ภารกิจของเซี่ยหวยโจวสำเร็จลุล่วงได้ ก็ต้องยกความดีความชอบอันดับหนึ่งให้สิงป้า
เซี่ยหวยโจวกล่าวจากใจจริงว่า “ขอบคุณนะ อู๋ไฉเป่า”
สิงป้า: “……”
สิงป้า: “ฉันบอกให้ไสหัวไปไง!”
……
หลังภารกิจเสร็จสิ้น เย่หลิงก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ
[ภารกิจเสร็จสิ้น ได้รับไอเทมรางวัล: เครื่องมือแก้ไขเนื้อเรื่อง]
[เครื่องมือนี้สามารถเปลี่ยน ‘เนื้อเรื่องในอนาคต’ และ ‘เนื้อเรื่องในอดีต’ ได้]
[ขณะนี้ปลดล็อกความสามารถในการเปลี่ยนเนื้อเรื่องในอนาคตแล้ว โฮสต์โปรดพยายามต่อไป!]
เย่หลิงตาเป็นประกาย ใช้ได้ดีขนาดนี้เลยเหรอ?
ระบบบอกว่านี่เป็นไอเทมที่พุทธบุตรจากแวดวงคนเมืองหลวงทิ้งไว้ ถ้าอย่างนั้นคนรู้จักเก่าคนนั้นก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือเปล่า?
เย่หลิงมองสิงเหนียะกับสิงป้า แค่ตั้งฉายาธรรมให้พวกเขาแบบนี้ได้…
เย่หลิงนึกอะไรขึ้นมาได้ฉับพลัน “อู๋จินอิ๋น อู๋ไฉเป่า แล้วอาจารย์ของพวกนายล่ะ?”
สิงเหนียะ/สิงป้า: “กรุณาเรียกอาตมาด้วยฉายาธรรมว่าสิงเหนียะ/สิงป้า!”
สิงเหนียะ: “ฮ่า ๆๆ อาจารย์ อาจารย์ท่าน… ฮ่า ๆๆ ไม่ ไม่สะดวก…”
สิงป้า: “อมิตาภพุทธ คุณเย่ อาจารย์บอกว่าชะตายังไม่ถึงเวลา จึงไม่สะดวกพบหน้า ขอให้คุณอย่ายึดติดจนเกินไป”
เย่หลิง: “?”
เย่หลิง: “อ๋อ เขินสินะ พอกลับบ้านเกิดก็ประหม่า ไม่กล้าเจอใครแล้ว”
พุทธบุตรจากแวดวงคนเมืองหลวงบุกเข้าออกวังหลวงอย่างไม่แยแสอะไรสักอย่าง ยังไม่เคยสนใจเรื่องรักษาหน้าเลยแท้ ๆ แต่กลับมาทำตัวเขินต่อหน้าเธอเสียได้
อาจเพราะไม่ได้เจอกันมานาน จู่ ๆ เธอก็คิดถึงคนรู้จักเก่าขึ้นมาเหมือนกัน
สิงเหนียะ/สิงป้า: “?”