เมืองเทียนซิง กองบัญชาการใหญ่กรมปราบยุทธ
ไป๋เลิ่งเยี่ยนนั่งอยู่บนเก้าอี้ สีหน้าเคร่งขรึมขณะรับโทรศัพท์จากแนวหน้า
“ได้ อธิบดีใหญ่วางใจได้ ฉันกับหลี่เซียงเฉิงจะทำภารกิจให้สำเร็จอย่างแน่นอน”
พูดจบ สายก็ถูกวางลง
บนใบหน้างดงามอ่อนหวานของนางปรากฏแววกังวล คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
ขณะนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็พลันมีเสียงเคาะดังขึ้น
“เข้ามา”
สิ้นเสียง ชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาสุภาพอ่อนโยนก็เดินเข้ามา บนใบหน้าประดับรอยยิ้มอบอุ่น พอเห็นไป๋เลิ่งเยี่ยนก็ทักทายอย่างกระตือรือร้นทันที
“เลิ่งเยี่ยน ได้ยินว่าอธิบดีใหญ่ส่งคำสั่งมาจากแนวหน้า มีเรื่องอะไรหรือ”
เขาคือหลี่เซียงเฉิง หนึ่งในรองอธิบดีของกองบัญชาการใหญ่กรมปราบยุทธ อีกทั้งยังเป็นผู้ฝึกดาวขั้นแปดช่วงปลายระดับยอดฝีมือของตระกูลหลี่ และเป็นอาของหลี่หลานเยว่
เขาประจำการในแคว้นเทียนซิงร่วมกับไป๋เลิ่งเยี่ยน ทั้งยังรับผิดชอบกิจการด้านส่งกำลังบำรุงและงานอื่น ๆ ควบคู่กันไป
ไป๋เลิ่งเยี่ยนปรายตามองเขา กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “รองอธิบดีหลี่ เวลาทำงานกรุณาเรียกตามตำแหน่ง”
หลี่เซียงเฉิงยิ้มเก้อ ๆ ก่อนเอ่ยว่า
“ได้ รองอธิบดีไป๋ งั้นตอนนี้บอกฉันได้หรือยังว่าอธิบดีใหญ่สั่งอะไรมา”
ไป๋เลิ่งเยี่ยนพยักหน้า กล่าวตอบว่า
“อธิบดีใหญ่สั่งให้เราจับคนคนหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นหรือตายก็ได้ และภารกิจนี้มีลำดับความสำคัญสูงมาก”
หลี่เซียงเฉิงชะงัก รีบถามว่า “ใคร?”
“คนคนนี้คุณน่าจะคุ้นเคยดี เฉินอี้” ไป๋เลิ่งเยี่ยนพูดพลางชี้ไปยังแฟ้มเอกสารบนหน้าจอตรงหน้า