ชาติก่อนที่เธอใช้ไอดีนี้ เพราะตอนนั้นกำลังมีกระแสคู่ไอดีสุดฮิต: [คนที่ตีแก] และ [ฉันก็ตีแกเหมือนกัน]
ช่วงนั้น เย่หลิงเยว่กำลังตั้งเครปให้ตัวเองเป็นคนที่เพิ่งอกหัก พอดีเลยหยิบไอดีนี้มาใช้
เธอเล่นเกมเก่งมาก และไม่กลัวโดนโจมตี
หลังเกิดใหม่ เย่หลิงเยว่ไม่รู้ว่ากลไกการปลดล็อกเควสต์ลับนั้นคืออะไร เธอต้องทำเหมือนเดิมให้มากที่สุด เธอไม่อยากพลาดเควสต์ลับนั้นเพราะการเปลี่ยนไอดี
ชาตีก่อน หลินฟานแย่งเธอไปหาคนแก่นั่นก่อน คนแก่นั่นหลอกหลินฟานให้ทำเควสต์อยู่ครึ่งวัน สุดท้ายได้แค่ขนมปังแข็ง ๆ ชิ้นหนึ่ง
ไม่งั้นหลินฟานก็ไม่ต้องมาประกาศรางวัลล่าเมื่อซื้อจากเธอไม่สำเร็จ
ขนนกที่หลินฟานให้ความสำคัญขนาดนั้น ต้องเป็นของดีแน่นอน เผื่อเธอเปลี่ยนชื่อแล้วรอดจากการล่า แต่ก็พลาดขนนกนั้นไป แล้วความหมายของการเกิดใหม่ของเย่หลิงเยว่จะอยู่ที่ไหน?
ยิ่งไปกว่านั้น แค่ไอดีในเกม พอเกมเปิดจริง ทุกคนต้องใช้ชื่อจริง หลินฟานรู้ชื่อจริงของเธออยู่แล้ว การเปลี่ยนไอดีเกมเลยไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
สร้างตัวละครเสร็จ แสงรอบข้างสลายไป ความมืดเข้ามาแทนที่ ระเบียงเวลาเส้นหนึ่งสีทอง ทอดลงมาจากแม่น้ำดวงดาวที่อยู่ไกลออกไป เย่หลิงเยว่ก้าวขึ้นบันได ปลายระเบียง เธอเห็นโลกใหม่ที่สวยงามราวกับภาพวาด
เมืองที่เจริญรุ่งเรือง ผู้คนถือตะกร้า เลือกซื้อผักในตลาด ท้องฟ้าเริ่มมืดลงอย่างเงียบเชียบ มือดำขนาดยักษ์ฉีกม่านฟ้า คว้าลงมาที่ฝูงชนที่พลุกพล่าน
มีคนกรี๊ด มีคนวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก แผงขายของที่เรียงรายถูกคว่ำ ผู้คนแตกกระจายหนีตาย
มันฝรั่งลูกหนึ่งกลิ้งไปบนพื้น ถูกมือเล็ก ๆ สกปรกหยิบขึ้นมา กล้องเลื่อนลงมาเผยให้เห็นใบหน้าเด็กน้อยคนหนึ่ง
เด็กน้อยดูเหมือนจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาดีใจที่ได้เก็บอาหารที่ถูกทิ้งไว้ตามพื้น
เขาพูดว่า "ไม่ต้องห่วง เทพจะคุ้มครองฉันเอง"
ยังพูดไม่ทันจบ ร่างสีทองปรากฏตัวขึ้น ร่างกายของเขามีแสงสีทองนุ่มนวลเปล่งออกมา ใบหน้าและรูปร่างของเขาถูกแสงสีทองบดบังทั้งหมด
เขาชูลูกบอลแสงสีทองด้วยมือทั้งสอง บินไปหามือดำยักษ์ที่กำลังรุกลงมา
เมื่อเทียบกับมือใหญ่ที่ปกคลุมท้องฟ้าแล้ว เขาดูเล็กนิดเดียว แต่เมื่อทั้งสองชนกัน เกิดแสงสีขาวเจิดจ้าขึ้น
"เทพชนะแล้วเหรอ?"
