แขกรับเชิญหญิงเห็นเย่หลิงไม่พูดไม่จา ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ “คุณเย่ ทำไมไม่พูดล่ะ หรือว่าฉันทายถูก?”
เย่หลิงกำลังพยายามนึกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร
อ้อ นึกออกแล้ว เซิ่งเวยเวย เพื่อนสนิทของนางเอกในนิยายต้นฉบับ แถมยังเป็นลูกสมุนอีกด้วย สมองกลวง ทั้งโง่ทั้งร้าย
เรื่องไหนที่นางเอกทำไม่ได้ เธอก็เป็นคนลงมือ เรื่องไหนที่นางเอกทำร้ายใครไม่ได้ เธอก็ทำแทน แอบรักพระเอกอยู่เงียบ ๆ แต่ยอมถอยออกมา สุดท้ายยังช่วยเสริมแรงให้เย่หลิงต้องตายด้วย
เซิ่งเวยเวยยิ่งพูดก็ยิ่งได้ใจ “ไม่เป็นไรหรอก ถึงความสัมพันธ์ของพวกคุณจะไม่ดี...”
เย่หลิงขัดขึ้นมากะทันหัน ถามอย่างสงสัย “เธอรู้ได้ยังไง?”
เซิ่งเวยเวยหน้าตาเบิกบาน คิดว่าเย่หลิงยอมรับแล้ว กำลังจะพูดต่อ แต่กลับถูกชิงพูดตัดหน้า
“เธอไปแอบดูใต้เตียงบ้านฉันมาเหรอ?”
เย่หลิงไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายพูดแม้แต่น้อย ขมวดคิ้ว ครุ่นคิด งุนงง แล้วก็เข้าใจในที่สุด ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “บุกรุกบ้านคนอื่น ฉันแจ้งตำรวจแล้วนะ”
ทุกคน: “???”
คอมเมนต์ถ่ายทอดสด: 【???】
เซิ่งเวยเวย: “???”
เซิ่งเวยเวยถึงกับพูดไม่ออก สีหน้าแข็งค้างไปสองวินาที “คุณเย่ ทุกคนก็รู้ว่าอาจารย์เซี่ยถูกบังคับถึงได้แต่งงานกับคุณ ฉันแค่อยากทำให้บรรยากาศผ่อนคลาย คุณไม่เห็นต้องพูดจาร้ายกาจขนาดนี้เลยนี่”
【พูดตามตรง เซิ่งเวยเวยก็พูดไม่ผิดนะ เย่หลิงนี่ใจแคบเกินไปแล้ว】
【ใจกล้ามาก! กล้าแทงใจคุณหนูเย่ต่อหน้าคนอื่นด้วย!】
【รายการคู่รักแต่มีคุณหนูมาออกคนเดียว ใครหัวเราะอยู่ฉันไม่บอกหรอก พี่สาวที่ตามตื๊อนี่โลว์สุด ๆ】
【เร็ว ๆ อาจารย์เซี่ยลงจากรถแล้ว มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว!】
ผู้กำกับรู้ทาง รีบหันกล้องไปทางเซี่ยหวยโจวทันที
ทุกคนจึงได้เห็นภาพชวนตกใจ จักรพรรดิเซี่ยผู้สงบนิ่ง อ่อนโยน และควบคุมสีหน้าได้ดีเสมอ ตอนนี้กลับก้าวฉับ ๆ สีหน้าดูร้อนรนอยู่หลายส่วน
เดี๋ยวนะ ร้อนรนงั้นเหรอ...?
...
หนึ่งนาทีก่อน บนรถ
เซี่ยหวยโจวเพิ่งสงบสติจากความคิดประหลาด ๆ ของตัวเองได้ ก็ได้ยินเสียงผู้จัดการพูดเจื้อยแจ้ว
“เย่หลิงยังไงก็เป็นคุณหนูตระกูลเย่ เดือนสุดท้ายก่อนหมดสัญญาคลุมถุงชน ก็รักษาหน้ากันไว้ แยกย้ายกันดี ๆ โอเคไหม?”
