ซูมู่มองภาพหน้าจอคำสั่งซื้อที่เย่ชิงเสวี่ยส่งมา แล้วนิ่งอึ้งไปหลายวินาที
รหัสรับของ สัตว์ราชสีห์ทองคำระดับเอ และหนังสือวิชาวิญญาณสุ่มอีกหนึ่งเล่ม
เขาสูดหายใจลึก ก่อนกดรีเฟรชหน้าเว็บอีกครั้ง ในบัญชีมีรายการรอรับของเพิ่มขึ้นมาจริง ๆ ทั้งชื่อการ์ด หมายเลข และแหล่งที่มาของสิทธิ์ ล้วนแสดงไว้อย่างชัดเจน
ได้มาอยู่ในมือจริง ๆ แล้ว
ซูมู่เอนหลังพิงหัวเตียง นิ้วค้างอยู่เหนือหน้าจอครู่หนึ่ง ในใจยากจะบอกว่าเป็นความรู้สึกแบบไหน เดิมทีเขาแค่อยากให้เย่ชิงเสวี่ยช่วยหาการ์ดระดับบีที่ใช้แทนกันได้สักสองสามใบ แต่เธอกลับจัดการหาการ์ดระดับเอมาให้เขาโดยตรง แม้จะต้องติดหนี้เงินอยู่ แต่นี่ก็เกินกว่าจะเรียกว่าแค่ “ช่วยเหลือ” ได้แล้ว
คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจไม่รับของที่บ้าน
กฎของแพลตฟอร์มระบุชัดเจนว่า การจัดส่งถึงบ้านเร็วที่สุดก็ต้องเป็นบ่ายวันพรุ่งนี้แล้ว อีกไม่นานก็จะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย เขารอไม่ไหว
เขาจึงกดตัวเลือกการรับของ เปลี่ยนจุดรับเป็นศูนย์บริการผู้มีอาชีพที่อยู่ใกล้บ้านที่สุด ที่นั่นมีตู้รับของอัตโนมัติ เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง แค่แวะไปก็รับของได้เลย
จัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว เขาก็กลับไปยังหน้าสนทนาและพิมพ์ว่า “ขอบใจนะ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าควรพูดอะไรดี”
เย่ชิงเสวี่ยตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว “ไม่ต้องขอบคุณหรอก จุดเริ่มต้นของเราก็ไม่เหมือนกันอยู่แล้ว ฉันปลุกพลังได้ระดับเอสเอสเอส ส่วนนายมีแค่หินระดับเอฟก้อนเดียว ฉันไม่อยากชนะนายในสภาพที่ถูกทรัพยากรฉุดรั้ง ถ้าฉันจะชนะ ก็ต้องชนะนายที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด”