หวังเฉียง ลูกทีมอีกคนก็เอ่ยปากตาม
ปกติเขาไม่ค่อยพูด คราวนี้ก็อดไม่ไหว
“หัวหน้า เลือดของพี่น้องจะให้เสียเปล่าไม่ได้”
“ไอ้เฉินอี้ ถึงจะมีสำนักหุนเทียนหนุนหลัง มันก็คือฆาตกร ทีมขั้นห้าอย่างเราเคยโดนรังแกแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”
“เบื้องบนไม่จับ เราก็จับเอง ต้องล้างแค้นให้เจ้าวเล่ย!”
ถังปินยังไม่ส่งเสียง
กรมปราบยุทธมีกฎของกรมปราบยุทธ ผลของการขัดคำสั่ง เบาก็ถูกถอดเครื่องแบบ หนักก็โดนเก็บจากพวกเดียวกัน
เส้นทางและชีวิตของน้องอีกสามคนที่เหลือ ล้วนกดอยู่บนบ่าของถังปิน
ถังปินหลับตา อยากสงบใจสักพัก แต่กลับอดนึกถึงเจ้าวเล่ยไม่ได้
ไอ้หมอนั่น เห็นลูกสาวสนิทกับตน ก็ชอบพูดเล่น อยากให้ลูกสาวยอมรับตนเป็นพ่อบุญธรรม
ตอนนี้คนตายแล้ว
เขาจะไปสู้หน้าสาวน้อยคนนั้นยังไง
อธิบายให้ฟัง ว่ามันเป็นความผิดผมเอง ที่ปกป้องลูกทีมไม่ได้?
ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว
หนี้เลือด ต้องใช้ด้วยชีวิต!
ผ่านไปไม่กี่วินาที
พอลืมตาอีกครั้ง ในแววตาของถังปินก็เหลือแต่จิตสังหาร
ช่างหัวกฎเกณฑ์นั่น
เครื่องมือสื่อสารบนโต๊ะถูกเขาคว้ามา นิ้วรูดเร็วๆ บนหน้าจอ ค้นหาเบอร์ลับของฝ่ายข่าวกรมปราบยุทธที่ซ่อนไว้ลึกมาก
กดโทรออก
ปลายสายมีเสียงกดคีย์บอร์ดดังลอดมา
“ไอ้เฒ่า เช็คตัวบุคคลให้ฉันที”
น้ำเสียงของถังปินเย็นยะเยือกจนน่ากลัว
“สายลับและสิทธิ์เนตรสวรรค์ทั้งหมดที่ฝ่ายข่าวพอใช้งานได้ ระดมมาทั้งหมด ขุดหาตำแหน่งของเฉินอี้มาให้ฉัน”
เสียงคีย์บอร์ดหยุด
“หัวหน้าถัง ข้างบนเพิ่งออกคำสั่งห้าม ห้ามสืบสวนเฉินอี้อีกโดยเด็ดขาด”