เซี่ยหวยโจวหลับตาพักผ่อน ทำท่าราวกับเป็นยอดคนเหนือโลก “อย่ามายุ่ง ฉันมีจังหวะของฉัน”
ระบบอะไร ความคิดแบบคนคลั่งรักอะไร พระเอกนิยายอะไร ทั้งหมดเป็นแค่เสียงหลอนของเขา
เขาไม่มีทางยอมทำภารกิจไร้สาระพวกนี้หรอก สาบานเลย!
【ติ๊งต่อง!】
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งลอยมาจากที่ไกล ๆ ดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ก้องสะเทือนจนหูอื้อ กระแทกเข้าใส่หัวใจ
【ประกาศภารกิจระบบ — กรุณาสอดนิ้วมือกับพระเอกภายใน 1 นาที บทลงโทษเมื่อทำไม่สำเร็จ: ถูกมีดบาด ระดับ 1】
【เนื่องจากผูกระบบลงโทษผิดคน ผู้ที่ต้องรับโทษหากทำภารกิจนี้ไม่สำเร็จคือ: พระเอกเซี่ยหวยโจว】
เซี่ยหวยโจว: “?”
สีหน้าเซี่ยหวยโจวแข็งค้าง ในหัวพลันนึกถึงความเจ็บปวดแสนสาหัสตอนถูกฟ้าผ่า “...”
เดี๋ยวก่อน!! เพื่อน นายใช้เหตุผลหน่อยได้ไหม?!
...
อีกด้านหนึ่ง เซิ่งเวยเวยก็เห็นเซี่ยหวยโจวเช่นกัน เธอกลอกตาแล้วจงใจขึ้นเสียง
“คุณเย่ ดูสิ ทุกคนก็คิดว่าคุณเป็นฝ่ายตามตื๊อ ถ้าไม่พอใจก็ใช้โอกาสนี้ทำลายข่าวลือที่ว่าชีวิตคู่ของพวกคุณไม่ราบรื่นไปเลยสิ คุณว่าไง?”
เย่หลิงมองเวลานับถอยหลังบนหน้าต่างภารกิจแล้วเห็นด้วยอย่างยิ่ง เธอพยักหน้า “เธอพูดถูก”
เซิ่งเวยเวยยุยงต่อ “เอาอย่างนี้ไหม คุณให้คุณเซี่ยเดินมาจับมือคุณ ถ้าเขายอม ข่าวลือพวกนั้นก็...”
ยังพูดไม่ทันจบ เซี่ยหวยโจวก็วิ่งพรวดมาหาเย่หลิงราวกับสามก้าวรวมเป็นสอง กำมือเธอไว้แน่นแล้วสอดประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกัน
ท่วงท่าลื่นไหล ทำได้รวดเดียวจบ ไม่มีแววฝืนใจแม้แต่น้อย ในดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนใจและรักใคร่
ฮ่า ๆ เกือบไม่ทันแล้ว ไม่เป็นไร เขายังอยู่ดี
“...??” เซิ่งเวยเวยพูดติดขัด คำพูดค้างอยู่ในลำคอ จะขึ้นก็ไม่ขึ้น จะลงก็ไม่ลง เธอเบิกตากว้าง จ้องมือที่ทั้งคู่กุมกันแน่นเขม็ง
ท่าทางของเซี่ยหวยโจวราวกับตบหน้าเธอฉาดใหญ่สิบกว่าครั้ง เป็นไปได้ยังไง!!
ทำไมเขาถึงจับมือเย่หลิงจริง ๆ ล่ะ?!
