หลังจัดการระลอกที่สิบได้แล้ว ระลอกที่สิบเอ็ด สิบสอง สิบสาม และสิบสี่ก็ทะลักเข้ามาติดต่อกัน
ราชินีหิมะของเย่ชิงเสวี่ยเริ่มรับมือได้ลำบากขึ้นเรื่อย ๆ ระยะเวลาควบคุมศัตรูสั้นลงทุกที กำแพงน้ำแข็งถูกบอสพุ่งชนครั้งเดียวก็แตกกระจาย
แต่เสี่ยวจวนเฟิงกับไป๋กู่จิงยังคงสร้างความเสียหายได้อย่างต่อเนื่อง ตัวหนึ่งเก็บกวาดศัตรูในระยะประชิด อีกตัวโจมตีหมู่จากระยะไกล ประสานงานกันได้อย่างไร้ที่ติ
ระลอกที่สิบห้า
ค่าสถานะของบอสสูงขึ้นอีกแล้ว
เย่ชิงเสวี่ยใช้วิชาตรวจสอบ พอเห็นตัวเลขชุดนั้นก็มั่นใจในใจแล้วว่า... ต่อให้ใช้ธีมโลกหิมะเสริมพลังเต็มกำลัง เธอก็ไม่มีทางเอาชนะบอสตัวนี้ได้ ช่องว่างนั้นใหญ่เกินไป
แต่เสี่ยวจวนเฟิงกับไป๋กู่จิงของซูมู่เห็นได้ชัดว่าสามารถเอาชนะมันได้
ค่าสถานะของพวกมันสูงพอจะบดขยี้บอสตัวนี้ อีกทั้งยังประสานงานกันได้เข้าขามากขึ้นเรื่อย ๆ เสี่ยวจวนเฟิงตรึงบอสไว้ ไป๋กู่จิงจัดการพวกมอนสเตอร์ตัวเล็ก จากนั้นทั้งสองก็ร่วมมือกันรุมสังหารบอส ทุกขั้นตอนลื่นไหลราวสายน้ำ
ซูมู่พูดขึ้นอีกครั้งว่า “ถ้าไม่มีราชินีหิมะของคุณ ผมคงเอาชนะที่นี่ไม่ได้”
เย่ชิงเสวี่ยเหลือบมองเขา ในใจรู้สึกสงสัย
แต่เมื่อมองไปยังราชินีหิมะ กำแพงน้ำแข็งก็ยังคงป้องกันปีกด้านข้างอยู่จริง ๆ แท่งน้ำแข็งก็ยังคงทำให้บอสเคลื่อนไหวช้าลงจริง ๆ
แม้ผลจะไม่ดีเท่าระลอกก่อน ๆ แต่ก็มีประโยชน์อยู่จริง
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เห็นด้วยว่าเป็นเช่นนั้น
ระลอกที่ยี่สิบ
บอสตัวสุดท้ายก้าวออกมาจากรอยแยก