หยางว่านเต๋อมองพลังอันแข็งแกร่งที่แผ่ออกมาจากร่างเฉินอี้ แวบแรกเขาก็ชะงักไป แต่ความตกใจบนใบหน้าก็เลือนหายไปในพริบตา
จากนั้น เขาหัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
“ฉันนึกว่านายเตรียมตัวมาอย่างดีเสียอีก ไม่คิดเลยว่าแค่ขั้นเจ็ดก็กล้ามาหาฉันถึงที่?”
“ฉันไม่รู้หรอกว่านายทะลวงขั้นได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง แต่วันนี้ไม่ว่ายังไง นายก็ออกจากห้องใต้ดินนี่ไปไม่ได้!”
พูดจบ ดาวปราณในร่างเขาก็ปะทุขึ้นทันที แสงดาวสีแดงชาดพุ่งกระแทกจนเพดานถูกพลิกถล่ม!
ชั่วพริบตา อุณหภูมิรอบด้านก็พุ่งสูงขึ้นหลายสิบองศา และยังคงเพิ่มขึ้นไม่หยุด!
ทันใดนั้น ประกายไฟสีแดงชาดก็ลุกพรึ่บขึ้นบนมือของหยางว่านเต๋อ
เห็นเขาสะบัดมือทั้งสอง ประกายไฟเหล่านั้นก็ร่วงกระจายลงบนพื้นทันที กลายเป็นค่ายกลประหลาดที่โอบล้อมคนทั้งคู่เอาไว้!
“ม่านเพลิงนรกดับดาว!”
ทันทีที่หยางว่านเต๋อเอ่ยปาก พื้นดินรอบตัวเขาในรัศมีร้อยจั้งก็ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงดาราสีแดงชาดระยิบระยับเป็นบริเวณกว้าง!
ดาวปราณสีแดงชาดหลั่งไหลออกจากร่างเขาราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกราก เทลงสู่ค่ายกลใต้ฝ่าเท้า ก่อเกิดเป็นเสาเพลิงไร้สิ้นสุดที่พาดผ่านฟ้าดิน!
เสาเพลิงพุ่งทะยานขึ้นฟ้าในพริบตา เปลวไฟดาราภายในระเบิดอย่างบ้าคลั่ง ลวดลายเดือดพล่าน ความร้อนสูงบิดเบือนห้วงอากาศทั่วทั้งบริเวณ จนเกิดรอยแตกสีดำสนิทเป็นชั้น ๆ!
พลังอันน่าสะพรึงกลัวหลอมละลายทุกสิ่งที่สัมผัสจนหมดสิ้น ตึกร้างทั้งหลังแปรเปลี่ยนเป็นเศษผงดาวสีเถ้าจำนวนนับไม่ถ้วนในพริบตา!