ท่ามกลางเสียงพลิกหนังสือ มีเสียงเด็กน้อยถามขึ้น
"ไม่มีใครรู้ ตั้งแต่นั้นมา เทพและมารก็หายไปทั้งคู่ เอาล่ะ ที่รัก นิทานจบแล้ว เธอต้องนอนได้แล้ว" เสียงผู้หญิงที่นุ่มนวลตอบ
แสงสีขาววาบผ่านไป เย่หลิงเยว่ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอออกจากระเบียงเวลาเข้าไปในหมู่บ้านมือใหม่แล้ว
นี่เป็นครั้งที่สองที่ได้ดูอนิเมะในเกม แต่เย่หลิงเยว่ยังคงประทับใจกับ CG ที่สวยงาม
สวยเกินไป
ตอนแรกที่เธออยากเล่นเกมก็เพราะ CG นี้ คิดว่าเป็นแค่บริษัทเกมทำขึ้นมาอย่างประณีต เพื่อเอาเงินในกระเป๋าของผู้เล่น กลับกลายเป็นว่าเป็นอีกโลกหนึ่งที่สร้างขึ้นมาอย่างประณีต เพื่อเอาชีวิตของผู้เล่น
เย่หลิงเยว่ไม่ได้รีบรับเควสต์มือใหม่ เธอเปิดแผงระบบ ซ่อนไอดี เปิดใช้ ปฏิเสธแชทส่วนตัว เปิดใช้...
เปิดใช้ เปิดใช้ เปิดใช้ทั้งหมด แล้วก็อันนี้!
ปิดการตั้งค่า หลังทำเควสต์มือใหม่เสร็จ แถบประสบการณ์ของเธอเพิ่มขึ้นหนึ่งในสิบ
แล้วเย่หลิงเยว่ก็เหมือนชาตีก่อน เดินเรื่อยเปื่อยเก็บขยะ เปิดกล่องสมบัติ ค่อย ๆ ขยับไปที่ตำแหน่งของคนแก่ที่บ้า ๆ บอ ๆ คนนั้น
กล่องสมบัติคือสวัสดิการของมือใหม่ พอเกมเปิดจริงก็ไม่มีกล่องสมบัติอีกแล้ว
ถึงแม้ค่าความโชคของตัวเองนอกจากค่าประสบการณ์การันตีแล้ว จะเปิดได้อะไรก็ไม่ได้
เย่หลิงเยว่มองผ้าขี้ริ้วในกล่อง แล้วยิ้มอย่างขมขื่น
โชคของเธอมันเป็นแบบนี้ ไม่ว่าเล่นเกมอะไรก็มืดมนสุด ๆ นี่คือเหตุผลว่าทำไมชาตีก่อนหลินฟานมาซื้อขนนกในราคาหนึ่งพัน เย่หลิงเยว่ถึงสงสัยว่าเป็นนักต้มตุ๋น
จิตใต้สำนึกของเธอคิดว่า ของที่มืออย่างเธอได้มา จะเป็นของดีได้ยังไง?
