[บอกพ่อว่าข้าไม่ใช่คนขี้แพ้]พาสซีฟ:พ่อ ข้าจะเป็นความภาคภูมิใจของท่านไหม? พลังโจมตี+500% พลังจิต+300% ความเร็วเคลื่อนที่+150%
[ในนามของดาบศักดิ์สิทธิ์]:ดาบศักดิ์สิทธิ์ยอมรับเจตจำนงอัศวินศักดิ์สิทธิ์ของเจ้า เมื่อถือดาบ การโจมตีทุกครั้งของเจ้าจะติดแสงสว่าง สร้างความเสียหายแผดเผา 3,000 ต่อวินาทีแก่เป้าหมาย เป็นเวลา 5 นาที คูลดาวน์สกิล 7 นาที
[เพลงสดุดีอัศวินศักดิ์สิทธิ์]: ครั้งนี้เจ้าชักดาบไม่ได้ไล่ล่าเกียรติยศ แต่เพื่อปกป้องผู้อ่อนแอไว้ข้างหลัง พนันกับเกียรติของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ดาบนี้ต้องสังหาร นกหน้าคนที่มีพลังชีวิตต่ำกว่า 3% จะถูกตัดสังหารล้างพลังชีวิตที่เหลือ
ในที่สุด ชายหนุ่มก็เข้าใจเจตจำนงของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ในวินาทีสุดท้าย เนื้อหนังของเขาถูกกลืนกิน แต่วิญญาณไม่มีวันเน่าเปื่อย เจตจำนงนี้หลอมรวมเข้ากับชุดเกราะ คำรามก้าวร้าว:
"ที่แกฉีกได้มีเพียงร่างของข้า วิญญาณของข้ายังอยู่ ครั้งนี้ข้าจะไม่พลาดอีก"
เมื่อพลังชีวิตตนเองต่ำกว่า 15% คุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้น 5 เท่า
(หมายเหตุ: เอฟเฟกต์ชุดนี้ ใช้ได้เฉพาะระหว่างการต่อสู้กับนกหน้าคนเท่านั้น Trigger ได้เพียงครั้งเดียว ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ เมื่อจบการต่อสู้ ชิ้นส่วนชุดทองคำทั้งหมดจะถูกทำลาย)
เย่หลิงเยว่รู้สึกเสียใจที่มือบอน ล้วงของจากศพแล้วเผลอสวมใส่เข้าไป
ชาติก่อนหนีตายทุกวัน อุปกรณ์ของเป่ยหลี่ก็มีค่าความทนทาน เธอไม่มีเงินซ่อม ก็เลยล้วงของจากศพเป็นปกติ
ช่วงที่จนที่สุด เธอไม่มีแม้แต่อาวุธประจำอาชีพ ก็ได้แต่ล้วงศพได้อะไรก็ใช้ไปก่อน
ช่วงศึกสงครามระหว่างชาติ เธอเพิ่งเข้าไปก็โดนหลินฟานโฟกัสยิงตายออกมา
โผล่หัวเมื่อไหร่ก็ตายเมื่อนั้น
ออกจากดันเจี้ยนศึกสงคราม ในช่วงศึกสงครามไม่สามารถเข้าเป่ยหลี่ได้ เธอจนถึงขนาดต้องไปเป็นโจรขุดสุสานลงหลุมศพ
พูดตามตรง เงินจากศพนี่หากำไรที่สุด สิ่งของที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์หลายอย่าง กลายพันธุ์เป็นไอเทมหรืออุปกรณ์ไปหมด
ก็แค่อาชีพโจรขุดสุสานมีความเสี่ยงหน่อย หลุมศพที่เธอลงไป สิบหลุมมีเก้าหลุมกลายพันธุ์เป็นดันเจี้ยนแบบใช้ครั้งเดียว เธอโดนเจ้าของหลุมที่กลายพันธุ์ทุบหัวปั่นป่วน
เรื่องเก่าไม่ต้องพูดถึง
อุปกรณ์ที่แพงที่สุดของเป่ยหลี่ ก็คืออาวุธหลักของแต่ละอาชีพ เธอเป็นนักรบแต่ล้วงได้คทารักษาของบาทหลวง ก็ดีใจถึงกับคิดว่าปีใหม่แล้ว
แค่มีแรงเยอะ คทารักษาก็ใช้เป็นไม้ตีได้
ตีลงไปทีหนึ่ง ก็คือดาเมจระดับสุดยอดเลยรู้ไหม?
มีก็ดีแค่ไหนแล้ว อย่าได้เลือกมาก!
อยู่อย่างงั้นมาทั้งชาติ ตระเวนล้วงอุปกรณ์จากศพมาทั้งชีวิต ไม่คิดว่ากลับชาติมาเกิดวันแรก จะโดนคนตายแทงข้างหลัง
เธอรู้จักไอเทมใช้ครั้งเดียว แต่เพิ่งรู้ว่า ไอ้เวรเอ๊ย มันยังมีชุดเซ็ตใช้ครั้งเดียวอีก!
ตอนนี้ชุดเอฟเฟกต์ถูกเปิดใช้งานแล้ว ถ้าหนีออกจากการต่อสู้ อุปกรณ์จะหมดผล ความเป็นไปได้ที่เธอจะฆ่า BOSS ได้ยิ่งน้อยลงไปอีก แต่ก็ได้แต่กัดฟันสู้
ลุ้นหน่อยสิ เดิมพันครั้งเดียว รถแห่กลายเป็นมอเตอร์ไซค์ได้ ถ้าแพ้ก็รอคืนชีพตรงนั้น พอคืนชีพก็กระโดดหน้าผาหนี แล้วค่อยไปคืนชีพที่ก้นเหว
แค่เดบัฟกระจอก!
ตอนที่เธอแย่ที่สุด คำสาป ข้อจำกัด บัฟตามล่า บนตัวเธอเยอะจนช่องสเตตัสแสดงไม่หมด
ถ้าไม่มีการจำกัดการแสดงผล รับรองว่าเธอทำได้แน่ ตัวคนยังไม่ถึง แต่ช่องเดบัฟไปถึงก่อน
ของอย่างเดบัฟ ตอนที่มีอันเดียวรู้สึกฟ้าจะถล่มทลาย
พอมีบนตัวเป็นสิบเป็นร้อยก็ไร้ความกลัวแล้ว ถึงขั้นอยากพูดว่า "อิอิ แค่นี้เองหรอ?"
ในสายตาคนอื่นอันหนึ่งคือความอัปยศ แต่ถ้ามีเป็นร้อยพวกเขาจะพูดว่า โคตรโหด ทำไมแกยังไม่ตายอีก ทำได้ยังไงสอนฉันที อย่าบังคับให้ฉันคุกเข่าขอร้องเลย
ต่อให้ตายตรงนี้แล้วดรอป[ขนนกแห่งเทพ]ออกมา ช่วงเวลาแบบนี้จะมีผู้เล่นคนไหนมาสู้ BOSS ประจำหมู่บ้านได้?
ถ้าไม่ได้จริงๆ กลับไปเรียกคนเพิ่ม ตอนนี้ตายแล้วคืนชีพได้อยู่แล้ว ช่วงที่เกมยังไม่ถาโถมลงมา ก็ขอใช้สิทธิ์คืนชีพให้คุ้ม ส่งทหารม้าเป็นแพทะลวงไป
ตะโกนไปที: "ฉันเจอ Hidden Boss" ผู้เล่นหลายคนก็จะตามกลิ่นมาเอง
เตรียมใจไว้แล้ว เย่หลิงเยว่หันกลับไป มองผ่านช่องว่างของกิ่งไม้ชั้นแล้วชั้นเล่า ไปเจอใบหน้าที่เหมือนเธอทุกอย่าง เพียงแต่ใบหน้านั้นซีดเล็กน้อย ขนาดมองคร่าวๆ โตเท่ารถยนต์
"กู๊กกู๊ก...เจอแกแล้วกู๊..."
