เกือบ 4 ทุ่มครึ่ง เย่ชิงเสวี่ยตื่นจากการนั่งสมาธิ
เมื่อลืมตาขึ้น ซูมู่ก็พิงก้อนหินมองเธออยู่แล้ว สายตาของเขาสงบนิ่ง ราวกับตื่นมานานแล้วและกำลังรออยู่
สีหน้าของเย่ชิงเสวี่ยดูไม่ค่อยดีนัก เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วพูดเสียงเบา “ใช้เวลา 5 ชั่วโมง ฟื้นพลังวิญญาณได้แค่ 60 แต้ม”
ซูมู่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
60 แต้ม
ตามมาตรฐานในตำรา ผู้เชี่ยวชาญดันเจี้ยนที่เพิ่งตื่นพลังเป็นวันที่ 3 หากนั่งสมาธิ 5 ชั่วโมงแล้วฟื้นพลังได้ 30 แต้ม ก็ถือว่าโดดเด่นแล้ว
เย่ชิงเสวี่ยฟื้นพลังได้ถึง 60 แต้ม นับเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะอย่างแท้จริง
ขีดจำกัดพลังวิญญาณของเธอสูงอยู่แล้ว ยิ่งมีการ์ดแกนกลางระดับเอสเอสเอสคอยหล่อเลี้ยงมิติวิญญาณ ประสิทธิภาพในการนั่งสมาธิจึงเหนือกว่าคนทั่วไปมาก
ถึงขั้นเรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะเหนือชั้น
แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อเทียบกับกลไกสุดเหลือเชื่อของเขาที่ฟื้นพลังเต็มภายในหนึ่งนาที ก็ยังห่างกันมาก
ซูมู่เปรียบเทียบอยู่ในใจเงียบ ๆ แต่สีหน้าไม่ได้แสดงความภาคภูมิใจออกมา
เขารู้ดีว่านั่นเป็นกรณีพิเศษของตัวเอง ไม่เกี่ยวกับพรสวรรค์ แต่เป็นกลไกของระบบล้วน ๆ
ส่วนเย่ชิงเสวี่ยอาศัยพรสวรรค์และการฝึกฝนอย่างหนักจริง ๆ
แต่เรื่องนี้ก็ทำให้เขาตระหนักชัดขึ้นว่า ช่องว่างระหว่างตัวเขากับคนอื่นจะยิ่งถ่างกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ตามเวลา
แม้เย่ชิงเสวี่ยจะเป็นอัจฉริยะ นั่งสมาธิ 5 ชั่วโมงฟื้นพลังได้ 60 แต้ม แต่เขานั่งสมาธิเพียง 1 นาทีก็ฟื้นพลังได้ 210 แต้ม