【...】
【???】
【หา??】
【ไม่ใช่เพื่อน ฉันตาฝาดหรือโลกนี้เพี้ยนไปแล้ว】
【นี่คือคู่รักพลาสติกที่ ‘ไม่รักกัน’ ‘ไม่มีความรู้สึก’ ‘ไม่สนใจ’ และ ‘ความสัมพันธ์ไม่ดี’ งั้นเหรอ วงสังคมคนรวยนี่เล่นกันเก่งจริง ๆ】
【อาจารย์เซี่ย ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้มั้ง?? เพิ่งแยกกับภรรยาแค่ 1 นาทีเองนะ สายตารักใคร่แบบนั้นมันอะไรกัน??】
ความตกตะลึงที่เซี่ยหวยโจวมอบให้ทุกคนยิ่งใหญ่มาก จนสถานที่ถ่ายทำเงียบงันไปเนิ่นนาน
ท่ามกลางความเงียบอันประหลาด เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัวเย่หลิงตรงเวลา
【ติ๊งต่อง! ภารกิจ “สอดนิ้วมือ” สำเร็จแล้ว!】
996 มองรายการภารกิจที่สำเร็จแล้ว น้ำตาคลอด้วยความตื่นเต้น 【โฮสต์! เขามาจับมือคุณแล้ว เขารักคุณมากจริง ๆ!】
เย่หลิงอดสงสัยสติปัญญาของ 996 ไม่ได้ 【?】
996: 【เขาไม่อยากแยกจากคุณแม้แต่วินาทีเดียว!】
เย่หลิง: 【??】
996: 【ดูสิ เขาเขินจนหน้าแดงแล้ว!】
เย่หลิง: 【???】
เย่หลิง: 【คือว่า เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะได้ยินภารกิจของระบบ?】
【ครั้งแรกทำภารกิจไม่สำเร็จแล้วโดนฟ้าผ่า ครั้งที่สองคุณคิดว่าเซี่ยหวยโจวจะทำยังไง?】
เย่หลิงถอนใจ 【เฮ้อ ระบบวัยเยาว์นี่ใสซื่อจริง ๆ】
【?】996 พลันนิ่งงัน ก่อนเข้าไปตรวจข้อมูลในระบบหลังบ้าน แล้วก็ตื่นตระหนกไปทั้งระบบ
【แย่แล้ว ๆ พระเอกได้ยินภารกิจแล้ว ฮือ ๆ เขาจะคิดว่าฉันเป็นโรคจิต แล้วแจ้งตำรวจจับฉันไหมเนี่ย โฮสต์...โฮสต์ทำไมใจเย็นขนาดนี้?】
สมกับเป็นโฮสต์ของมันจริง ๆ สง่างามเหมือนผู้ยิ่งใหญ่ ความสุขุมเยือกเย็นแบบนี้หาใครเทียบไม่ได้!
เซี่ยหวยโจว: “...”
เสียงหลอน ทั้งหมดเป็นเสียงหลอน เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ
*
หลังเหตุการณ์เล็ก ๆ ผ่านไป รายการหาคู่ก็เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ
รายการ 《ออกเดินทางกันเถอะ! ความรัก!》 เชิญคู่สามีภรรยา ‘พลาสติก’ จากวงการบันเทิงที่กำลังจะหย่ากันมาออกรายการ พร้อมกับดาราโสดอีกสี่คน
ฝ่ายหนึ่งในคู่สามีภรรยาพยายามกอบกู้ชีวิตคู่ ส่วนอีกฝ่ายตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะไป ดาราโสดทั้งสี่คนจะทำหน้าที่เป็นผู้สังเกตการณ์ความรัก ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านพักเพื่อช่วยคลี่คลายความขัดแย้งของทั้งคู่
ตั้งแต่เริ่มรายการ ทีมผู้กำกับก็เปิดโหวตขึ้นมาอย่างจงใจเติมเชื้อไฟ