นกหน้าคนหัวเราะกู๊กกู๊ก กระพือปีก เร่งความเร็วในการพลิกต้นไม้แห้งบนหัวเย่หลิงเยว่ ขนสีดำสนิทคมกริบ เย่หลิงเยว่หลบได้อย่างหวุดหวิด ที่นี่พื้นที่แคบเกินไปแล้ว
ภาพนี้ เหมือนตอนเด็กๆ นั่งยองๆ หน้าทีวี ดูการ์ตูนแมวตำรวจ ตอนที่เป็นเงาในวัยเด็กของเธอ
นกยักษ์สุดสยอง จับสัตว์ตัวเล็กในบ้านกิน
เธอก็เหมือนสัตว์ตัวเล็กพวกนั้น เจอนกยักษ์ได้แต่หลบซ่อนอย่างอลหม่าน
ต้องหาทางออกไปให้ได้
เย่หลิงเยว่ฟันดาบผ่าต้นไม้แห้งต้นหนึ่งออก พอดีตอนนั้นนกหน้าคนพลิกชั้นบนสุดของหลังคาออก เพื่อจะกินเธอ ไอ้นกบ้าตัวนี้ไม่ลังเลที่จะรื้อบ้านของตัวเอง
เธอกระโดดขึ้นไปบนกิ่งไม้ข้างๆ อาศัยแรงเหวี่ยงปีนขึ้นไปบนยอด เผชิญหน้ากับนกหน้าคน ร่างของมันดูสูงเท่าตึกสามชั้น ปีกขวาห้อยตุ้งติ้งเหมือนขยับไม่ได้ ปีกซ้ายกางออกดูเหมือนมันอยากบินขึ้น แต่น่าเสียดายที่ปีกขวาบาดเจ็บ ถึงอย่างไรก็ได้แต่เป็นไก่เดินดิน
นกหน้าคนหดคอเข้า ใบหน้าที่เหมือนเธอ แสดงสีหน้าอยากกินจนน้ำลายไหล
"หิว...กู๊กกู๊ก หิวจัง..." พูดจบ หัวของนกหน้าคนหมุนหนึ่งร้อยแปดสิบองศา ด้านหลังหัวเป็นใบหน้าของชายหนุ่มรูปหล่อ ชายหนุ่มอ้าปาก ลิ้นยาวยื่นออกมาเหมือนงู พุ่งตรงใส่เย่หลิงเยว่
เธอตัดสินใจทันที ใช้กรงเล็บยิงยึดต้นไม้แห้งไกลๆ อาศัยจังหวะหลบลิ้นของนกหน้าคน พร้อมกันนั้น ก็เห็นแถบพลังชีวิตของฝ่ายตรงข้ามชัดเจน
10%!
ในเสี้ยววินาที เย่หลิงเยว่ก็เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นเควสต์จำกัดเวลา
เพราะนกหน้าคนถูกบิลเอ่อร์ทำบาดเจ็บสาหัส บิลเอ่อร์ไม่ได้ฆ่ามัน นกหน้าคนที่บาดเจ็บได้แต่หลบอยู่ในรังรักษาแผล
ตอนนี้เย่หลิงเยว่บุกเข้ามาพอดี ใครจะไปปฏิเสธอาหารบำรุงฟรีช่วงพักรักษาตัวได้ล่ะ?
เลือดใกล้หมด งั้นก็ง่ายแล้ว
ยกดาบกรีดข้อมือตัวเอง เลือดสีแดงสดไหลไปตามแขน
ระหว่างนั้น เธอยังใช้เป็นครั้งคราวกรงเล็บยิงหลบการโจมตี พลังชีวิตลดลงอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ตกลงไปถึง 10%
ไม่รีบกินยา หยิบหินน้ำและหินดินมากระตุ้น โยนไปที่พื้นที่โล่งไกลๆ
ยาระเบิดห้าขวดสุดท้ายในกระเป๋าโยนใส่นกหน้าคน นกหน้าคนกางปีกปัด ขวดยาถูกขนนกคมกริบตัดแตก ยาระเบิดด้านในถูกคลื่นพลังนี้จุดชนวน
"บู้ม!"
