ชายวัยกลางคนหันมามองตู้ซุ่นแล้วยิ้ม "คุณตู้ ผมมาด้วยความจริงใจ"
"คุณทั้งสองเป็นยอดคนในพื้นที่เมืองน้ำแข็งแห่งนี้"
"วงการค้าขายก็เพื่อแสวงหากำไร"
"มีแต่คนที่ใจถึงพอและทะเยอทะยานมากพอเท่านั้น ถึงจะรุ่งโรจน์ได้"
"ถ้าผมไม่มีดีพอ ก็ไม่มีสิทธิ์มาค้าขายกับพวกคุณ ใช่ไหม?"
หวังเฉิงโบกมือให้ตู้ซุ่นกลับมา
'คุณเจี่ย' กล้านั่งอยู่ที่นี่ ย่อมต้องมีแผนสำรองแน่นหนา
ไม่ต้องสงสัยเลย ในความมืดที่รายล้อมคงซ่อนลูกน้องของเขาไว้มากมาย เอาปืนจ่อมาที่ตัวเอง!
ตอนนี้พลิกหน้ากระดานขึ้นมา มีแต่เสียกับเสีย
เขามองคุณเจี่ยแล้วถาม "ในมือคุณมีของแข็งยี่สิบกระบอกงั้นหรือ?"
คุณเจี่ยพยักหน้า "เมาเซอร์ 98K ใหม่กริ๊บ แต่ละกระบอกแถมคลิปหนีบกระสุนยี่สิบคลิป เท่ากับหนึ่งร้อยนัด"
"ลบเลขประจำปืนหมดแล้ว ไม่มีใครสืบได้ว่าสินค้าล็อตนี้มาจากไหน"
หวังเฉิงมีท่าทีเปลี่ยนไป
ปืนเล็กยาวเมาเซอร์ 98K เพิ่งประจำการในกองทัพยุโรปมาไม่ถึงหนึ่งปี
ปืนรุ่นนี้เมื่อเทียบกับปืนซันจูโกจิของกองทัพญี่ปุ่นแล้ว อำนาจการยิงไม่ด้อยกว่ากันเลย
ในตลาดมืดเวลานี้ นี่คือสินค้าหายากขาดตลาดแน่นอน
ในพื้นที่เมืองน้ำแข็ง กองกำลังของสันนิบาตต่อต้าน ญี่ปุ่น ระบอบหุ่นเชิด ก๊กต่างๆ และกองโจร มีอำนาจซับซ้อนเฉี่ยวชนกัน
มีปืน จึงจะมั่นใจได้ว่าจะรักษาพื้นที่ของตนไว้ได้
ถ้าข่าวสินค้าล็อตนี้แพร่งพราย ทุกคนจะพุ่งเข้าใส่เหมือนหมาบ้า แย่งมันมาให้ได้!
ของแบบนี้ ไม่น่ามาตกถึงมือปลาเล็กอย่างตัวเองเลยนะ~
สมองหมุนคว้าง หวังเฉิงถาม "คุณเจี่ย ว่ากันที่ราคาเถอะ"
"ต่อหน้าคนจริงไม่โกหก สินค้าล็อตนี้ปล่อยง่าย กำไรงาม"
"แต่ผมรู้ว่า กำไรมากเท่าไหร่ ก็ต้องจ่ายมากเท่านั้น"
"ผมอาจซื้อไม่ไหว และอาจไม่มีชีวิตเอามันไปขายต่อ"
คุณเจี่ยยิ้ม "คุณหวัง เรื่องราคาค่อยว่ากัน"
"คราวนี้ผมไม่ได้มาเพื่ออะไรอื่น แต่มาเพื่อผูกมิตรกับคุณหวัง!"
หวังเฉิงรีบโบกมือ "คุณเจี่ย ได้ยินคำว่า 'เพื่อน' แล้วผมขนลุกซู่ไปทั้งตัว!"
"วีรบุรุษมีไว้ให้ใส่ร้าย เพื่อนมีไว้ให้หักหลัง"
"แปดเปื้อนสถานะสองอย่างนี้ ก็อยู่ใกล้ความตายเข้าไปทุกที!"
"คุณเจี่ย เราคุยธุรกิจก็ว่ากันที่ธุรกิจ"
"จะให้ผมเอาชีวิตเข้าเสี่ยงให้คุณนั้น เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"
ในความมืด มีเสียงรั้งลูกเลื่อนปืนดังขึ้น
ใจหวังเฉิงเต้นระส่ำ แต่ภายนอกยังรักษาอาการสงบนิ่งไว้ ไม่ง่ายเลยจริงๆ!
แค่พูดไม่ถูกหู คุณเจี่ยก็จะพลิกหน้ากระดานแล้วงั้นหรือ?
