รอบข้างเงียบกริบลงทันที
ข่งซือเฉียนไม่เคยคิดเลยว่าเย่หลิงจะกล้าเถียงเขา?!
เขาทำไปก็เพื่อเย่หลิง สั่งสอนให้เธอรู้จักกฎที่ว่าแต่งงานแล้วต้องเชื่อฟังสามี และหลักสามคล้อยตามสี่คุณธรรม แต่เธอกลับกล้าเถียงเขาอย่างนั้นเหรอ?
ข่งซือเฉียนทำหน้าขรึม จงใจพูดว่า “ดูสิ พออารมณ์ขึ้นก็พูดอะไรไม่ได้แล้ว! เฮ้อ ยังดีที่คุณเซี่ยรักและเป็นห่วงเธอ ไม่อย่างนั้นนิสัยแบบเธอ แต่งออกไปก็ยาก!”
“...?”
นี่ใครกัน พ่อมาจากไหน กลิ่นความเป็นพ่อแรงชะมัด
เย่หลิงยิ้มบาง ๆ “ใช่แล้ว เซี่ยหวยโจวรักและเป็นห่วงฉันจริง ๆ”
“เพราะเขารักและเป็นห่วงฉัน ถึงได้เหลืองานไว้ให้ฉันแค่ 20% แต่ไม่รู้ว่าทำไมอาจารย์ข่งถึงเหลืองานให้ครูเมิ่ง 100% ในเมื่อใคร ๆ ก็รู้ว่าอาจารย์ข่งเป็นผู้ชายแสนดีสุด ๆ ใช้ชีวิตรักหวานชื่นกับครูเมิ่งมาสามสิบปี ที่ทำแบบนี้ต้องมีเหตุผลแน่นอนอยู่แล้วค่ะ!”
【เมื่อกี้ยังมีคนบอกว่าอาจารย์ข่งกับครูเมิ่งรักกันจริง ส่วนพี่เซี่ยกับหลิงจื่อแค่รักปลอม ๆ อยู่เลย～～】
【ใครพูดน่ะ? ขอฉันดูหน่อย อ๊ะ ๆ เป็นแฟนคลับซูหว่านฉิงนี่เอง】
【ฉันว่าอาจารย์ข่งแปลกมาก ภาพลักษณ์รักเมียของเขาคงสร้างขึ้นมาเพื่อเรียกกระแสหมดเลยหรือเปล่า...】
สีหน้าข่งซือเฉียนพลันมืดครึ้ม เย่หลิงกำลังเหน็บแนมเขาอยู่เหรอ?
คนหนุ่มสาวนี่ไม่รู้จักกาลเทศะเอาเสียเลย!
ข่งซือเฉียนพูดเสียงเย็น “คุณเซี่ยรักและเป็นห่วงเธอขนาดนั้น เธอจะตอบแทนบุญคุณด้วยการทำร้ายเขาได้ยังไง? เมิ่งเหยียนก็เพราะรักฉันมากเกินไป ถึงไม่ยอมให้ฉันทำงาน แล้วเธอล่ะ?”