รุ่งเช้าวันที่สอง
ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ ตะวันออกเพิ่งจะริ้วขาวนวลขึ้นมา ฉู่เฟิงก็ถูกเสิ่นอวี้เยี่ยนลากตัวลงจากเตียงอย่างแรง
"ท่านพี่! ประชุมใหญ่เช้า! รีบลุกสิคะ!"
"ขอนอนอีกหน่อย..."
"ท่านพี่~ รีบเถอะนะคะ เมื่อวานท่านให้ข้าเตือนว่าวันนี้เป็นวันประชุมใหญ่ ขุนนางทุกคนต้องไป องค์ชายก็ต้องไปด้วย ไปสายไม่ดีนะคะ~"
"เอาล่ะๆ..."
ฉู่เฟิงหาวหนึ่งครั้ง ลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ
เสิ่นอวี้เยี่ยนรีบมาคอยปรนนิบัติแต่งตัวให้ฉู่เฟิง
ฉู่เฟิงนั่งอยู่ขอบเตียง ยังงัวเงียพยักหน้าเรื่อยเปื่อย รู้สึกเปลือกตาหนักเหมือนมีก้อนหินพันชั่งทับอยู่
ตอนเช้ามืด เช็คอินก็ได้องครักษ์เงามาอีกคน
สิบเอ็ดคนแล้ว
ตอนนี้เขาชาไปหมดแล้ว
จะให้ก็ให้ ไม่ให้ก็ไม่เป็นไร
ยังไงเสด็จพ่อก็ยังไม่เร่งสักหน่อย
"ท่านพี่ มาล้างหน้าล้างตาเถอะ เดี๋ยวต้องกินอะไรสักหน่อย รถม้าเตรียมไว้แล้วค่ะ"
เสิ่นอวี้เยี่ยนจัดเสื้อผ้าให้ฉู่เฟิงเรียบร้อยแล้ว ก็พยุงเขาลุกขึ้นจากเตียง
ฉู่เฟิงโซซัดโซเซลุกขึ้น ถูกเสิ่นอวี้เยี่ยนพาไปที่อ่างน้ำ
...
ประตูหน้าวังหลวง ด้านนอกประตูอูเหมิน
แสงอาทิตย์อ่อนๆ สาดส่องไปทั่วพระราชวังเป็นสีทองอ่อนๆ
ขุนนางหลายสิบนายราวกับสายน้ำหลั่งไหลมาจากทุกทิศทุกทาง
เกี้ยวขุนนางคันแล้วคันเล่าลงจอด รถม้าคันแล้วคันเล่าจอดเทียบ
เหล่าขุนนางโผล่ออกจากรถ แต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วเข้ารวมกลุ่มกับฝูงชน
ประตูใหญ่สีแดงยังปิดสนิท ด้านหน้ามีคนยืนมืดฟ้ามัวดินไปหมด