นอกทางเข้า ฝูงชนเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะพากันฮือฮาขึ้นมา
“ระดับฝันร้าย? พวกเขาเลือกระดับฝันร้ายกันเลยเหรอ?”
“เย่ชิงเสวี่ยคนนั้นเป็นราชินีหิมะระดับเอสเอสเอส เลเวล 12 ส่วนผู้ชายอีกคน ข้อมูลถูกปิดบังไว้ ไม่รู้ว่ามีที่มาอย่างไร”
“สองคนลงดันเจี้ยนระดับฝันร้าย? รังฝันร้ายในสุสานกระดูกน่ะ ต่อให้เป็นทีม 5 คน เลเวล 20 ก็ยังต้องระมัดระวัง แล้วนี่พวกเขามีกันแค่สองคน?”
“เมื่อวานไม่ได้มีคนลงดันเจี้ยนระดับฝันร้ายคนเดียวหรอกหรือ? ก็รังนี้เหมือนกัน”
“นั่นมันเรื่องเมื่อวาน แถมยังไม่รู้ด้วยว่าผ่านหรือเปล่า วันนี้สองคนนี้ คนหนึ่งเลเวล 12 ระดับเอสเอสเอส อีกคนมองไม่เห็นข้อมูล แต่เดาว่าคงไม่ได้เลเวลสูงนักหรอก”
“รอดูกันไปเถอะ รังฝันร้ายไม่ใช่ที่ที่จะมาล้อเล่นได้”
ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ ซูมู่กับเย่ชิงเสวี่ยก็เข้ามายืนอยู่ในสุสานกระดูกระดับฝันร้ายแล้ว
ท้องฟ้าสีแดงคล้ำกดทับอยู่เหนือศีรษะ เสากระดูกเรียงรายราวป่า หมอกข้นเหนียวราวกับน้ำข้น ไกลออกไป รอยแยกกำลังค่อย ๆ ฉีกเปิดออก
ซูมู่มองเย่ชิงเสวี่ยแวบหนึ่ง
แม้จะเป็นดันเจี้ยนกลางแจ้ง ทั้งคู่ก็เลือกได้เพียงโหมดประสานงานผลัดกันลงทีละคน สิ่งที่ต่างจากดันเจี้ยนทดสอบคือ ตอนนี้ระดับของพวกเขาสูงกว่า 10 แล้ว การ์ดแกนกลางจึงสามารถเข้าไปช่วยต่อสู้ในดันเจี้ยนของเพื่อนร่วมทีมที่กำลังลงสนามอยู่ได้
พูดอีกอย่างคือ ใครเป็นคนลงดันเจี้ยนรับมือศัตรูอยู่ข้างหน้า การ์ดแกนกลางของอีกคนก็จะเข้าไปในดันเจี้ยนแห่งนั้นในฐานะ “หน่วยสนับสนุนการต่อสู้” เพื่อร่วมรับมือศัตรูได้