พลังชีวิตที่เหลือไม่มากของนกหน้าคน หลังจากกินยาระเบิดไปสิบขวด ในที่สุดก็ลดลง 9%
น่าเสียดายที่ชุดใหญ่ยาจากร้านค้ามีแค่ชุดเดียว ไม่งั้นอยากซื้อเพิ่มอีกหลายชุดระเบิดไอ้นี่จริงๆ
เย่หลิงเยว่ใช้กรงเล็บยิงกระโดดไปมาอย่างบ้าคลั่ง เหมือนลิงแกว่งโหนอยู่กลางป่าดึกดำบรรพ์ เสียงร้องของนกหน้าคนข้างหลังยิ่งแหลมสูง ปีกมันเจ็บบินไม่ได้ ก็สะดวกให้เธอพานกเดินเล่น
ไม่นาน เธอก็หนีมาถึงหน้าผาเดิม ข้างหลังคือเหวลึกพันจั้ง เธอยกดาบขึ้นสู้กับนกหน้าคนที่ไล่ตามมา
อาศัยกองกระดูก กระโดดสองสามทีเข้าใกล้มัน ตอนนี้พลังชีวิตเธอลดลงถึง 5% แล้ว พาสซีฟพรสวรรค์ถูกเปิดใช้งานทั้งหมด เธอรู้สึกว่าดาบใหญ่ในมือเบาลงไปไม่น้อย
การเพิ่มพลังจิต ทำให้เธอสังเกตการเคลื่อนไหวทุกก้าวของนกหน้าคนได้อย่างเฉียบคม คาดเดาตำแหน่งการโจมตีครั้งต่อไปได้ ตอนนี้พลังชีวิตเธอโดนแตะทีเดียวต้องตายแน่นอน
กระตุ้นหินลมในกระเป๋า ตอนที่ลิ้นยาวน่าขยะแขยงของนกหน้าคนพุ่งตรงมาที่เธอ เธอกระโดดขึ้น
ข้างหูเป็นเสียงลมหอนและเสียงคำรามอย่างไม่พอใจของนกหน้าคน วินาทีถัดมาเสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้น การร่วงหล่นของเธอหยุดชะงักกะทันหัน ด้านหลังมีปีกสีเขียวโปร่งแสงคู่หนึ่งงอกออกมา
[ติ้ง! ขอแสดงความยินดีปลดล็อกสกิล[หินลม]!]
[หินลม]ไอเทมไร้ระดับ: อยากบินไหม? งั้นก็ลองเชื่อมั่นในสายลมสักครั้ง
[วูฮู ขึ้นบิน]: สายลมไม่เชื่อฟังคำสั่งใคร แต่เมื่อเห็นวิญญาณที่โหยหาการบิน ไล่ตามอิสรภาพ สายลมก็จะกลายเป็นปีกให้เขาเอง ให้เขาได้จูบฟ้าครู่หนึ่ง ธาตุลมเปลี่ยนเป็นปีกได้ บินได้ 15 นาที คูลดาวน์ 1 ชั่วโมง
[???]รอปลดล็อก
สายลมพูด: ฉันเป็นอิสระ หวังว่าเธอก็เช่นกัน
[ติ้ง ตรวจพบว่า[ฉันจะสอยแก]เป็นผู้เล่นคนแรกที่ปลุกสกิลพิเศษ[หินลม] ได้รับพรแห่งเทพสายลม]
[พรแห่งเทพสายลม: เด็กฉลาด กล้าที่จะพัฒนาสกิลของสายลมให้มากขึ้นเถอะ สกิลทั้งหมดของ[หินลม]ไม่มีการคูลดาวน์]
ปีกลมที่อยู่ด้านหลังเชื่อมต่อกับพลังจิต เย่หลิงเยว่ทวงคืนความรู้สึกบินได้อย่างรวดเร็ว เธอบินกลับไปที่หน้าผา เห็นนกหน้าคนกำลังเตรียมกลับรัง
