ซูมู่มองการ์ดทั้งห้าใบแล้วนิ่งเงียบไป
ในตำราเรียนแทบไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับรังระดับนรก มีเพียงบอกไว้ว่า ความยากระดับนรกสูงกว่าระดับฝันร้ายมาก และของดรอปก็มีคุณภาพสูงกว่า แถมยังได้ของมากกว่าอีกด้วย แต่เขาไม่คิดเลยว่าจะได้ของดีขนาดนี้
การ์ดระดับซีห้าใบ แถมทุกใบยังมีป้ายกำกับว่า “อาชีพ” การ์ดทั่วไปไม่มีหมวดอาชีพแบบนี้หรอก แค่ขายการ์ดทั้งห้าใบนี้ก็มีมูลค่าเกินหนึ่งล้านแล้ว
ซูมู่เก็บการ์ดทั้งห้าใบ ก่อนจะหันไปหาเย่ชิงเสวี่ย
เขาแบ่งการ์ดให้เธอสามใบ...ขุนพลกระดูกมงกุฎเหล็ก ผู้ประกอบพิธีโครงกระดูกพิษ และองครักษ์กระดูกทอง
เย่ชิงเสวี่ยส่ายหน้า “ฉันไม่เอา”
น้ำเสียงของเธอแผ่วเบา “ฉันใช้ม้วนคัมภีร์นั่นไปเพราะวู่วามแท้ ๆ แถมยังทำให้นายต้องรับแรงกดดัน ถ้าบอสทำลายการ์ดของนายขึ้นมา การ์ดที่นายอุตส่าห์สะสมมาคงต้องสิ้นเปลืองค่าดวงวิญญาณไปไม่น้อย”
ซูมู่มองเธอ “การ์ดแกนกลางของเธอก็ยังอยู่ในสนามรบนี่ ถ้ามันถูกทำลาย ผลกระทบกับเธอคงหนักกว่าไม่ใช่เหรอ บางทีมันอาจทำลายดันเจี้ยนของเธอด้วยซ้ำ”
เย่ชิงเสวี่ยเม้มริมฝีปาก “ฉันมีของที่ใช้คุ้มครองการ์ดแกนกลางแบบบังคับอยู่แล้ว”
ซูมู่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นการ์ดไปข้างหน้าอีกนิด
“ถ้าไม่มีม้วนคัมภีร์ของเธอ พวกเราก็คงฆ่ามอนสเตอร์ทั้งห้าตัวนี้ไม่ได้ ผลประโยชน์แบ่งกันคนละครึ่ง ถ้าเธอไม่เอา งั้นการร่วมทีมของเราครั้งนี้ก็จบลงแค่นี้”