ซูมู่ชะงักงัน
เขากวาดตาอ่านข้อความแจ้งเตือนอย่างละเอียดรอบหนึ่ง แล้วอ่านซ้ำอีกรอบ
ค่าความชำนาญ?
เขาลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท
เขารีบนึกทบทวนเนื้อหาเกี่ยวกับวิชาวิญญาณในตำราเรียน
หลังเรียนรู้จากตำราวิชาวิญญาณแล้ว บนหน้าต่างทักษะจะมีแถบค่าความชำนาญที่ซ่อนอยู่จริง ๆ แต่ตำราเรียนกล่าวถึงเรื่องนี้น้อยมาก มีเพียงข้อความว่า “วิชาวิญญาณจะค่อย ๆ พัฒนาขึ้นจากการใช้งานซ้ำ ๆ”
ผู้เชี่ยวชาญดันเจี้ยนส่วนใหญ่ ต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิตก็อาจยังฝึกวิชาวิญญาณสักวิชาให้ถึงระดับ 2 ไม่ได้ เพราะการใช้วิชาวิญญาณต้องอาศัยแต้มพลังปราณ ซึ่งสะสมได้ช้ามาก
การต่อสู้กลางแจ้งแต่ละครั้งได้แต้มพลังปราณมาสักไม่กี่แต้มก็นับว่าไม่เลวแล้ว ส่วนการสะสมให้ครบ 1,000 แต้มมักต้องใช้เวลาหลายวันหรือถึงหนึ่งสัปดาห์
หากต้องการฝึกวิชาวิญญาณจากระดับ 1 ให้ถึงระดับ 2 จำเป็นต้องปล่อยวิชาออกไปนับครั้งไม่ถ้วน และจะเลื่อนระดับได้หรือไม่นั้นยังขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ประการแรกคือวิชานั้นเหมาะสมกับผู้ใช้หรือไม่ ประการที่สองคือระดับขั้นของวิชานั้น ถึงอย่างนั้น หากต้องการเพิ่มค่าความชำนาญตามปกติให้เลื่อนขึ้นหนึ่งระดับ ก็ต้องใช้เวลานับเป็นเดือน อย่างน้อยก็สิบกว่าวัน
แต่ซูมู่ไม่เหมือนคนอื่น
ตั้งแต่เขาออกจากเมืองจนถึงตอนนี้ ภายในเวลาเพียงวันเดียว เขาใช้กาลเวลาคมดั่งดาบไปแล้ว 40 ครั้ง
40 ครั้ง เท่ากับแต้มพลังปราณ 40,000 แต้ม ตัวเลขนี้เป็นจำนวนมหาศาลสำหรับคนอื่น แต่สำหรับเขา มันเป็นเพียงผลงานของวันนี้วันเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น ผลจากการเพิ่มค่าความชำนาญยังใช้งานได้จริงกว่าที่เขาคิดไว้
การเร่งเวลาของหน่วยที่ไม่มีชีวิตเปลี่ยนจาก 1 ปีเป็น 2 ปี
นั่นหมายความว่าความเร็วในการเร่งการเติบโตของศิลาสืบทอดปู่เทียนเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า จากเดิมที่ต้องใช้ 3,000 ถึง 4,000 ครั้งกว่าศิลาสืบทอดปู่เทียนจะมี “อายุ” ถึงเกณฑ์ที่ซุนหงอคงจะถือกำเนิด ตอนนี้เหลือเพียง 1,500 ถึง 2,000 ครั้ง หากเพิ่มถึงระดับ 3 หรือ 4 จำนวนครั้งก็จะลดลงไปอีก