「คุณคิดว่าในบรรดาคู่สามีภรรยาเซี่ยหวยโจวกับเย่หลิง ใครเป็นฝ่ายอยากกอบกู้ความสัมพันธ์ของใคร?」
「A: เซี่ยหวยโจวอยากกอบกู้ความสัมพันธ์กับเย่หลิง」
「B: เย่หลิงอยากกอบกู้ความสัมพันธ์กับเซี่ยหวยโจว」
พอเปิดโหวต ตัวเลือก B ก็ถล่มทลายด้วยคะแนน 99％
【ยังมีคนเลือก A ได้ยังไง?? สมองมีปัญหาหรือตามีปัญหา?】
【พวกชอบกินของแปลก】
【เลือก A แล้วมันยังไง? เมื่อกี้ไม่ได้เห็นสายตารักใคร่ของเซี่ยหวยโจวหรือไง? เขาถอนตัวจากเมียไม่ขึ้นแล้วชัด ๆ!】
【พี่เซี่ยของฉันแค่ต้องอดทนกล้ำกลืนความอัปยศ!】
【เออ ๆ เย่หลิงเอามีดจ่อคอเซี่ยหวยโจว บังคับให้จับมือสินะ อดทนกล้ำกลืนความอัปยศสุด ๆ】
【￥％#@&！】คอมเมนต์ถ่ายทอดสดโกรธจนพูดไม่ออก 【มาสู้กับพวกชอบกินของแปลกอย่างพวกแกแล้ว!!】
【ดูสิ โมโหอีกแล้ว โมโหอีกแล้ว】
【…………】
ไม่กี่นาทีต่อมา แขกรับเชิญคนอื่น ๆ ก็มาถึงบ้านพักของรายการหาคู่ แล้วนั่งรอเริ่มถ่ายทำอยู่ในห้องนั่งเล่น
เย่หลิงทำตามคำแนะนำของผู้ช่วยผู้กำกับ ผลักประตูวิลล่าเข้าไป กวาดตามองทั่วห้อง แล้วเลิกคิ้วขึ้นทันที
ในห้องนั่งเล่นที่ตกแต่งอบอุ่นมีเก้าอี้ห้าตัว แขกรับเชิญโสดทั้งสี่คนนั่งแยกกันอยู่สองฝั่ง เหลือที่นั่งตรงกลางไว้
หกคน เก้าอี้ห้าตัว
พูดง่าย ๆ ก็คือไม่ได้เตรียมที่นั่งให้เธอ
“อุ๊ย”
ตอนนั้นเอง เซิ่งเวยเวยแสร้งตบหน้าผาก “ขอโทษนะ ที่นี่มีเก้าอี้แค่ห้าตัวเอง อาจารย์เซี่ยเป็นรุ่นพี่ แถมมีชื่อเสียงที่สุด ที่นั่งสุดท้ายก็ต้องยกให้อาจารย์เซี่ยอยู่แล้ว เห็นทีคุณเย่คงต้องลำบากหน่อย ยืนรอข้าง ๆ สักพักได้ไหม?”
【หา? หา? หา? เปิดมาก็จัดหนักเลยเหรอ?】
【เชี่ย นี่มันหาเรื่องกันชัด ๆ!】
【รายการหาคู่เพิ่งเริ่มก็เดือดเป็นไฟแล้ว! ดี! ดี! ตีกันเลย!】
เย่หลิงกลอกตาเล็กน้อย จู่ ๆ ก็พยักหน้าอย่างสงบนิ่ง “ได้สิ”
“ได้...?” รอยยิ้มของเซิ่งเวยเวยค้างอยู่บนหน้า เดี๋ยวนะ ได้อะไร? เย่หลิงยอมจริง ๆ เหรอ?
ไม่ทันให้เธอตั้งตัว เย่หลิงก็หมุนตัวกลับ แล้วกดเซี่ยหวยโจวที่เพิ่งเดินเข้าประตูให้นั่งลงบนเก้าอี้อย่างเด็ดขาด!
เย่หลิงกวาดตามองรอบวง ยืนยันว่าทุกคนที่นั่งอยู่ล้วนมีเรื่องกับเธอแล้ว ก็พยักหน้าพอใจพร้อมเอ่ยชมจากใจจริง
“สมแล้วที่โลกนี้เป็นสถานีรับส่งพัสดุยักษ์ มีทั้งพัสดุชิ้นใหญ่กับชิ้นเล็ก พัสดุทั้งหลายมารวมตัวนั่งเรียงกัน เป็นภาพประหลาดตาจริง ๆ!”
เซี่ยหวยโจวที่ถูกกดไหล่ไว้แน่น: “...”
เซี่ยหวยโจวที่เพิ่งเข้าใจความหมายของประโยคนี้: “??”
เซี่ยหวยโจวเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันที!