“องค์ชายหก...”
ยายแก่ถือไม้เท้า เดินมาหาฉู่เฟิง ท่าทางแฝงความโกรธไว้ในน้ำเสียง
แต่ยังไม่ทันพูดจบ เย่เฟยหงก็รีบเข้ามาพยุงไว้ พูดเบา ๆ ว่า “คุณยาย อย่าเพิ่งตื่นเต้น ฟังเขาพูดก่อนดีกว่า”
พูดจบ สองตารูปดอกท้อมองไปที่ฉู่เฟิง น้ำเสียงไม่ยอมอ่อนให้ “ไม่ทราบว่าองค์ชายหกมาที่นี่มีธุระอะไร?”
ฉู่เฟิงไอแห้ง ๆ หนึ่งที หยิบหนังสือแต่งงานจากอกส่งให้ “รับพระบัญชาจากเสด็จพ่อ มาส่งหนังสือแต่งงาน”
“หนังสือแต่งงาน?”
ยายแก่กับเย่เฟยหงมองหน้ากัน ต่างเห็นความตกใจในสายตาอีกฝ่าย
แต่งงาน?
แต่งอะไร?
ไม่ใช่ว่าให้อวี้เยี่ยนแต่งกับองค์ชายสามไปแล้วหรอกหรือ?
ฉู่เฟิงยื่นหนังสือไปอีกครั้ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความจริงใจ สายตามองตรง “คุณยาย เรื่องเมื่อคืนเป็นอุบัติเหตุ ข้ากับอวี้เยี่ยนต่างถูกกลั่นแกล้ง แต่เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ก็ต้องมีคำตอบให้ได้ ข้าจึงเข้าไปในวังเป็นพิเศษ ขอเสด็จพ่อให้อวี้เยี่ยนแต่งกับข้า!”
ยายแก้อ้าปาก นึกไม่ออกว่าจะพูดอะไรดี
จริงหรือเท็จ?
องค์ชายหกผู้นี้ กล้ารับผิดชอบขนาดนี้เชียว?
เย่เฟยหงรับหนังสือ คลี่ออกดูกับยายแก่
ในตอนนั้นเอง เฉิ่นอวี้เยี่ยนก็วิ่งหน้าตาตื่นมาถาม “คุณยาย พี่สะใภ้สาม นี่หนังสือแต่งงานจริง ๆ หรือ?”
เย่เฟยหงหันไปมอง พยักหน้าเล็กน้อย “จริง มีหลักฐานชัดเจน!”
เฉิ่นอวี้เยี่ยนมองฉู่เฟิงด้วยความประหลาดใจ “เจ้า เจ้าทำได้ยังไง?”
ฉู่เฟิงยิ้ม ไม่ตอบตรง ๆ แต่พูดว่า “ข้าบอกแล้วว่าจะแต่งกับเจ้า ก็ต้องแต่งแน่นอน สัญญาที่ให้ไว้ก่อนหน้านี้ก็จะทำตาม แต่งกับข้า ไม่ขาดทุนแน่นอน!”
“ข้า...”
เฉิ่นอวี้เยี่ยนพูดไม่ออก สุดท้ายก็ก้มหน้าลงไป ความรู้สึกในใจยุ่งเหยิงสุดขีด