......
【วิชายุทธ์ในปัจจุบัน】
คัมภีร์ยุทธ์สุริยันชาด (ขั้นชำนาญใหญ่)
วิชาดาบวายุคลั่ง (ขั้นสมบูรณ์)
วิชาดาบใบไม้ร่วง (ยังไม่เริ่มฝึก)
หมัดเงาพราง (ยังไม่เริ่มฝึก)
วิชาดาบขนห่าน (ยังไม่เริ่มฝึก)
วิชาดาบปากว้า (ยังไม่เริ่มฝึก)
วิชากลั้นลมปราณ (ยังไม่เริ่มฝึก)
วิชาดาบลืมตน (ยังไม่เริ่มฝึก)
【แต้มสังหารคงเหลือ: 15000】
สายตาของลู่จิ่งหยุดอยู่ที่คัมภีร์ยุทธ์สุริยันชาดชั่วครู่
ด้วยแต้มสังหารที่มีอยู่ตอนนี้ หากยกระดับคัมภีร์ยุทธ์สุริยันชาดไปจนถึงขั้นสมบูรณ์ ก็น่าจะเหลือเฟือ
แต่เป้าหมายหลักของลู่จิ่งต่อจากนี้คือการสังหารปีศาจ
คัมภีร์ยุทธ์สุริยันชาดเป็นรากฐานและช่วยให้เขายืนหยัดได้นานเพียงใด
ส่วนวิชาดาบคือคมอาวุธ ที่กำหนดว่าเขาจะฟาดฟันได้รวดเร็วและรุนแรงเพียงใด
ขอเพียงยืนหยัดได้นานพอ ก็เพียงพอแล้ว สิ่งสำคัญแท้จริงคือการสังหารอย่างฉับไว
เมื่อนึกได้เช่นนี้ ลู่จิ่งก็ตัดสินใจทุ่มแต้มทั้งหมดให้วิชาดาบ
“ระบบ ด้วยสภาพของข้าในตอนนี้ ควรเพิ่มแต้มให้วิชาดาบอย่างไรจึงจะแข็งแกร่งที่สุด?”
【คำแนะนำ: ยกระดับวิชาดาบลืมตนไปจนถึงขั้นสุดขีดก่อน เพื่อรับคุณสมบัติ ‘ดาบกับคนเป็นหนึ่ง’ จากนั้นยกระดับวิชาดาบอื่นทั้งหมดไปจนถึงขั้นสมบูรณ์ แล้วหลอมรวมและวิเคราะห์จนได้วิชาดาบใหม่】
ลู่จิ่งไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“เพิ่มแต้ม”
【ปีที่ 1 เจ้าจับดาบยาวเป็นครั้งแรก ฝึกชักดาบเป็นครั้งแรก ทุกวันชักดาบและเก็บดาบ 5000 ครั้ง คมดาบกรีดเสื้อขาด 300 หน วิชาดาบเข้าสู่ขั้นเริ่มต้น】
【ปีที่ 3 ในการชักดาบครั้งที่ 30000 เจ้าเริ่มหยั่งรู้แนวทางของวิชาดาบ และก้าวเข้าสู่ขั้นชำนาญ】
【ปีที่ 6 ในการฟาดฟันครั้งที่ 70000 ดาบไม่สั่นสะเทือนมืออีกต่อไป เจ้าเริ่มเข้าสู่สภาวะลืมกระบวนท่า วิชาดาบลืมตนก้าวสู่ขั้นชำนาญใหญ่】