“เดี๋ยวก่อน” ซูมู่นึกถึงปัญหาข้อหนึ่งขึ้นมาได้ในทันใด
ก่อนหน้านี้บนฮวากั่วซาน เขาตั้งชื่อให้ภูเขาและก้อนหิน แต่การ์ดแกนกลางระดับ F ก็เพิ่งเลื่อนขึ้นมาเป็นระดับ D เท่านั้น
การ์ดปีศาจน้อยใบนี้ก็เหมือนกัน ทว่ากลับกระโดดจากระดับ E ขึ้นไปถึงระดับ A ระยะห่างช่างมากเกินไปแล้ว
เขาครุ่นคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า...
ในที่สุดก็เริ่มเข้าใจ
ในเรื่องต้นฉบับ เสี่ยวจวนเฟิงเป็นเพียงตัวละครที่กล่าวถึงผ่าน ๆ เท่านั้น
การมีอยู่ของเขาแทบจะอาศัยแนวคิดสองอย่างอย่าง “สันเขาสิงถัว” และ “ลาดตระเวนภูเขา” ค้ำจุนไว้ทั้งหมด
ขอเพียงสองแนวคิดนี้ครบถ้วน “ความสมบูรณ์” ของเขาก็สูงอย่างน่าตกใจ
แต่ซุนหงอคงไม่เหมือนกัน
มหาเทพเสมอฟ้า พระพุทธะแห่งการต่อสู้ ตัวเอกอันดับหนึ่งแห่งเรื่องไซอิ๋ว
เส้นทางการเติบโตของเขาครอบคลุมเรื่องราวทั้งหมด ทั้งยังเกี่ยวพันกับตัวละคร สถานที่ และเหตุการณ์นับไม่ถ้วน
คิดจะเติมเต็มแนวคิดของเขาด้วยชื่อเพียงหนึ่งหรือสองชื่อ ย่อมเป็นไปไม่ได้
ศิลาสืบทอดปู่เทียนก้อนหนึ่งเพิ่มพลังได้ถึงขนาดนี้ ก็แข็งแกร่งกว่าการ์ดตัวประกอบอย่างเสี่ยวจวนเฟิงหลายเท่าแล้ว
พูดอีกอย่างก็คือ ยิ่งตัวละครสำคัญมากเท่าไร ก็ยิ่งต้องใช้ “แนวคิด” มากขึ้นเพื่อเติมเต็มตัวตนของเขา
“เพราะงั้นช่วงแรกก็ต้องใช้ปีศาจน้อยพวกนี้บุกเบิกทาง” มุมปากของซูมู่ค่อย ๆ ยกขึ้น
ในโลกไซอิ๋ว ตัวประกอบที่ “มีชื่อมีแซ่” อย่างเสี่ยวจวนเฟิงมีอยู่มากมาย
ในเรื่องต้นฉบับ พวกเขาเป็นได้แค่ฉากหลัง แต่เมื่อมาอยู่ในระบบดันเจี้ยนแห่งนี้ แต่ละตัวกลับเป็นกำลังรบชั้นดีที่มีแนวคิดติดตัวและเติมเต็มได้ง่าย
ซูมู่รวบรวมสมาธิ แล้วหันกลับมาพิจารณาค่าสถานะของเสี่ยวจวนเฟิงอีกครั้ง