ภายในห้องลับใต้ดินแห่งหนึ่งของตระกูลหลี่
“กินเข้าไป! ถ้ายังกล้าขัดขืนอีก ข้าจะทำให้เจ้าพิการ ให้เจ้าไม่มีวันได้ออกจากห้องลับนี้ไปตลอดกาล!”
มู่ยินเหนียนยัดโอสถดาราเม็ดหนึ่งที่เปล่งประกายดาวปราณเข้าไปในปากของเฉินอวี้ซีอย่างแรง
สีหน้าของเขาดุดัน ร่างแผ่กลิ่นอายมืดมนอย่างยิ่งออกมาไม่หยุด ทำให้เฉินอวี้ซีสั่นเทาไปทั้งตัว
“ฉัน… ฉันจะกิน”
หยาดน้ำตาที่หางตาของเฉินอวี้ซีร่วงหล่นไม่ขาดสายราวกับไข่มุก
เธอกลัวผลข้างเคียงที่ยาเหล่านั้นจะมีต่อตัวเอง
แต่เมื่อถูกมู่ยินเหนียนข่มขู่และล่อลวง เธอก็ไม่กล้าขัดขืน
เธอยังตายไม่ได้ ยังไม่ได้พบพ่อแม่ ยังไม่ได้พบพี่ชาย…
เฉินอวี้ซีมีน้ำตาคลอเบ้า หลับตาลงอย่างสิ้นหวัง แล้วกลืนโอสถดาราลงไป
ชั่วพริบตา ฤทธิ์ยาที่รุนแรงและกร้าวแกร่งพลันปะทุขึ้นในร่างของเธอ พลังดาราแทบไร้ขอบเขตทะลักอัดแน่นอยู่ภายใน!
พลังดาราอันมหาศาลนั้นเกินขีดจำกัดที่ร่างกายของเฉินอวี้ซีจะรับไหวโดยสิ้นเชิง
ใบหน้าของเธอซีดขาว ขณะโคจรเคล็ดวิชาไม่หยุดเพื่อสลายพลังดารามหาศาลนั้น
ขณะนี้เฉินอวี้ซีรู้สึกราวกับอวัยวะภายในทั้งห้าถูกกระแสน้ำหลากซัดผ่าน ทุกส่วนปวดแปลบจนแทบทนไม่ไหว
ไม่กี่นาทีต่อมา ในที่สุดเธอก็ทำให้พลังดาราอันบ้าคลั่งในร่างสงบลงได้ชั่วคราว ระดับพลังบำเพ็ญก็ถูกยกระดับขึ้นมาอีกมาก
แต่โอสถดาราที่ใช้เพิ่มระดับพลังบำเพ็ญอย่างฝืนธรรมชาติเช่นนี้ เธอกินไปแล้วไม่ต่ำกว่าสามเม็ด หากยังกินต่อไปแบบนี้ อีกไม่นานเธออาจกลายเป็นคนพิการ!