เก้าส่วนสิบเป็นของที่ทุกคนมีกันคนละอัน
ถ้าหลินฟานซื้อในราคาสิบหรือยี่สิบบาท เย่หลิงเยว่ก็คงขายไปแล้ว
หลินฟานที่เกิดใหม่: เย่หลิงเยว่อย่างน้อยก็เป็นสามีภรรยากับเซี่ยหวยฉือ ครอบครัวเซี่ยมีฐานะใหญ่โต สิบยี่สิบบาท เธอไม่สนใจฉันแน่ ๆ หรือไม่ก็คิดว่าฉันดูถูกเธอ หนึ่งพันลองดู เธอไม่ขายก็เลิกคบหากันเลย
เย่หลิงเยว่ที่ไม่รู้จักเซี่ย: ว้าว ขนนกห่วย ๆ นี่ราคาหนึ่งพันเหรอ ของที่ฉันได้มาต้องมีคนละอันแน่ ๆ ของทั่ว ๆ ไปราคาหนึ่งบาท คนนี้ต้องเป็นนักต้มตุ๋นแน่ ๆ
เย่หลิงเยว่หน้าดำปิดกล่อง กล่องสมบัติกลายเป็นแสงหายไป
กลิ่นที่คุ้นเคย ไม่มีแม้แต่เหรียญทองแดงสักเหรียญ
"นักรบผู้เคารพ ฉันมีเควสต์ลับ เควสต์นี้จะทำให้เจ้ากลายเป็นยอดนักดาบแห่งใต้หล้า เจ้าอยากรับไหม?"
"ถ้าอยากได้ ไปบ้านป้าลี่ย์ทางตะวันตกของหมู่บ้าน ช่วยซื้อเหล้าให้ฉันหน่อย"
ตอนนี้เย่หลิงเยว่ใกล้เป้าหมายมากแล้ว เธอแอบฟัง คนแก่คนนั้นกำลังจับผู้เล่นคนหนึ่งมาหลอก
พอได้ยินคำว่าเควสต์ลับกับยอดนักดาบ ผู้เล่นคนนั้นพยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง แล้ววิ่งตรงไปทางตะวันตกของหมู่บ้าน
เย่หลิงเยว่: ...
อีกคนที่โดนหลอกให้ไปซื้อเหล้า
คนแก่มองเห็นเย่หลิงเยว่ เขาเดินเข้ามาหาแล้วโฆษณาต่อ: "นักรบผู้เคารพ ฉันมีเควสต์ลับ เควสต์นี้จะทำให้เจ้ากลายเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของใต้หล้า เจ้าอยากรับไหม?"
เย่หลิงเยว่นิ่งเงียบ: หมายความว่าไง? เมื่อกี้ยังเป็นยอดนักดาบเลย พอมาถึงฉันกลายเป็นสาวงาม?
หรือเป็นเพราะค่าความงาม 5 แต้มของฉันมันโดดเด่นเกินไป?
มองตัวเลือกที่ขึ้นบนหน้าจอ เย่หลิงเยว่นิ่งเงียบ
ตัวเลือกที่หนึ่ง: พยักหน้าอย่างบ้าคลั่งแล้วบอกว่าเอา
ตัวเลือกที่สอง: พยักหน้าอย่างสุขุมแล้วบอกว่าได้
ตัวเลือกที่สาม: ปฏิเสธแล้วตบหน้าคนแก่พร้อมพูดว่า "ไปกินอะไรมาหรือยัง เมาได้ขนาดนี้ ฉันดูเหมือนคนโง่เหรอ?"
เย่หลิงเยว่คลิกไอคอนไมโครโฟนที่ไม่เด่น เข้าสู่โหมดสื่อสารอิสระ
ชาติก่อนคุยกับเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ มานาน เธอไม่ชินกับการปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือน NPC ในเกม
"ฉันไม่อยากเป็นสาวงามอันดับหนึ่ง ฉันอยากเป็นสุดยอดนักสู้ที่กดขี่ทุกคนต่างหาก" เย่หลิงเยว่ฝืนความเขินอาย ถามเหมือนชาตีก่อน
ให้ตายเถอะ ใครจะไปคิดว่าชาติก่อนของเธอจะมีความมุ่งมั่นขนาดนั้น
ถ้ารู้ว่า NPC ที่อยู่ตรงหน้าเป็นคนจริง ๆ ยังไงเธอก็ไม่พูดแบบนั้นเด็ดขาด
คนแก่นิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาที่มัวเมาเบิกกว้างขึ้นทันที เขามองเย่หลิงเยว่อย่างละเอียดแล้วพูดว่า "ฉันมีเควสต์ที่ตรงกับความต้องการของเจ้าอยู่"
[ติ้ง! ต้องการรับเควสต์ลับเฉพาะ [ความปรารถนาของไดรา] หรือไม่?]
