ฉู่หลีถือกล้องโพลารอยด์ของลั่วเหวินเชิง ถ่ายภาพลั่วเหวินเชิงนั่งอยู่บนโซฟากับแม่และน้องสาวของเขา
ตอนที่ไปเก็บรูป ก็เพิ่งจะรู้ว่าลั่วเหวินเชิงถ่ายรูปในบ้านเขาไปตั้งหลายใบแล้ว
มีทั้งภาพโคมไฟรูปเห็ดเรืองแสงกลางดึกในห้องนี้
มีทั้งภาพยามเช้าจากหน้าต่างห้องนอน
...
ถ้าถ่ายแบบนี้ ฟิล์มร้อยใบ คงจะพกมาน้อยไปหน่อย
ลั่วเหวินเชิงใช้ช่วงปีใหม่ที่อบอุ่นที่สุดนับตั้งแต่โตเป็นผู้ใหญ่ที่บ้านตระกูลฉู่
ดูรูปลักษณ์ของฉู่หลีตั้งแต่เด็กจนโตด้วยกัน ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเจียงเยว่ก็ยิ่งใกล้ชิดขึ้นอีกขั้น
บรรยากาศที่ทุกคนตื่นเต้นและเก้อเขินเมื่อวาน จางหายไปมากแล้ว
ห่อเกี๊ยว กินข้าวเย็นปีใหม่ รับอั่งเปา
หลังกินข้าวเสร็จ เจียงเยว่พูดว่า "พวกแกเป็นผู้ชายทั้งคู่"
"พ่อกับแม่ก็ไม่รู้ว่าจะจัดงานแบบไหนให้"
"เสี่ยวหลีเพิ่งจะยี่สิบ ยังเด็กอยู่"
"เราไม่ต้องไปจัดพิธีหมั้นอะไรแบบนั้นหรอก ถ่ายรูปครอบครัวไว้หนึ่งใบก็พอ"
คิดไปคิดมาว่าลูกชายตัวเองเพิ่งจะยี่สิบก็พาแฟนหนุ่มกลับบ้านมาแล้ว เจียงเยว่ก็รู้สึกหงุดหงิดใจ
แต่ก็ไม่มีทางเลือก เพื่อไม่ให้ลูกชายเครียดเกินไป แล้วคิดแผนการแสดงความเวทนาตัวเองอีก
เธอทำได้แค่วางท่าทีไม่ขัดขวางก่อน เพื่อให้ทั้งคู่สบายใจ
หลังจากนี้จะเป็นยังไง ก็แล้วแต่พวกเขาละกัน
เธอยังไม่ค่อยรู้จักลั่วเหวินเชิงนัก แต่เธอรู้สึกว่าลั่วเหวินเชิงอย่างน้อยก็เป็นผู้ใหญ่ที่สุขุม รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่