ในสายตาของหูเหยียนและหูซินเอ๋อร์ การที่พลังของตนจะพัฒนาเพิ่มขึ้นได้อีกหลังจากตื่นพลังผู้หลอมดาราเป็นเรื่องที่เกินความจริงอย่างสิ้นเชิง
ถึงแม้จะมี ก็เป็นเพียงส่วนน้อยที่หายากยิ่ง นับด้วยนิ้วมือข้างเดียวก็พอ
ส่วนคนที่ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วอย่างเฉินอี้ คงได้เห็นแค่ในความฝันเท่านั้น
เฉินอี้เหลือบมองหูซินเอ๋อร์ที่เต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร
หูซินเอ๋อร์กำลังจะถามต่อ หูเหยียนที่อยู่ข้างๆ ก็รีบส่งสัญญาณห้ามเธอ
หูซินเอ๋อร์เพิ่งจะรู้ตัวในตอนนั้น หน้าแดงด้วยความอาย รีบกระแอมสองครั้งกลบเกลื่อน
“ขอโทษด้วย น้องสาวของข้าไม่รู้เรื่อง เฉินสยงอย่าถือสาเลย”
ในหมู่ผู้ฝึกตน การถามถึงเรื่องลี้ลับในการฝึกฝนเช่นนี้ เป็นสิ่งที่ไม่สุภาพอย่างยิ่ง และเป็นการละเมิดอย่างใหญ่หลวง
เฉินอี้ไม่ได้หักหน้ากับพวกเขา แสดงว่าเขาให้เกียรติสองพี่น้องหูมากพอแล้ว
“เฉินอี้ ข้าขอถามเรื่องยุทธ์ลมปราณสักหน่อยได้หรือไม่”
หูซินเอ๋อร์สนใจยุทธ์ลมปราณอย่างมากมาโดยตลอด ครั้งนี้ที่มาอยู่ที่สำนักหุนเทียนก็เพื่อมาเยี่ยมชมหอเก็บคัมภีร์
“เจ้าเป็นผู้หลอมดาราหรือ”
เฉินอี้ถาม
“ใช่”
หูซินเอ๋อร์พยักหน้า
“เจ้าไม่รู้หรือว่า ยุทธ์ลมปราณไม่สามารถฝึกควบคู่ไปกับการหลอมดาราได้”
“พลังทั้งสองขัดแย้งกัน หากฝึกอย่างไม่ระวัง อาจถึงตายได้”