแท่นศิลา หญิงมนุษย์ผู้หนึ่งสวมกระโปรงยาวสีแดง กำลังขานพิธีด้วยเสียงอันดัง
「ขออาศัยฤกษ์งามยามดี แสงเทียนแดงส่องสว่าง คู่ครองสวรรค์สรรสร้าง」
「เริ่มพิธีมงคล! บรรเลงเพลง!」
สิ้นเสียง ที่ด้านหนึ่งของแท่นศิลา หญิงสาวสิบกว่าคนซึ่งถือเครื่องดนตรีอยู่พลันเริ่มบรรเลงพร้อมกัน
เสียงขลุ่ยเริ่มขึ้นก่อน ตามด้วยพิณผีผา ส่วนเสียงกลองแผ่วเบาอยู่เบื้องล่าง
ท่วงทำนองแผ่ก้องเป็นระลอกไปทั่วถ้ำอันกว้างใหญ่ ฟังดูแล้วช่างมีบรรยากาศครึกครื้นราวกับงานมงคลของตระกูลใหญ่
ข้างผนังถ้ำ เงาร่างสามสายค่อย ๆ ก้าวออกมาจากโพรงเล็กอันมืดสลัว
ผู้ที่เดินอยู่ตรงกลางคือเจ้าม้าตาแดง สวมชุดมงคลสีแดงสดทั้งร่าง ใบหน้าประดับรอยยิ้ม รูปร่างสูงใหญ่ กิริยาสงบนิ่ง
หากไม่ใช่เพราะดวงตาคู่นั้นแดงฉานราวกับแช่อยู่ในโลหิต ไม่ว่าใครก็คงดูไม่ออกว่ามันแตกต่างจากมนุษย์ตรงไหน
สองข้างกายมันมีเจ้าสาวผู้หนึ่งเดินตามอยู่แต่ละคน ทั้งคู่คลุมหน้าแดง
พวกนางคือภรรยาคนที่หนึ่งพันแปดร้อยสามสิบสามและหนึ่งพันแปดร้อยสามสิบสี่ของมัน
ทั้งสามมุ่งหน้าไปยังแท่นศิลา
โคมไฟที่เงียบงันอยู่บนผนังถ้ำพลันสว่างขึ้นทีละดวงตามย่างก้าวของพวกเขา เปลวไฟไหววูบ ทอดเงาร่างทั้งสามให้ยืดยาว
เจ้าม้าตาแดงเดินอย่างเชื่องช้า
หากลองวัดดูอย่างละเอียด จะพบว่าตำแหน่งที่มันก้าวลงไปในแต่ละก้าวห่างจากก้าวก่อนหน้าเท่ากันทุกประการ ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย