การรับรู้ทางจิตของเฉินอี้ตกลงบนตัวหูเหยียน
เขารู้สึกเพียงว่าภายในร่างกายของอีกฝ่าย ราวกับซ่อนท้องนภาคืนดาวอันไพศาลไว้
ภายใต้ความสงบนิ่ง กลับมีประกายดวงดาวละเอียดเลื่อนไหลไม่หยุด
โดยเฉพาะเมื่อหูเหยียนเงยหน้าขึ้น
ในห้วงลึกของรูม่านตา ดูเหมือนมีแสงดาวที่แทบมองไม่เห็นวาบผ่าน
ผู้ฝึกดาว
อย่างน้อยก็เป็นผู้ฝึกดาวขั้นที่ห้า
ในใจเฉินอี้เตือนภัย แต่ไม่ได้แสดงออกมา
“ท่านพี่หู”
หูเหยียนเดินเข้ามาใกล้แล้ว ยิ้มพลางตบมือ
“รอนานแล้วหรือเปล่า”
“เพิ่งมาถึง”
“เช่นนั้นก็ดี”
หูเหยียนผงกศีรษะไปทางด้านในห้าง
“จองที่ไว้เรียบร้อยแล้ว อาหารก็น่าจะขึ้นโต๊ะเกือบครบแล้ว”
“ไปกันเถอะ”
เฉินอี้พยักหน้า แล้วเดินตามเขาเข้าไปด้านในห้าง
......
หูเหยียนจองร้านอาหารสูตรเฉพาะครอบครัวไว้
ตำแหน่งที่ตั้งค่อนข้างลับ
อยู่ชั้นบนสุดด้านในสุดของห้าง ด้านนอกไม่มีป้ายที่ดูอลังการ เมื่อเข้าไปด้านในเป็นทางเดินไม้ที่เงียบสงบ สองข้างทางตั้งฉากกั้นและไม้กระถาง
ระหว่างห้องส่วนตัวเก็บเสียงได้ดีมาก
เสียงจากภายนอกแทบเล็ดลอดเข้ามาไม่ได้
ตอนทั้งคู่เข้าห้อง บนโต๊ะมีอาหารวางอยู่ไม่น้อยแล้ว
สเต๊กเนื้อ โคลด์คัทเนื้อ เนื้อตุ๋น ไก่ย่าง อาหารทะเล อีกทั้งซุปสมุนไพรตุ๋นร้อนควันฉุยอีกสองหม้อใหญ่
อาหารแต่ละจานปริมาณไม่น้อย
เฉินอี้กวาดตามอง
หูเหยียนหัวเราะ “ผมไม่ค่อยรู้ว่าคุณชอบกินอะไร ก็เลยสั่งส่ง ๆ ไปบ้าง”
“ได้ยินว่าผู้ฝึกยุทธ์ลมปราณใช้พลังงานสูง อีกทั้งกินจุกว่าคนปกติ”