เย่หลิงเยว่คลิกยอมรับ ระบบแจ้งว่าได้รับเควสต์แล้ว ปิดหน้าต่าง คนแก่ที่อยู่ตรงหน้าเธอหายไปแล้ว
ไม่สนใจว่าคนแก่ไปไหน เธอเปิดเควสต์ ดูคำแนะนำ
[ความปรารถนาของไดรา]: หาเทวสถานใดก็ได้ แล้วสาบานต่อเทพเจ้า
เหมือนชาตีก่อนทุกอย่าง
ตอนนั้นเธอหาอยู่นาน กว่าจะพบเทวสถานร้าง
รูปปั้นเทพในเทวสถานถูกเถาวัลย์ปกคลุมจนมองไม่เห็นหน้า เธอลองสาบานดู แล้วเควสต์ก็สำเร็จ
ไม่นับเวลาที่ใช้หาเทวสถาน เควสต์นี้ก็ง่ายเกินไป
จนทำให้เธอรู้สึกผิด
คิดว่านี่คือเควสต์มือใหม่ที่ทุกคนมี
เลยไม่สนใจรางวัล ไม่ได้คิดว่าขนนกพิราบที่เธอคิดว่าไร้ประโยชน์นั้น เป็นกุญแจเปิดม้วนคัมภีร์อาชีพเฉพาะ
สิบปียังนานเกินไป เธอใช้ความทรงจำหาทิศทาง หาอยู่ครึ่งวัน ในที่สุดก็พบเทวสถานทรุดโทรมกลางป่า
เทวสถานกว้างใหญ่ พอ ๆ กับสนามบาสเก็ตบอล ไม่รู้ว่าทำไมถึงถูกทิ้งร้างที่นี่
นักบวชของเทวสถานคือผู้ศรัทธาที่ซื่อสัตย์ที่สุดต่อเทพเจ้า การที่พวกเขาทิ้งเทวสถานได้ ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นที่นี่แน่นอน
แต่ไม่เกี่ยวกับเธอ
ประตูหินถูกสัตว์ปีศาจหรืออะไรบางอย่างชนพัง ข้างในเทวสถานนอกจากรูปปั้นเทพที่ไร้ค่าแล้ว ของอื่นถูกย้ายไปหมดแล้ว
ฟังเสียงฝีเท้าตัวเองสะท้อนในเทวสถานที่ว่างเปล่า รู้สึกขนลุกแปลก ๆ
ที่นี่คือจุดเปลี่ยนชะตากรรมของเธอ เธอได้ [ขนนกแห่งเทพ] ที่นี่ และสุดท้ายก็จบชีวิตตัวเองที่นี่
เป็นทั้งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด
ชะตากรรมเหมือนเล่นตลกกับเธอ
เดินไปกลางเทวสถานเหมือนชาตีก่อน ไม่สนใจกำแพงที่เต็มไปด้วยเถาวัลย์ เธอหลับตาประสานมือสาบาน
ยังไงคนที่สาบานก็คือ [ฉันจะสอยแก] ไม่ใช่เธอ เย่หลิงเยว่
[ฉันจะสอยแก] พูดอะไร จะเกี่ยวอะไรกับเธอ เย่หลิงเยว่ แค่ท่องตามก็พอ
"ฉัน [ฉันจะสอยแก] สาบานต่อเทพเจ้า ระหว่างทางผ่านเป่ยหลี่ จะไม่ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ จะไม่กดขี่ประชาชน"
"ฉันจะจดจำคำสอนของเทพเจ้า ทำให้ผู้หยิ่งยะโสลดทิฐิ ทำให้ผู้ต่ำต้อยเงยหน้าขึ้น ทำให้ผู้มั่งคั่งรู้จักเมตตา ทำให้ผู้ยากไร้เห็นความหวัง..."
