ภายในโลงศพดำยังคงมีเสียงระเบิดของเพลงดาราดังกึกก้องไม่หยุด
แต่ด้วยฝีมืออันต่ำต้อยของพวกเขา อย่าว่าแต่จะทำลายโลงศพดำเลย แม้แต่จะขีดรอยบนโลงสักรอยก็ยังยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์!
เฉินอี้ไม่อยากเสียเวลา จึงใช้วิญญาณล็อกเป้าหมายคนทั้งห้าที่อยู่ภายในโลงศพดำทันที
จากนั้น
ภายใต้การควบคุมของเขา หอกวิญญาณที่พร้อมพุ่งออกมาอยู่แล้วก็ทะยานออกไปอย่างฉับพลัน แหวกอากาศกลางห้วงฟ้า ส่งเสียงกรีดผ่านอากาศดังก้องไปทั่ว
ทุกแห่งที่หอกวิญญาณพุ่งผ่าน มิติก็ถูกพลังอันแข็งแกร่งสั่นสะเทือนจนเกิดระลอกคลื่นขึ้นเป็นชั้นๆ!
“ปัง ปัง ปัง!”
หอกวิญญาณพุ่งออกไปราวกับลูกศรที่หลุดจากสายธนู เพียงชั่วพริบตาก็แทงโลงศพดำทั้งใบจนพรุนเป็นเม่น
คนทั้งห้าภายในโลงราวกับลูกแกะรอถูกเชือด ไม่มีแม้แต่ความสามารถจะต่อต้าน ร่างกายถูกหอกวิญญาณแทงทะลุ
เสียงร้องโหยหวนดังก้องอยู่ในโลงศพดำไม่หยุด ร่างของพวกเขาค่อยๆ สลายหายไป
เฉินอี้ไม่ได้หันไปมองภาพอันน่าสลดของคนตระกูลหวังทั้งห้าที่สิ้นใจอย่างอนาถ
หลังจากยิงหอกวิญญาณออกไป เขาก็หันกลับมาและเห็นจ้าวเซวียนจิ้งที่สีหน้าดีขึ้นเล็กน้อย
หวังเฮ่อยืนอยู่ข้างๆ คอยหยิบยาเม็ดวิเศษนานาชนิดที่แผ่กลิ่นอายลมปราณโลหิตออกมาจากตัว ป้อนใส่ปากจ้าวเซวียนจิ้งไม่หยุด
“ยังดี ยังดี ตอนปล้นสำนักจินเสวียนคราวนั้น โชคดีที่เก็บยาแก้บาดเจ็บติดตัวไว้บ้าง ในที่สุดก็ได้ใช้ประโยชน์แล้ว”
หวังเฮ่อพูดพลางหัวเราะ
สีหน้าที่จ้าวเซวียนจิ้งมองเฉินอี้ซับซ้อนอย่างยิ่ง ทั้งซาบซึ้ง ประหลาดใจ และยินดีอยู่หลายส่วน