“จ้าวหลีไม่เชื่อฟัง ครูข้างในก็ลงโทษเฉินฉี่อัน”
“ให้จ้าวหลีดู แล้วบังคับให้เขาจดบันทึก เขียนออกมา จ้าวหลีก็เริ่มเชื่อฟัง”
“ต่อมาทั้งสองคนคิดจะหนี กระโดดจากดาดฟ้าลงไปยังตึกเตี้ยๆ ที่อยู่ด้านหลัง”
“จ้าวหลีข้อเท้าพลิก หนีไม่สำเร็จ เฉินฉี่อันตามเขาไปด้วย แล้วก็ถูกจับกลับมา”
“พวกเขามัดเฉินฉี่อันไว้กับเก้าอี้ไฟฟ้า”
“ให้จ้าวหลีดู จดบันทึก”
“ถ้าบันทึกไม่ชัดเจน ต้องเริ่มใหม่”
“ถ้าเขียนผิด ต้องเริ่มใหม่”
“น้ำตาทำให้ตัวหนังสือเลอะ ต้องเริ่มใหม่”
……
“หลายชั่วโมงผ่านไป”
“เฉินฉี่อันเสียชีวิต”
“จ้าวหลีเสียสติ”
“สิบปี เขามักจะหนีออกจากสถานพักฟื้นมาที่นี่”
“ทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า”
“แล้วซ้ำเล่า กระโดดจากดาดฟ้าไปยังตึกเตี้ยๆ นั้น”
……
“หลังจากเฉินฉี่อันตาย พ่อแม่ของเขาฟ้องร้องโรงเรียน เรื่องมันใหญ่โต โรงเรียนนี้เลยปิดตัวลง”
“ตอนนั้นมีเด็กอยู่แปดสิบกว่าคน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่มีพ่อแม่มารับ”
“เด็กบางคนหนีไป ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน”
“หลายปีมานี้ บางครั้งก็มีคนมาหาคนหาย”
“เมื่อไม่นานมานี้... ก็มีคนฆ่าตัวตายอีกคน”
……
ฉู่หลี: “คุณรู้เรื่องเหล่านี้ได้ยังไง?”
“ฉันเคยเป็นคนทำอาหารอยู่ในนั้น ทำงานมาเกือบสองปี จนกระทั่งโรงเรียนปิดตัวลง”