จ้าวเจี้ยนกั๋วหันกลับมา
ทุกคนพากันเข้ามารุมหน้าจอ
ชื่อของซูมู่บนตารางจัดอันดับกำลังขยับขึ้นเรื่อย ๆ
อันดับ 178, 165, 150, 132, 109...
ทุกครั้งที่รีเฟรช อันดับก็จะขยับขึ้นไปอีกช่วงหนึ่ง
ตัวเลขในช่องค่าพลังต่อสู้เองก็เพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่เห็นได้ชัด
1,172, 1,320, 1,510, 1,695, 1,874...
“เขายังสร้างอยู่เหรอ?” อาจารย์สวมแว่นถามอย่างประหลาดใจ “อย่าเพิ่งรีบร้อน ดูต่อไปก่อน”
อันดับของซูมู่ยังคงเพิ่มขึ้น
จากอันดับร้อยกว่า ไต่ขึ้นไปถึงอันดับ 90 แล้วก็อันดับ 70, 50, 40...
เสียงพูดคุยในห้องทำงานค่อย ๆ เงียบลง ทุกคนจ้องหน้าจอ สายตาเคลื่อนไปตามชื่อที่ขยับขึ้นทุกครั้ง
เมื่อชื่อของซูมู่พุ่งเข้าสู่ 30 อันดับแรก จ้าวเจี้ยนกั๋วก็อดเอ่ยปากไม่ได้ “สลับภาพไปที่ดันเจี้ยนของซูมู่”
หน้าจอเปลี่ยนภาพตามคำสั่ง
ในภาพ ซูมู่กำลังขยายพื้นที่ภูเขาทีละน้อยอยู่ตรงชายขอบสันเขาสิงถัว
พลังวิญญาณถูกอัดออกไปอย่างไม่เสียดาย ดินสีน้ำตาลเทาขยายออกไปไม่หยุด
“นี่เขากำลัง...ขยายอาณาเขตอีกแล้วเหรอ?” อาจารย์หญิงเบิกตากว้าง “พลังวิญญาณเหลืออยู่เท่าไรกันแน่?”
“ดูจากที่เขาใช้ไปก่อนหน้านี้ น่าจะยังเหลืออีกไม่น้อย ขีดจำกัดพลังวิญญาณของเขาคือ 210 แต้ม แถมตอนแรกก็ใช้ไปแค่ห้าสิบกว่าแต้มเอง”
อาจารย์สวมแว่นคำนวณอย่างรวดเร็ว “แต่ก็ยังไม่ถูกนะ ขยายพื้นที่ 1 ตารางกิโลเมตรต้องใช้พลังวิญญาณ 10 แต้ม ตอนนี้พื้นที่ของเขาเกือบ 8 ตารางกิโลเมตรแล้ว แค่ส่วนนี้ก็ต้องใช้ไปเจ็ดสิบถึงแปดสิบแต้ม”