บนอัฒจันทร์ เจ้าของบ่อนพนันใหญ่หลายรายมารวมตัวกัน
“มีใครวางเดิมพันท่านกู้หลิน กู้กงจื่อหรือไม่?” เจ้าของบ่อนคนหนึ่งถาม
“มี ข้าบ่อนรับวางเดิมพันสามร้อยตำลึง” ชายคนหนึ่งเปิดสมุดบัญชีตอบ
“บ่อนจวี้เป่าเผินของเรารับสามร้อยตำลึง”
“บ่อนเหอฉีเซิงไฉของเรารับสองร้อยตำลึง!!”
“บ่อนไฉ่หยวนกุ่นกุ่นของเรารับสองร้อยตำลึง และมีอีกคนวางเดิมพันสิบตำลึง”
เมื่อเสียงพูดจบลง เหล่าเจ้าของบ่อนต่างมองหน้ากัน
หากท่านกู้หลิน กู้กงจื่อได้ตำแหน่งในแดนศักดิ์สิทธิ์จริง อัตราจ่ายถึงห้าสิบเก้าเท่า ไม่ต้องพูดถึงว่าได้ทำสัญญากันไว้แล้วไม่มีทางบิดพลิ้ว ต่อให้อีกฝ่ายเข้าร่วมแดนศักดิ์สิทธิ์แล้ว บ่อนไหนจะกล้าผิดสัญญา?
ห้าสิบเก้าเท่านะ!!!
“ท่านกู้กงจื่อเป็นคนซื่อตรงนัก!” เจ้าของบ่อนคนหนึ่งสรุป
ผู้คนต่างพากันพยักหน้า
ไม่ต้องสงสัย สองคนที่วางเดิมพันต้องเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับท่านกู้กงจื่อ
นี่คือสิ่งที่แสดงถึงความซื่อตรงของท่านกู้กงจื่อ หากประกาศให้รู้ทั่วกัน หลายคนเพิ่มเงินเดิมพัน บ่อนก็ไม่อาจลดอัตราต่อรองของกู้หลินลงได้ทัน ก็คงต้องถูกเล่นงานจนยับเยิน!
ในขณะเดียวกัน บนอัฒจันทร์มีผู้ชมจำนวนมากที่เจ็บปวดใจ เกลียดตัวเองที่ตอนวางเดิมพันไม่ได้เมา หากเมามายแล้ววางเดิมพันท่านกู้กงจื่อ คงร่ำรวยแล้ว!
.......
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
การแข่งขันสามสิบสองคนคัดเหลือสิบหกคนกำลังจะเริ่มขึ้น!
การจับสลากรอบใหม่
สามสิบสองคนสุดท้ายไม่มีผู้อ่อนแอ ระดับการบำเพ็ญต่ำที่สุดก็คือกู้หลิน แต่ในสายตาของผู้เข้าแข่งขัน กู้หลินมีโอกาสอย่างแท้จริงที่จะแย่งชิงตำแหน่งในแดนศักดิ์สิทธิ์!
วัตถุวิเศษแผ่นวงกลมยังคงหมุนต่อไป
สามสิบสองคนยืนอยู่เบื้องหน้า ต่างมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่เห็นความตื่นเต้น