เปลวไฟเล็ก ๆ ในใจของเสิ่นนี้เหยียนพลุ่งพรึ่บขึ้นมาทันที
เดิมทีเธอก็สำลักน้ำจนรู้สึกไม่ค่อยสบายอยู่แล้ว พอถูกอีกฝ่ายเหน็บแนมใส่ไม่ยั้ง อารมณ์คุณหนูที่ถูกตามใจจนเคยตัวก็ปะทุขึ้นมาทันที
แต่เธอไม่ได้รีบร้อนแสดงอาการโมโห กลับเอียงคอเล็กน้อย ดวงตากลมโตโค้งเป็นจันทร์เสี้ยวมองซ่งจินจิน น้ำเสียงหวานนุ่มราวกับกำลังออดอ้อน
“เอ๊ะ รุ่นพี่ซ่งคะ ดูเหมือนพี่จะใส่ใจเรื่องของฉันกับอาเย่มากเลยนะคะ?”
ซ่งจินจินชะงักไป ก่อนจะหัวเราะเย็นชา
“ใครจะไปสนใจเธอกัน? ฉันแค่ทนดูคนบางคนที่อาศัยหน้าตานิดหน่อยแล้วเที่ยวอวดไปทั่วไม่ได้เท่านั้นเอง”
“อ๋อ~ ทนดูไม่ได้สินะคะ”
เสิ่นนี้เหยียนค่อย ๆ ลุกขึ้นจากน้ำ หยดน้ำไหลกลิ้งลงมาตามผิวขาวนวล ชุดว่ายน้ำสีชมพูอ่อนยิ่งขับให้เธอดูเหมือนลูกพีชฉ่ำ ๆ ที่เพิ่งปอกเปลือก
“แต่รุ่นพี่คะ ต่อให้พี่ทนดูไม่ได้แค่ไหน มือที่อาเย่จับก็เป็นมือฉันนะคะ ต่อให้พี่ทนดูไม่ได้แค่ไหน ปากที่อาเย่จูบก็เป็นปากฉันนะคะ”
สีหน้าของซ่งจินจินเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาว
“เธอ! ไม่รู้จักอายบ้างเลย!”
โจวอี้เล่อที่อยู่ข้าง ๆ กลั้นไม่ไหว หลุดหัวเราะพรืดออกมา
เสิ่นนี้เหยียนขยับไปพิงขอบสระ ใช้สองมือยันขอบไว้ เท้าเล็ก ๆ เตะน้ำเบา ๆ สองที ก่อนเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า
“รุ่นพี่คะ พี่ใส่ใจเรื่องของอาเย่ขนาดนี้ หรือว่า...พี่ชอบเขาอยู่คะ?”
ซ่งจินจินเหมือนแมวที่ถูกเหยียบหาง รีบขึ้นเสียงโต้กลับทันที
“เธอพูดจาเหลวไหลอะไร! ฉันจะไป...จะไปชอบเขาได้ยังไง...”
“โธ่ ถึงชอบก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ”
เสิ่นนี้เหยียนทำหน้าซื่อบริสุทธิ์แล้วพูดแทรกขึ้นมา
“อาเย่บอกว่าเขาชอบผู้หญิงแบบฉันเท่านั้น ทั้งน่ารักนุ่มนิ่ม ผิวขาวเนียน แถมยังออดอ้อนเก่งด้วย รุ่นพี่คะ...พี่ดุเกินไป เขาคงรับไม่ไหวหรอกค่ะ”