"ฉันยินดีเป็นนักบวชของท่านที่เดินทางบนผืนแผ่นดินนี้ ขอให้แสงเทพผ่านที่ใด ผู้สิ้นหวังได้เห็นแสงริบหรี่ ผู้ต่ำต้อยได้ยืนตรง"
[ติ้ง! เควสต์ [ความปรารถนาของไดรา] สำเร็จแล้ว]
[ติ้ง! ยินดีด้วย ได้รับไอเทม [ขนนกแห่งเทพ] ระดับเควสต์ลับคริติคอล +3!]
[ขนนกแห่งเทพ]ระดับ S: ก่อนที่เทพจะหายไป เขาถอนขนนกที่สวยที่สุดบนปีกของเขา ซ่อนไว้ในโลกมนุษย์ เขาพูดว่า: จะมีเทพองค์ใหม่เกิดขึ้นเสมอ ขนนกนี้คือของขวัญที่เขามอบให้เทพองค์ใหม่
หมายเหตุ: นี่ดูเหมือนเป็นไอเทมที่ปลดล็อกเควสต์ลับบางอย่าง
เย่หลิงเยว่เก็บ [ขนนกแห่งเทพ] แล้วถอนหายใจโล่งอก
ในที่สุดก็ได้มา
ตอนที่เธอจากไป เธอหันไปมองรูปปั้นเทพครู่หนึ่ง ลังเลอยู่สักพัก เธอก็เดินไปดึงเถาวัลย์ที่พันรูปปั้นออก
ดึงเถาวัลย์ทั้งหมดทิ้งลงพื้น เธอเห็นหน้าตาที่แท้จริงของรูปปั้น
เขาสวมชุดเทพเจ้าที่หรูหรา ผมยาวสยายถึงพื้น บนหัวมีพวงมาลัยดอกไม้ ดวงตาถูกผ้าคลุมบาง ๆ ปิดไว้ สองมือประสานกันที่หน้าอก ราวกับกำลังสวดมนต์
"ขอบคุณ แล้วเจอกันใหม่"
การเกิดใหม่ของเธออาจเกี่ยวกับเทพเจ้า หรืออาจจะไม่เกี่ยวข้อง แต่ไม่ว่าจะยังไง เธอยังมีความเคารพต่อเทวสถาน
เย่หลิงเยว่คิดจะกลับหมู่บ้านมือใหม่ หาคนแก่คนนั้น ครั้งนี้เธอใช้เวลาน้อยลงมาก เผื่อคนแก่ยังอยู่ เธอจะได้ถามวิธีใช้ขนนกพิราบเส้นนี้
เย่หลิงเยว่ไม่รู้ว่า หลังจากเธอจากไปไม่นาน รูปปั้นสีขาวนวลกลายเป็นสีเทาหม่น แล้วพังทลายลง
เธอกลับมาที่หมู่บ้านมือใหม่ พยายามหาคนแก่ แต่เหมือนชาตีก่อน หาไม่พบเลย
แต่เจอผู้เล่นหลายคนที่ถือเหล้า หาคนแก่คนนั้น
เขาดันกระจายแหจริง ๆ
ชาตีก่อนขนนกนี้ได้มาง่ายเกินไป เธอทำเควสต์ทั้งหมดแค่สองอัน
อันหนึ่งเป็นเควสต์มือใหม่ อีกอันคือ [ความปรารถนาของไดรา]
ไอเทมแรกเป็นระดับ S ทำให้เธอคิดว่าไอเทมระดับ S เต็มถนน ขนนกพิราบทุกคนมีคนละอัน
เก็บขนนกไว้ก่อน เย่หลิงเยว่เริ่มทำเควสต์
หนังสือเล่มนั้นถึงแม้เธอจะอ่านได้แค่สิบบทแรก แต่เธอกวาดดูสารบัญคร่าว ๆ
บ่อยครั้ง สารบัญก็เหมือนสรุปทั้งบทเป็นประโยคเดียว
บทก่อนที่ [ขนนกแห่งเทพ] จะถูกปลดล็อกชื่อว่า [สถาบันอาชีพ] บางทีอาจารย์ที่สถาบันอาชีพจะบอกคำตอบกับเธอ
ตอนนี้หลินฟานคงยังเติมเงินทีละ 6000 ทีละ 6000 อยู่ รอให้เขาเติมครบหมื่นล้าน คงเป็นชาติหน้า เย่หลิงเยว่สามารถพัฒนาตัวเองได้เร็ว ๆ ก่อนที่เขาจะเติมเสร็จ
เย่หลิงเยว่รู้ช่องทางเติมเงินที่เร็วกว่า ของดีแบบนี้ต้องให้หลินฟานจัดการเรื่องของตัวเองเสร็จก่อน แล้วค่อยประกาศ
ตอนนั้นหลินฟานเหนื่อยมาครึ่งวัน สุดท้ายมือแทบเป็นตะคริว แถมยังเสียเวลาเลเวลน้อยกว่าคนอื่นอีกหนึ่งถึงสองวัน
เริ่มต้นช้ากว่ากลุ่มใหญ่ในช่วงเวลาทองของมือใหม่ หลินฟานคงโกรธจนแทบอาเจียนเป็นเลือด
ดูเวลาอีกที 14:08 เธอทำเควสต์มือใหม่กับ [ความปรารถนาของไดรา] ใช้เวลาสองชั่วโมง เวลาคือเงิน เปิดแผงตัวละคร
[ชื่อ]: ฉันจะสอยแก
[เลเวล]: 4 (ระบบประเมิน: เป็นไปได้ยังไง ทำไมนายถึงนำหน้าอยู่คนเดียว?)
[เผ่าพันธุ์]: มนุษย์ (ระบบประเมิน: มีคนเลือกเผ่ามนุษย์เป็นตัวแรกจริง ๆ ด้วย นายต้องรักมนุษยชาติมากแน่ ๆ ใช่ไหม?)
[พลังชีวิต]: 500/500
[พลัง mana]: 180/180
[พลังโจมตี]: 3 (ระบบประเมิน: พลังโจมตีต่ำขนาดนี้ เกรงว่าแม้แต่เปิดฝาขวดนายยังลำบากเลย)
[ร่างกาย]: 2 (ระบบประเมิน: กรอบแคร็กเกอร์นายชัด ๆ! ยายแปดสิบยังเดินปร๋อ เด็กสามขวบยังเป็นนักกีฬา ส่วนนาย เพื่อนของฉัน ลุกขึ้นมาก็ตาลาย)
[ความว่องไว]: 1 (ระบบประเมิน: ตายแล้ว ยายหวังบ้านข้าง ๆ ยังเร็วกว่านาย ตอนนี้นายยังแก่ไม่ทันเลย แต่นายก็แย่งไข่ลดราคาไม่ทันคนอื่นแน่)
[ความงาม]: 5 (ระบบประเมิน: ฉันไม่เคยเห็นคนที่มีความงามต่ำขนาดนี้มาก่อน)
[โชค]: -100 (ระบบประเมิน: แปลกนะ ไม่ใช่บั๊กซะหน่อย โชคขนาดนี้ดื่มน้ำก็สำลักตายได้ นายอยู่มาได้จนถึงตอนนี้ จำไว้ -100 คือขีดจำกัดล่างของระบบ ไม่ใช่ของนาย ฟังคำแนะนำหน่อย เริ่มใหม่ดีกว่าไหม?)
[พลังจิต]: 4 (ระบบประเมิน: ความรู้เย็น ๆ: พลังจิตของเด็กทารกโดยทั่วไปอยู่ที่ 5-7 นะจ๊ะ~)
[อาชีพ]: ไม่มี
[พรสวรรค์เผ่าพันธุ์]: [ใช่ ฉันทำได้ทุกอย่างนิดหน่อย] [กล้าโชว์ HP แม้แต่เทพก็ฆ่าให้ดู] [เพลงสุดท้าย]
[ทักษะการใช้ชีวิต]: ยังไม่ได้เรียน
[ไอเทม]: [ขนนกแห่งเทพ]ระดับ S
[สกิล]: ไม่มี
[เหรียญทอง]: 0 (ระบบประเมิน: ตายแล้ว กระเป๋าเงินว่างเปล่าขนาดนี้ หนูเห็นยังต้องย้ายบ้าน ขโมยเห็นยังต้องร้องไห้!)
