"แน่นอน!"
"แต่ข้ายังคงยืนยันคำเดิม"
"ตอนนี้หงเยว่กับจิ่วโจวปะทะกันตามชายแดนหนักขึ้นเรื่อยๆ"
"หากตระกูลเซียวไม่รีบตัดสินใจ เกรงว่าอาจต้องชดใช้ด้วยราคาที่เกินจะรับไหว"
หูเหยียนพูดเรียบๆ
ตัดบทพูดจาเอือยเฟื้อยไปเลย มาพักที่ตระกูลเซียวก็เพื่อรอให้เจ้ามาเจรจานี่แหละ
ในเมื่อมาแล้วก็เข้าเรื่องกันตรงๆ เลย
เรื่องของตระกูลเซียวสะสางเสร็จ ยังต้องไปตระกูลอื่นต่อ
"คุณชายหูพูดเร็วทันใจดีจริง"
เซียวเสียนเกือบสำลักคำพูดของคนหนุ่มตรงหน้า ปัดปอยผมเงินตรงขมับแล้วเอ่ยว่า "ตระกูลเซียวของเราเป็นแค่ตระกูลเล็กในนครคุนหลุน เมื่ออยู่ระหว่างแคว้นหงเยว่กับราชอาณาจักรจิ่วโจวก็เป็นเหมือนมดตัวจิ๋ว จะมีสิทธิ์เลือกอะไรเล่า"
"ผู้อาวุโสเซียวเกรงใจเกินไป ฝ่ายเราหงเยว่เพียงแต่เสาะหาผู้มีพรสวรรค์ดั่งกระหาย ไม่ได้มีเจตนาบีบคั้นตระกูลเซียว"
หูเหยียนเข้าใจความหมายแฝงของหญิงชราในทันที
จะเล่นสองหน้า
วางเดิมพันทั้งสองฝั่ง หวังตักตวงผลประโยชน์จากทั้งคู่ แค่นั้นเอง
ไม่ใช่แค่ตระกูลเซียว เกรงว่าทุกตระกูลฝึกดาวในนครคุนหลุนล้วนคิดแบบนี้
ด้านหนึ่งก็ส่งลูกหลานออกไปช่วยราชอาณาจักรจิ่วโจว
อีกด้านก็แอบติดต่อแคว้นหงเยว่ ส่งลูกหลานชายขอบไปช่วยแคว้นหงเยว่
ต่อให้ฝ่ายไหนชนะ ตระกูลเซียวก็ไม่มีทางพ่าย
ผลลัพธ์นี้... เขายอมรับได้
อย่างไรเสียก็เป็นการลดกำลังรบของราชอาณาจักรจิ่วโจว เพิ่มโอกาสชนะให้แคว้นหงเยว่สักเล็กน้อย
นครคุนหลุนตั้งอยู่ชายแดนระหว่างสองประเทศ
ความผูกพันของตระกูลฝึกดาวที่มีต่อราชอาณาจักรจิ่วโจวนั้นไม่มากนัก ยังพอมีทางให้งัดข้อได้
"คุณชายหูลดตัวลงมาให้เกียรติเช่นนี้ ตระกูลเซียวเราทั้งรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งและอกสั่นขวัญแขวน ขอเชิญคุณชายชี้แนะแนวทางสว่างให้ตระกูลเซียวด้วย"