ภารกิจนี้ ประธานซุนอวี้ฮุ่ยส่งมอบให้กับเขาด้วยตัวเอง
ซุนอวี้ฮุ่ยมีตระกูลหยางหนุนหลัง คนที่นางระบุให้ปิดปากด้วยตัวเอง ย่อมต้องพัวพันกับความลับที่เปิดเผยไม่ได้
แต่เมื่อดูจากภารกิจแล้ว เป้าหมายกลับไม่มีจุดยากเลย
เฉินอี้ อายุสิบเก้า นักศึกษาธรรมดาของมหาวิทยาลัยคุนหลุน ไม่มีประวัติฝึกยุทธ์ลมปราณ ไม่มีภูมิหลังทางอิทธิพล
พ่อแม่ก็เป็นแค่คนธรรมดา ส่วนเฉินอวี้ซี น้องสาวที่หายตัวไป เอกสารภารกิจไม่ได้ระบุสถานการณ์ไว้
ซุนอวี้ฮุ่ยกำชับไว้เพียงเรื่องเดียว ตระกูลเฉินสืบพบเรื่องที่ไม่ควรสืบ จึงต้องเก็บเบาะแสกลับคืน และจัดการคนทิ้ง
ถานซิงหงมอบภารกิจให้หมู่ยี่ โดยไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เลย
หน่วยหมาป่าทีมสิบแปดจัดการกับคนธรรมดาสามคน จะว่าไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็ไม่ควรเกิดข้อผิดพลาดใดๆ
แต่ตอนนี้ ห้าคนหายไร้ข่าวไปพร้อมกัน
ไม่ถึงสิบนาที ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิด
เลขาสาวเดินเข้ามาอีกครั้ง มือถือข้อมูลที่เพิ่งพิมพ์ออกมา ใบหน้าซีดเซียวเล็กน้อย
“หัวหน้าค่ะ สืบได้แล้ว”
ถานซิงหงหมุนตัวกลับ
“ว่า”
เลขาสาวเดินมาที่โต๊ะทำงาน วางภาพถ่ายสถานที่เกิดเหตุหลายแผ่นเรียงออกมา
“หมู่ยี่กับพวก... ตายหมดแล้ว”
เธอชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วพูดต่อ
“ภาพเหล่านี้หลุดออกมาระหว่างที่สำนักตรวจการและกรมปราบยุทธจัดการสถานที่เกิดเหตุ”
สายตาของถานซิงหงตกไปที่ภาพ
เลขาสาวเปิดเอกสารชิ้นแรก
“ในตรอกเก่าแห่งหนึ่งของเขตเหอยวิ๋น พบศพสองศพ ยืนยันตัวตนผู้ตายแล้ว จ้าวต้าเฉิง ลู่เทา”