ด้านหลังของนกหน้าคน มีรอยแหว่งขนาดเท่าโม่หิน ดูเหมือนโดนสกิลอะไรระเบิดเข้า BOSS มีบัฟฟื้นพลังอัตโนมัติอยู่แล้ว
แผลนี้ดูน่ากลัวน่าสยดสยอง ยังมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย สถานะเลือดไหลกับบัฟฟื้นพลังหักล้างกัน พอนกหน้าคนพลังชีวิตถึงได้อยู่ในสภาพใกล้ตายตลอดเวลา
ปลุกหินทอง คำ มาชุบคมให้ดาบทองคำของตัวเอง เธอพุ่งเข้าหานกหน้าคนด้วยความเร็วสูง เร็วจนเห็นได้เพียงเงาครึ่งๆ กลางๆ
ฟันดาบเดียวเข้าไปที่แผลนั้น พร้อมใช้สกิล[เพลงสดุดีอัศวินศักดิ์สิทธิ์]และ[ในนามของดาบศักดิ์สิทธิ์]
พลังชีวิตนกหน้าคนจาก 9% กระโดดไป 8%
เธอยังอ่อนแอเกินไป
ไม่กล้าโลภดาเมจ ชักดาบทองคำถอยเร็วๆ ใบหน้าชายหนุ่มที่อยู่ท้ายทอยของนกหน้าคนขยับ ลืมตาขึ้น
ทันใดนั้น สิ่งที่แปลกประหลาดก็เกิดขึ้น ร่างสูงใหญ่ของนกหน้าคนหดเล็กลง มีแขนขาของมนุษย์ กลายเป็นร่างชายหนุ่ม
เย่หลิงเยว่ตกใจ เธอค่อยๆ ถอยหลังไปนิดหน่อย เพื่อเวลาเจอเรื่องไม่คาดคิดจะได้หนีเร็วๆ
เดบัฟมันน่ารำคาญจริง แต่สู้ไม่ได้เธอก็ยังต้องหนี
คำพูดเปี่ยมความทะเยอทะยานก่อนหน้านี้ก็เหมือนตอนเด็กๆ ที่เล่นสนุกแล้วก็สาบานว่า พรุ่งนี้จะตั้งใจเรียน เหมือนแค่พูดเล่นๆ ใครจะอยากเอาชีวิตไปเสี่ยงล่ะ?
เลือดใกล้หมดน่าล่อใจจริง แต่เธอก็ยังจำตอนที่เล่นเกมดังๆ ไล่ฆ่าศัตรูเลือดแดงจนตาลาย ผลสุดท้ายโดนมันหันกลับมาอวดหน้าจนได้
ชายหนุ่มสวมชุดเกราะทองคำเหมือนเธอทุกอย่าง อาวุธในมือก็เป็นดาบทองคำ ปีกโปร่งแสงที่งอกจากด้านหลังชายหนุ่มก็เหมือนกับของเย่หลิงเยว่เป๊ะ
ใจเธอหนักอึ้ง เหมือนจะรู้สกิลของนกหน้าคนแล้ว เลียนแบบหรือก็อปปี้?
แต่ข้อกำหนดของการเลียนแบบ/ก็อปปี้คืออะไรล่ะ?
เธอนึกถึงสกิลเลียนแบบ/ก็อปปี้ที่เจอในชาติก่อน
บางแบบเห็นอีกฝ่ายใช้กระบวนท่าก็เลียนแบบได้ บางแบบใช้เลือดของอีกฝ่าย บางแบบก็ต้องต่อสู้กับอีกฝ่ายเพื่อสะสมความชำนาญ พอความชำนาญถึงเกณฑ์ก็ได้สกิลนั้นมา...
แต่อัศวินศักดิ์สิทธิ์ก็อาจมีสกิลบินได้ ก็อาจจะเป็นสกิลบินของบิลเอ่อร์ที่ถูกก็อปปี้มา
ไม่สนแล้ว สู้ได้ก็สู้ ตายก็คืนชีพตรงนั้นแล้วกระโดดหน้าผาหนี