[คะแนนอิสระ: 15](ระบบประเมิน: ไม่ยอมใช้ เก็บไว้ให้ลูกหลานเหรอ?)
(ระบบประเมินรวม: แผงตัวละครนี้ช่างแสบตา ถ้าฉันเป็นนาย ฉันคงกระโดดตึกจบปัญหาชีวิตได้เลย)
เย่หลิงเยว่: ...
ช่างเป็นเงียบแล้วใจสลายจริง ๆ
ใครเป็นคนเขียนระบบประเมินนี้วะ ขอบอกก่อนว่าฉันไม่ได้ใจสลายนะ แค่เพื่อนฉันคนหนึ่งอยากส่งของฝากพื้นบ้านให้เขาเท่านั้น
เย่หลิงเยว่ปิดระบบประเมินทันที ไม่เห็นก็ไม่รู้สึก
เปิดพรสวรรค์เผ่าพันธุ์ดู
[ใช่ ฉันทำได้ทุกอย่างนิดหน่อย]พรสวรรค์เผ่าพันธุ์มนุษย์ แฝง: เผ่าพันธุ์แปลก ๆ ที่ไหน ๆ ก็ดูธรรมดา แต่กลับสร้างปาฏิหาริย์ได้เสมอ ถ้ามีครูสอน สกิลของเผ่าพันธุ์ไหน (ยกเว้นสกิลพรสวรรค์) ก็เรียนรู้ได้หมด
[กล้าโชว์ HP แม้แต่เทพก็ฆ่าให้ดู]พรสวรรค์เผ่าพันธุ์มนุษย์ แฝง: อ่อนแอขนาดนั้น แต่เมื่อไม่มีทางไป กลับกล้าตอบโต้แม้แต่เทพเจ้า เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่เลเวลสูงกว่าตัวเอง 10 เลเวลขึ้นไป; หากอีกฝ่ายโชว์ HP ดาเมจ +10%; เมื่อพลังชีวิตตัวเองต่ำกว่า 5% ดาเมจ +20%
[เพลงสุดท้าย]พรสวรรค์เผ่าพันธุ์มนุษย์ แฝง: บนดาวบลูสตาร์ของพวกนาย ดูเหมือนจะเรียกว่าอะดรีนาลีน? เมื่อเจอสถานการณ์คับขัน ร่างกายจะเผาผลาญพลังงานสำรองทั้งหมด เมื่อพลังเลือดต่ำกว่า 3% จะเปิดใช้งานอัตโนมัติ ระหว่างนั้นจะไม่รู้สึกเจ็บปวด สถานะเพิ่มสามเท่า ความเร็วเคลื่อนที่ +50% ดาเมจคริติคอล +60% ถ้าพลังงานหมด จะได้รับดีบัฟ: สถานะทั้งหมด -80% ระยะเวลา: 30 นาที
เหมือนชาตีก่อน พรสวรรค์ของเผ่ามนุษย์ทั้งสามนี้ถูกเรียกว่า "ความโกรธของมด"
เย่หลิงเยว่ปิดหน้าต่างพรสวรรค์ แล้วจัดสรรคะแนนให้ตัวละคร
พลังโจมตี ร่างกาย พลังจิต ไม่สำคัญเลย
คนเรายังมีชีวิตก็มีทุกอย่าง เย่หลิงเยว่เลือกทุ่มคะแนนทั้งหมด ลงที่ความว่องไว
เธอเดี๋ยวต้องไปเสี่ยงที่รังปีศาจ เผื่อพลาดจะได้วิ่งหนีทัน