ไอ้ตู้ซุ่นตัวดี ไปหาซาตานร้ายกาจมาจากไหน!
ถ้าวันนี้หนีรอดออกไปได้ ต้องซ้อมมันให้เละแน่!
คุณเจี่ยมองหวังเฉิงด้วยแววตาสงบนิ่ง
นานทีเดียว เขาจึงยิ้มเรียบๆ "คุณหวัง ผมดูคุณต่ำไป"
"ในเมื่อคุณเป็นคนเจนเวที เราก็เปิดอกคุยกันเถอะ"
"ที่ผมมาเมืองน้ำแข็งคราวนี้ มีจุดประสงค์สองข้อ"
"หนึ่ง มาหยั่งเชิงดูก่อน"
"หลังจากนี้ผมจะประจำที่เมืองน้ำแข็ง ค้าขายนิดหน่อย ผูกมิตรบ้าง ดูว่ามีโอกาสร่ำรวยไหม"
"ส่วนข้อสอง ตอนนี้มีเรื่องด่วนที่ต้องจัดการให้เสร็จโดยเร็ว"
"คนที่มีคุณสมบัติและความสามารถจัดการเรื่องนี้ได้ ก็คือคุณหวังนั่นแหละ!"
"คุณเป็นคนของแผนกกิจการพิเศษ และยังเป็นพญาจระเข้ในตลาดมืด"
"คุณมีความสามารถ มีความทะเยอทะยาน และมีค่านิยมที่ถูกต้อง"
"ผมถึงได้มาหาคุณไง"
หวังเฉิงถาม "ค่านิยมของผมคืออะไร?"
คุณเจี่ยว่า "ขอเพียงเป็นการค้าที่เป็นธรรม ในโลกนี้ไม่มีธุรกิจไหนที่ทำไม่ได้"
"คุณหวัง ผมพูดถูกไหม?"
"คนที่มีจุดยืน มีลัทธิความเชื่อ ไม่ใช่หุ้นส่วนที่ดีหรอก!"
หวังเฉิงด่าในใจ
แก่แล้วยังด่าโดยไม่ใช้คำหยาบอีก
ก็บอกมาเลยสิว่าผมเห็นแก่ได้ ไม่มีจุดยืน
ยังจะมาเรียงคำสวยหรู ยกยอป้อหลอกันอีก!
แต่ว่า พูดแบบนี้ฟังแล้วมันก็ชื่นใจจริงๆ!
หวังเฉิงมีรอยยิ้มพอใจปรากฏบนใบหน้า
เขาลุกขึ้นยื่นมือไปทางคุณเจี่ย "คุณเจี่ย คุณเป็นเซียนจริงๆ!"
"ผมเองก็ไม่รู้ว่าผมเป็นคนดีขนาดนี้"
"ดูท่าว่า เราคงร่วมมือกันได้!"
คุณเจี่ยจับมือกับหวังเฉิง แล้วยิ้ม "ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณหวังเป็นคนรู้กาลเทศะ!"
"วางใจเถอะ ตัวผมก็พอมีความสามารถเล็กๆ น้อยๆ อยู่บ้าง"
"ต่อไปคุณหวังมีเรื่องลำบากใจอะไรในเมืองน้ำแข็ง ผมช่วยคุณได้"
"เราร่วมแรงร่วมใจกัน สนับสนุนกันและกัน สร้างการใหญ่ไปด้วยกัน!"
หวังเฉิงหัวเราะ 'หึๆ' "ค่อยเป็นค่อยไปเถอะครับ สร้างความไว้ใจกันไปทีละนิด"
"ของแข็งล็อตนี้ ผมรับซื้อ"
"จะให้ผมทำอะไร ก็ว่ามาเถอะ"
ด้านหนึ่ง หวังเฉิงก็โลภมากอยากได้อาวุธพวกนี้จริงๆ
อีกด้านหนึ่ง เขารู้ว่าถ้าวันนี้ไม่ร่วมมือกับ 'คุณเจี่ย' เขากับตู้ซุ่นต้องตายอยู่ที่นี่!
ถึงตัวเองจะมีประตูมิติหนีไปได้
แต่ตู้ซุ่นเป็นพี่น้องเขา จะทิ้งให้อยู่รอตายที่นี่ได้ยังไง!
ประตูมิติ คือไพ่ตายสูงสุดของเขา
นอกจากเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
หวังเฉิงจะไม่ให้ใครที่มีชีวิตอยู่ได้รู้จักไพ่เด็ดของเขา!
คุณเจี่ยพยักหน้า "งั้นผมพูดตรงๆ เลยนะ มีช่วงหนึ่ง มีคนหนึ่งมาจากทางใต้ มายอมจำนนต่อรัฐบาลหุ่นเชิดญี่ปุ่น"
"คนผู้นี้มีตำแหน่งสูงมาก รู้ความลับสำคัญมากมาย"
"ตอนนี้คนผู้นี้อยู่ในมือของสวีเหม่ยเฟิ่ง"
"เขาต้องการต่อรอง เวลาอันสั้นคงไม่ปริปากบอกความลับทั้งหมดออกมาหรอก"
"ผมต้องการจัดการเขาให้สิ้นซาก ก่อนที่เขาจะบอกความลับมากกว่านี้!"
หวังเฉิงมึนงง "เรื่องนี้ผมไม่รู้เลยนะครับ"
"ภารกิจสำคัญขนาดนี้ น่าจะเป็นหน่วยสืบราชการลับพิเศษควบคุมเองโดยตรงมิใช่หรือ?"
"ถึงผมจะสนิทกับหัวหน้าสวี แต่ปากเธอแน่นมาก ไม่เคยเอางานหลวงมายุ่งกับเรื่องส่วนตัว"
"พวกคุณไปลักพาตัวหัวหน้าสวีแล้วบังคับให้เธอคายความลับเลยไม่ดีกว่าหรือ?"
คุณเจี่ยมองหวังเฉิงแล้วยิ้มโดยไม่พูดอะไร
หวังเฉิงลุกพรวดขึ้นแล้วโพล่งเสียงดัง "เป็นพวกคุณนี่เอง!"
"เมื่อคืน พวกคุณบุกจู่โจมที่พักของหัวหน้าสวี!"
คุณเจี่ยยิ้ม "เห็นไหม ผมเป็นคนมีหลักการ"
"ผมทำงาน ไม่เคยลงโทษคนที่ไม่เกี่ยวข้อง ไม่อย่างนั้น เมื่อคืนคุณ... ก็อย่าหวังว่าจะรอดกลับมา"
หวังเฉิงนั่งลงช้าๆ เข้าใจทุกอย่างแล้ว
แก่คนนี้ไม่ใช่คนใจบุญแน่นอน
ไม่ฆ่าคนไม่เกี่ยวข้อง? บ้าหรือเปล่า!
ที่ไม่ฆ่าตัวเอง เพราะเขาเก็บตัวเองไว้ยังมีประโยชน์
หากการบุกจู่โจมสวีเหม่ยเฟิ่งล้มเหลว หรือเกิดเหตุไม่คาดฝัน
ก็ยังจับตัวเองมาบังคับเค้น สกัดเอาข่าวสารที่มีค่าจากปาก
เชื่อคำพูดของแก่คนนี้ สู้เชื่อผีเสียดีกว่า!
ฝีมือสไตล์คนเจนจัด แค่มองก็รู้ว่าเป็นคนเถื่อนใหญ่
ในองค์กรของพวกเขา ตำแหน่งต้องไม่ต่ำแน่ๆ
ดูจากท่าทีการทำงาน น่าจะเป็น...
หวังเฉิงคลุกคลีกับคนมามาก รู้ดีว่าคนต่างพวกกันก็มีกลิ่นอายต่างกัน
พวกคอมมิวนิสต์ แข็งแกร่งทรนง เปิดเผยซื่อตรง
พวกจวินถ่ง โหดเหี้ยมเจ้าเล่ห์ ลึกล้ำประสบการณ์ เพื่อเป้าหมายไม่เลือกวิธี
แก่คนนี้ น่าจะเป็นคนชั้นสูงของจวินถ่ง!
หวังเฉิงปักใจเชื่อ แต่ไม่พูดออกมา
เขามองคุณเจี่ยแล้วว่า "คุณให้ผมช่วยสืบหาเบาะแสของคนผู้นั้น ใช่ไหม?"
"เรื่องนี้ต้องพึ่งจังหวะและโอกาส ผมรับปากทั้งกลมไม่ได้นะครับ"
"ผมเป็นแค่คนเล็กๆ ในแผนกกิจการพิเศษ ไม่มีสิทธิ์เข้าถึงความลับมากมาย!"
คุณเจี่ยพูดด้วยความฉับไว "สืบหาคนนี้ให้พบโดยเร็ว ผมให้คุณยี่สิบปลาทอง"
"ปืนยี่สิบกระบอกนั่น แถมให้เปล่าๆ"
"แถมหลังจากนี้เรายังสามารถร่วมมือกันรอบด้าน หาเงินด้วยกันได้"
"ข้อเสนอของผมเป็นไง?"
ตู้ซุ่นที่อยู่ข้างๆ ตกตะลึงไปนานแล้ว
เพื่อตามหาคนแค่คนเดียว จ่ายราคาขนาดนี้
คนผู้นี้ มันเป็นเทพเจ้าองค์ไหน รู้ความลับสำคัญอะไรอยู่!
พี่ งานนี้เรารับเถอะ
สามปีไม่เปิดตลาด พอเปิดแล้วคุ้มสามปี!